Groenewold alsnog naar Spelen

Renate Groenewold neemt toch deel aan de Winterspelen. Aanvankelijk wilde ze het ticket vanwege een zware vormcrisis niet accepteren.

Rob Velthuis

Haar coach Gerard Kemkers ziet het vuur weer branden bij zijn pupil Renate Groenewold. Maar voordat het was opgestookt, moest heel wat brandstof worden aangevoerd.

Met Sven Kramer was Groenewold, op basis van haar wereldtitel op de drie kilometer, op voorhand voor de Winterspelen genomineerd. Tijdens het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) plaatste ze zich formeel, maar reed ze zo slecht (negende) dat ze overwoog onmiddellijk een punt achter haar loopbaan te zetten.

Gisteren maakte de 33-jarige Groningse tijdens een trainingskamp in Erfurt bekend dat ze toch in Vancouver rijdt. In ieder geval de drie kilometer en mogelijk de ploegenachtervolging. „Al vrij snel realiseerde ik me dat het niet bij mij hoort om de handschoen in de ring te gooien. Dan wil ik liever strijdend ten onder gaan.”

Gisterochtend reed ze met gangmakers Erben Wennemars en Rhian Ket in de Gunda Niemann-Stirnemannhalle een ’cruciale’ tempotraining die boven verwachting verliep. „Als ik dat een paar weken geleden had gedaan, had ik meteen geparkeerd gestaan.”

De wanhoop is langzaam omgeslagen in hoop op een waardig afscheid. „Het OKT was een klap in mijn gezicht, ik was helemaal klaar met schaatsen. Ik schaamde me de ogen uit mijn kop, zoals ik daar in de rondte reed. Dat past niet bij iemand die in maart nog wereldkampioen was.”

De reden was aanwijsbaar. Eerst begin vorig jaar een hernia-operatie, waardoor ze haar techniek en coördinatie kwijt raakte. Half november werden ’vleesbomen’ in de buikstreek operatief verwijderd, waardoor haar conditie werd aangetast. Nooit kreeg het lijf rust om echt te herstellen. „Het was constant pleisters plakken, het is nooit de ideale weg geweest. Het was één fysieke en mentale klap. Ik werd alleen maar slechter, futloos, energieloos.”

Bemoedigende sms-jes en telefoontjes „van mensen van wie ik het nooit verwachtte” beurden haar op. Een ervan kwam van Marianne Timmer, die na haar hielbreuk met een imposante inhaalslag bezig is.

Groenewold volgde samen met Carl Verheijen op Gran Canaria een ’pittig programma’ met veel fietsen en specifieke schaatsoefeningen. Terug op het ijs kon ze eindelijk weer omvang maken. „Voor het eerst heb ik dit seizoen zeventien dagen achtereen vol kunnen trainen. En in de drieënhalve week die me resten tot 14 februari (olympische drie kilometer, red.) kan ik alleen maar beter worden.”

Na olympisch zilver op de drie kilometer (2002, 2006) werd goud het grote einddoel. Kemkers: „Het was kiezen tussen stoppen en een olympische droom. Dat mocht geen overhaaste beslissing zijn, ingegeven door de emoties van het OKT. Ik heb haar bewust niet beïnvloed, het moest uit haar zelf komen.”

De coach ziet zijn pupil dagelijks groeien. „Ik zie weer vuur in haar ogen. Ze zit in de trechter naar de Spelen, die meer dan ooit het ultieme doel zijn.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden