Groenewegens pijnlijke leerschool

Aan zelfvertrouwen geen gebrek bij Dylan Groenewegen, debutant in de Tour. Maar zijn sprinttrein haperde tot dusver. Hij eindigde gisteren als tiende.

De stilte van Dylan Groenewegen kon zich in intensiteit meten met de geestdriftige menigte in de winkelstraat van Angers, die was omgetoverd in een finishstraat. De kleine Amsterdamse sprinter had zijn hoofd in zijn nek weggestoken. Het was lichaamstaal die vertelde van een verloren sprint, niet van een tiende plek in zijn eerste Tour de France.

Niet slecht, zou iedere andere debutant zeggen over zijn eerste krachtmeting met de internationale sprinttop. Groenewegen niet. Hij zocht gisteren naar verklaringen maar vond ze niet. Of hij zichzelf iets kon verwijten? Het bleef even stil. "Ik ging bijna onderuit. Ze kwamen me links voorbij en toen werd ik opzijgezet."

De sprinter van LottoNL-Jumbo slikte een bittere pil in de benauwde straten van Angers, waar Cavendish naar zijn tweede ritzege snelde. Groenewegen was overklast op het allerhoogste podium. Het was de pijn van de realiteit die hem nog het meest beet.

Ontzag voor de grote drie sprinters, vijf als je de rekenmeesters van de gokwebsites volgt, is voor sentimentele coureurs, oordeelde Groenewegen een paar dagen eerder. "Als zij op basis van uitslagen met die namen komen dan zal dat wel."

Voor alle duidelijkheid, Groenewegen heeft niets dan respect voor het vijftal Cavendish, Kittel, Greipel, Sagan en Kristoff.

Als 23-jarige sprinter die voor het eerst een grote ronde rijdt, mag je met je branie te koop lopen. De Tour de France is trial-and-error, vallen en opstaan. Vaak figuurlijk, soms letterlijk.

De eerste etappe zaterdag hield het midden tussen beide. De Nederlands kampioen kon met het nodige vliegwerk en wat geluk pechvogel Michael Mørkøv ontwijken. Hij lachte het voorval een dag later weg. "Hoe ik hem ontweken heb, weet ik niet meer. Ik kreeg nog wel zijn fiets tegen mijn kin aan." Mørkøv stortte met zeker zestig kilometer per uur op het wegdek bij Utah Beach.

Stuurvast noemt Groenwegen zich. Het behoedde hem voor erger, meent de sprinter van Lotto-Jumbo. Je zou ook kunnen betogen dat hij een engeltje op zijn stuur had. Vallen doen zelfs de besten, kijk maar naar zielepoot Contador.

Groenewegen had de boodschap voor de tweede rit een dag later iets te letterlijk genomen. Er was hem gezegd dat de finale niets voor hem was. Te steil. "Sla maar een dagje over, zeiden ze." Dat heeft hij geweten. "Op die slotklim in Cherbourg voelde het allesbehalve een rustdag."

De jonge Nederlander liet donderdag de ploegenpresentatie aan zich voorbij gaan, omdat hij zich niet helemaal lekker voelde. "Zondag ging het alweer beter." De les van de tweede rit was toch vooral op voorhand het Rondeboek beter bestuderen.

Groenewegen mag graag dagdromen over de etappeoverwinning die er naar zijn rotsvaste overtuiging een keer gaat komen. Als je doelloos rondrijdt, kun je beter thuisblijven. "Je moet je een doel stellen. Het mijne is winnen."

De nieuweling bij LottoNL-Jumbo kwam eind vorig jaar over van Roompot. Daar had hij de aandacht op zich gevestigd met winst in de semi-klassiekers Brussels Classic en Veenendaal-Arnhem. Hij reed dit seizoen zeven zeges bijeen, inclusief het NK vorige week.

Aan zelfvertrouwen geen gebrek bij Groenewegen. Ook niet na die eerste leerzame en zware etappes. "Ik moet het allemaal nog bewijzen. Ik ben hier om te leren", zei hij plots.

De uitvoering van wat in het jargon de sprinttrein heet, liep stuk op onervarenheid. Dat moet absoluut beter, vond Groenewegen. Zo niet, slaat hij dan met zijn enorme vuisten op tafel? "Als het hier niet zo gaat zoals ik zou willen, dan zou ik daar wel wat van zeggen."

Vooralsnog heeft Groenewegen alleen zichzelf iets te verwijten.

Weg met die saaie sprint-etappes

Natuurlijk had Tom Dumoulin gelijk toen hij zich gisteren beklaagde over de 'supersaaie etappes'. "Hier doe je niemand een plezier mee." Dumoulin doelde op de renners en het tv-publiek. Voor de miljoenen deze weken in de bermen, is de Tour de France een pretpark. Maar dat het anders moet, is wel duidelijk. Kortere etappes, dat zou een optie zijn, meende de Nederlander gisteren na afloop van een hele lange dag die alleen in de finale even uit zijn lethargie werd gewekt. "Je maakt de ritten dan veel leuker."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden