Grol gunt coach Arens de eer

Judoka kwam voor goud, verliest van zichzelf, maar is uiteindelijk blij met brons

Twee gegroefde hoofden. Mannen met brede schouders, gespierde nekken en kortgeschoren haar. Rauwe koppen. Vechters. In al die rauwheid lag gistermiddag echter ook wat tederheid. Na afloop van zijn partij om olympisch brons zocht judoka Henk Grol met het voorhoofd de wang van coach Maarten Arens, als een kat die zijn baas een kopje geeft. In dat moment, amper een minuut na de wedstrijd, zat de liefde tussen sporter en coach. Liefde die tot eremetaal leidde. Opnieuw brons. Grol: "Zonder Maarten had ik het vandaag echt niet gered."

De bronzen medaille die Grol gistermiddag in Londen won in de klasse tot 100 kilo was er vooral een van opluchting. De Groningse Haarlemmer was naar de Engelse hoofdstad gekomen om goud te winnen. Grol sprak die ambitie ook steeds uit - na het brons van Peking wilde hij nu voor het hoogste gaan. En de judoka is een man die zo'n ambitie zó vast in het hoofd kan prenten dat hij met niets anders dan de hoofdprijs tevreden kan zijn. Grol is een man die medailles weggeeft als ze niet de door hem gewenste kleur hebben. Die verschrikkelijk boos op zichzelf kan worden als een heilig doel wordt gemist.

Grol merkte de afgelopen maanden echter ook dat hij niet de enige was die goud verwachtte. Waar hij ook kwam sloegen de mensen hem op zijn brede schouders, werd hij op het zadel gehesen, opgehemeld. Wildvreemden hielden hem op straat aan. Steeds weer werd hij aan dat ene doel herinnerd. Een gouden medaille in Londen. Goud dat hij in Peking voor het oprapen had, maar door een dommigheid misliep. Nu moest het wél lukken. Nu was hij een van de boegbeelden van de Nederlandse olympische ploeg. Grol en Goud, dat bekte op voorhand al lekker. En dat vond hij zelf ook.

Maar in de aanloop naar het toernooi kreeg hij last van een opgezwollen slijmbeurs in de rechterknie. Gek werd hij ervan. Soms had hij een enorm dikke knie en soms was er weinig aan de hand. En later, toen de knie zich had hersteld, brak hij een teen, of zoals hij het zelf omschrijft: "Toen lag ineens mijn teen eraf, vier weken voor de Spelen. Zeven hechtingen, ik heb er nu nog last van." De doorgaans zo koele Grol raakte er door van slag; door de verwachtingen enerzijds en de mislukte voorbereiding op de Spelen anderzijds. Er kwam onrust in het lichaam, spanning die hij niet van zich af kon zetten.

Op de dag van het olympisch toernooi voelde hij zich daardoor niet goed. Grol: "Ik ben aan mezelf gaan twijfelen. Als je goed in je vel zit, kun je alles. Maar die afgelopen periode heeft echt wat met me gedaan. Normaal is het fijn als iedereen tegen je zegt dat je goed bent en dat ze van je verwachten dat je gaat winnen. Nu deed het te veel met me. Ik had heel veel stress, vooral van die knie waar ik geen peil op kon trekken. Ik ben echt van heel diep gekomen. Weet je, ik heb nog nooit verzaakt. Maar dit gevecht was zó confronterend. En ik kon niet vluchten. Er zaten hier twintig mensen, speciaal voor mij. Sponsors, familie. Ik ben blij dat ik ze uiteindelijk met brons nog iets heb kunnen teruggeven."

De spanning leidde ertoe dat hij in de kwartfinale verloor van de Duitser Peters, een judoka waarvan hij nog nooit verloren had. "Ik zag het al direct aan Henk", zei coach Arens. "Hij was zo gespannen, twijfelde tijdens de wedstrijd aan zichzelf. Zo ken ik hem niet. Hij heeft nooit spanning. Dat het juist nu gebeurde, kwam echt heel slecht uit."

Grol heeft vaker wedstrijden verloren, ook op momenten dat niemand het zag aankomen. In Parijs op het WK werd hij al snel en vroeg uit het toernooi gekegeld. En in Peking vier jaar geleden gaf hij in de halve finale een gewonnen partij uit handen. Dat verlies was verklaarbaar, nu ging hij ten onder aan stress. De koelbloedige Grol. Na het verlies tegen Peters lag de judoka er volgens Arens bij "als een dode vogel".

Met harde woorden, en de hulp van een heel legertje helpers kreeg zijn coach hem echter weer aan de praat. In de eerste partij van de herkansingen was hij plots weer de oude Grol en gooide hij de Tsjech Krpalek kansloos op de rug.

In de strijd om brons was hij vervolgens ook te sterk voor de Zuid-Koreaan Hwang. In het loopje naar de catacomben zocht hij de steun van zijn coach, met het voorhoofd tegen diens wang. "Deze medaille is echt voor driekwart van Maarten", zei Grol. "Zonder hem zou ik het echt niet meer hebben geweten. Ik ben nu ook echt blij met dit brons. Echt. Ik was gekomen voor goud, natuurlijk. Maar ik heb verloren van mezelf en ben daarna ook weer opgestaan. Daarom kan ik op dit moment blij zijn. Al komt het ware gevoel waarschijnlijk pas morgen, als ik wakker word."

Vijfde plaats was 'het hoogst haalbare' voor Marhinde Verkerk
Marhinde Verkerk moest zich gistermiddag in Londen tevredenstellen met een vijfde plek, in de klasse tot 78 kilo. De wereldkampioene van 2009 noemde die prestatie "net niks". Al voelde ze ook enige trots dat ze er op het allerhoogste niveau in was geslaagd weer aan te haken bij de wereldtop. Want de wereldtitel van drie jaar geleden bracht haar niet het geluk dat ze wellicht had verwacht. Ze ging die prestatie zien als norm en stond zichzelf geen verlies meer toe. Die leefwijze bracht haar echter nauwelijks belangrijke zeges. "Ik heb nu laten zien dat ik het wél kan. Dat is winst en daar ben ik tevreden mee."

Maar Verkerk had op de Spelen zo graag opnieuw een belangrijke medaille willen pakken, een opdracht die aan het begin van de dag binnen de mogelijkheden lag nadat ze had gezegevierd over de Japanse Ogata, van wie ze nog nooit gewonnen had. Daarna bleek ze in de kwartfinale niet opgewassen tegen de verrassend sterk acterende Britse Gibbons. "Tegen die Japanse klopte alles", zei ze na afloop. "Dat ik van haar won heeft me goed gedaan." Via de herkansingen stuitte Verkerk in de strijd om brons uiteindelijk op de Braziliaanse Aguiar, die te sterk bleek. "Dat voelde ik eigenlijk meteen. Een vijfde plaats was vandaag het hoogst haalbare. Meer zat er echt niet in."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden