Groot-Brittannië heeft gekozen voor zijn definitieve opheffing

Het waren de verkiezingen die de carrière van de Britse premier Cameron redden en die van Labourleider Milliband beëindigden. Het waren verkiezingen van falende opiniepeilingen. Maar lang nadat die drama's in de vergetelheid zijn geraakt, zullen we ons deze verkiezingen herinneren als die van het begin van het einde van Groot-Brittannië - in zijn huidige vorm. Aldus Anne Applebaum in de Washington Post: "Het begin van het einde van de unie van vier naties - Wales, Engeland, Ierland en Schotland. Het gaat niet eens om de triomf van de Schotse Nationale Partij die voor afscheiding pleit, maar om het feit dat bepaalde conservatieven dit een aantrekkelijk toekomstbeeld vinden. Zonder die lastige 'linkserige' Schotten, kunnen ze de scepter blijven zwaaien over de rest van het koninkrijk. "Ze zullen Londen met een van 's werelds meest lucratieve financiële sectoren behouden; ze zullen Engeland, met 's werelds groenste platteland, behouden; en ze kunnen zich blijven koesteren in een groots verleden."

Geef de Mount Everest een plaats op de Wereld Erfgoed Lijst en laat de berg met rust, schrijft Jan Morris (newstatesman.com). Zijn geschiedenis met de berg gaat terug tot de jaren vijftig, toen hij verslag deed van de klim naar de top. "Een laatste hoera voor het Britse rijk", zo beschreef hij het bereiken van die top door een Brits team. De betovering van de berg maakte bij hem geleidelijk plaats voor medelijden. De Everest, schrijft hij, kreeg steeds meer weg van een groot wild beest, uitgedost voor een circusvoorstelling. En bij die voorstelling verloren mensen hun leven - sherpa's, klimmers en toeristen - om ons eraan te herinneren dat-ie echt was. Soms slaat de berg zelfs keihard terug, zoals nu weer tijdens de aardbeving. "Is het niet tijd voor Chomolungma (de Godin van de Wereld, zoals de sherpa's de berg noemen), om erkend te worden als een heilige plaats waar we van afblijven, verboden terrein voor de mens, om nooit meer geschonden te worden door de platheid van roem, winst, sektarische rivaliteit of nationale trots?"

We zijn meer Kirk dan Spock, schrijft The Economist, oftewel goed in logisch denken zijn we niet. Neem taxichauffeurs. Die hebben hun goede en slechte dagen, afhankelijk van bijvoorbeeld het weer. Logisch zou zijn op slechte dagen eerder naar huis te gaan en dat te compenseren met langer werken op de goede dagen. In plaats daarvan blijven ze op de slechte dagen vaak langer hangen in de hoop hun streefbedrag te halen. (En kunnen we niet allemaal beter eerder stoppen op onze 'slechte' dagen?)

Het probleem is, stelt Richard Thaler in zijn boek 'Misbehaving: The Making of Behavioural Economics', dat de macro-economen nog altijd geen rekening houden met ons irrationele handelen. Zij, alsook bestuurders en politici, kunnen er meer van maken. Twee voorbeelden: het helpt om boetes voor te hard rijden niet digitaal te versturen, maar juist opvallend met fel oranje stickers op de voorruit te plakken, omdat het andere rijders afschrikt; en als je wilt dat mensen hun geld uitgeven, is het beter om belastingteruggave in meerdere kleine bedragen uit te keren. Want een groot bedrag ineens gaan mensen sparen, kleinere bedragen maken ze op.

De links naar de artikelen vindt u op twitter: @letterengeest

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden