Groenewold kan zelf momenten kiezen waarop ze wil excelleren

In de rijke carrière van schaatsster Renate Groenewold ontbreekt een gouden olympische medaille. In Vancouver kreeg ze donderdag de bevestiging dat ze die volgend jaar kan winnen.

Haar lichaam, zo vertelde Renate Groenewold donderdagnacht, is niet in staat om een heel seizoen optimaal te presteren. Ze heeft lastige longen, een onwillige rug en soms doen de knieën ook zeer. En daarom zoekt ze wedstrijden uit waarop ze wil uitblinken. De drie kilometer op de wereldkampioenschappen per afstand – deze dagen in op olympisch ijs in Vancouver – was zo’n moment waarop ze wilde excelleren.

Dat lukte. Vrij van pijn en met een forse portie wilskracht in de bagage won ze de afstand en werd ze voor het eerst in haar loopbaan wereldkampioene op een specifieke afstand. Eerder was ze in 2004 al wel gekroond tot de beste allroundster ter wereld. „Ik heb er eigenlijk geen woorden voor”, zei ze na de race, in de spelonken van de Richmond Olympic Oval, de schaatsbaan waar volgend jaar ook de Spelen worden gehouden.

En juist op dat toernooi wil Groenewold volgend jaar een uitroepteken achter haar loopbaan zetten. Het afgelopen jaar heeft ze zich specifiek toegelegd op de drie kilometer, met het doel die afstand te winnen op de Spelen. In 2002 en 2006 won ze al twee zilveren olympische medailles. Het goud ontbreekt echter. „Dat ik nu, op dit ijs, heb laten zien dat ik kan winnen, is een enorme stimulans in de richting van volgend jaar”, zei Groenewold. „Het is de bevestiging dat ik goed bezig ben.”

Ze bewees in Vancouver dat ze nog steeds in staat is om internationale prijzen te winnen, op een door haarzelf bepaald moment. Vorige week nog mislukte een race in Salt Lake City, tijdens de finale van de wereldbeker. „Dat mocht me hier per se niet gebeuren. Ik had me voorgenomen om te blijven vechten, niet op te geven. Ik was vorige week zo boos op mezelf dat ik dat nu wilde voorkomen. Soms moet je een stukje pijn kunnen overwinnen. Ik heb mezelf na vorige week een figuurlijke schop onder mijn kont gegeven. Dan zie je nu ineens dat het wel lukt.”

De focus was zelfs zo groot dat ze zich de afgelopen periode bewust niet bemoeide met alle beslommeringen in de rest van de ploeg. Terwijl de vrouwen van TVM (Wüst en Van Deutekom) worstelden met vorm en prestaties hield Groenewold doelbewust de blik gericht op haar eigen prestaties. „Soms zelfs tegen mijn natuur in”, aldus de Groningse. „Deze week ging de ploeg even de stad in. Dat wil ik echt mee, maar ik weet dat het niet goed voor me is, dus ben ik bed gaan liggen.”

Dat bleek lonend. Ze versloeg in een rechtstreeks gevecht de Duitse Daniele Anschütz-Thoms, en zag Martina Sablikova – haar belangrijkste tegenstreefster op de drie kilometer – in de laatste rit haar tanden stukbijten op haar tijd (4.05,43). Aan het einde van de race had ze een voorsprong van zevenhonderdste van een seconde. Groenewold: „Ik was vandaag al vroeg naar de baan gegaan en had gezien dat het ijs niet zo snel zou zijn. Ik was er op voorbereid dat het zwaar zou worden. Ik ben een technische rijdster, maar ook sterk. Dat is een voordeel.”

Met de gouden medaille om de hals en een brede lach rond de lippen stond Groenewold niet veel later de internationale pers te woord. Plots kreeg ze van coach Gerard Kemkers een telefoon aangereikt. Premier Jan Peter Balkenende aan de lijn, die het overleg over de financiële malaise even verliet om de schaatsster te feliciteren. „Het was de premier”, zei ze even later, met rode blosjes op de wangen – en tot grote verwondering van de buitenlandse media. „Hij wilde me feliciteren met mijn titel. Cool wel om hem even aan de lijn te krijgen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden