Opinie

GroenLinks en Partij voor de Dieren, waarom niet de krachten bundelen?

Jolande Sap van GroenLinks, op de achtergrond Tofik Dibi. Beeld ANP
Jolande Sap van GroenLinks, op de achtergrond Tofik Dibi.Beeld ANP

Ware politieke liefde is elkaar iets gunnen en samenwerken om een sterk geluid te laten horen. GroenLinks en de Partij voor de Dieren zijn voor elkaar bestemd. Ze durven er alleen niet voor uit te komen. Kunnen Jolande Sap en Marianne Thieme niet eens met elkaar uit eten gaan in een vegetarisch restaurant en ervoor zorgen dat er bij de volgende verkiezingen een nieuwe partij deelneemt: 'GroenLinks, de Partij voor Duurzaamheid'.

GroenLinks heeft Kunduz-koorts en last van jonge volgelingen - Dibi - die niet langer willen volgen. Natuurlijk is deze strijd tussen moeder Jolande en zoonlief Dibi slechts een bijzaak in het verlies van het stabiele groene huis. Het opschuiven naar het politieke midden heeft GroenLinks vleugellam gemaakt. De samenwerking om met de Kunduz-coalitie tot het Lente-akkoord te komen, heeft GroenLinks slechts spiegeltjes en kralen opgeleverd. GroenLinks was bij de vorige verkiezingen klaar om te regeren, nu is de partij klaar met zichzelf.

Andere politiek
Het midden is namelijk vol. De sociaal-liberale koers met de nadruk op de economie is niet iets waar de achterban op hoopt en om vraagt. GroenLinks is weer klein links geworden. En dat wilden de PPR, CPN, PSP en EVP, de partijen waaruit GroenLinks is ontstaan, nu net niet. Een andere politiek, daar staat een groene partij voor. Niet alleen kijken naar economische groei, werkgelegenheid en de euro. Wel kijken naar progressieve idealen en duurzaamheid, tegen discriminatie, voor vrouwen- en homo-emancipatie, voor milieumaatregelen en voor dierenrechten.

GroenLinks roept het zelf: "Een groene wereld, een sociaal land, een open cultuur, een democratische samenleving en een grote wereld". Wat doe je dan in het midden van het politieke spectrum waar het dringen is met het CDA, PvdA en D66? Terwijl ter linkerzijde de SP traditionele linkse politiek bedrijft. Nee, GroenLinks moet terug naar zijn roots. Wat is dan beter dan een liefdesrelatie te beginnen die nieuw elan geeft en jongeren en ouderen weer weet te verleiden?

Beperkte kwaliteit
De liefdespartner is natuurlijk de Partij voor de Dieren. Die partij moet meer zijn dan een protest tegen dierenleed en ook meer zijn dan een leuk boos gezicht. De lijst-Thieme heeft ook een beperkte kwaliteit. Waar zijn de specialisten op verkiesbare plaatsen die een beetje verstand hebben van economie, financiën, zorg, Europese samenwerking en andere belangrijke onderwerpen? Een volwassen politieke partij werkt vanuit een brede herkenbare visie met antwoorden op allerlei maatschappelijke vraagstukken.

De Partij voor de Dieren is opgericht om als katalysator te dienen, om van dierenwelzijn en -rechten politieke issues te maken. Maar intussen zijn Thieme en haar volgelingen gaan geloven dat zij een echte partij zijn die tot in lengte van dagen op het Tweede-Kamerpluche blijft zitten. Natuurlijk is het goed om in de spiegel aan de wand te kijken en te zeggen dat jij en de anderen de schoonste vegetariërs van het land zijn. Maar 500 miljoen dieren hebben behoefte aan een groene partij die - met behoud van idealen - kans maakt om meer te zijn dan de leukste vriendenpartij van de klas. Nederland mist een krachtige groene partij à la de Duitse Grünen, een links-groene duurzame partij die zicht heeft op 20 tot 30 zetels. Dan speel je een rol.

Verleidingsstrijd
Het heeft geen zin om elkaar te bestrijden om die paar zetels waar het nu om gaat. Maak de weg vrij, Jolande en Marianne. Geef de groene volgelingen de kans zich te binden in een verleidingsstrijd tegen de vele crises. Zoals de Partij voor de Dieren zelf zegt: er is meer aan de hand dan alleen een economische crisis. Crisis is er ook rond voedsel, zoetwater, biodiversiteit, klimaat en dierziekten.

Twee partijen met elk drie zetels na 12 september is best leuk. Vier het, maar geloof niet dat je zo iets kunt veranderen. Zitten de groenen en dierenrechtenactivisten te wachten op marginale partijen? Er is een roep om een groene duurzame partij die er wél toe doet. Dat zou de ambitie van politiek leiders moeten zijn die boven zichzelf uitstijgen. 'GroenLinks, de Partij voor Duurzaamheid' is toe aan een bevalling. Het wordt een mooi kind dat respect heeft voor kwetsbaren in de samenleving: een partij voor mens, dier, milieu en natuur.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden