Groeneveld, de kampioenenkweker

Kiefer won gisteravond in de tweede ronde van Rotterdam overtuigend (6-4 6-2) van topfavoriet Kafelnikov. De zege betekende het zoveelste succes voor zijn Nederlandse coach Sven Groeneveld.

ROTTERDAM - Zijn naam is bekend, binnen kleine kring. Sven Groeneveld is een grote jongen in het tenniscircuit. Een kampioenenkweker zelfs. Miljonairs dingen naar zijn hand, maar op straat herkent niemand de topcoach. ,,Daar heb ik bewust voor gekozen.''

De bekende onbekende spreekt. Hij is zo'n beetje de enige Nederlander die zich aan de neergaande spiraal van het nationale tennis blijft onttrekken. Tien lange jaren is de kleedkamer al zijn thuis. Grote ego's botsten er tegen muren. Groeneveld paste zich aan. Hij moest wel. Zijn pupil is immers ook zijn broodheer. ,,Ik ben een kameleon.''

Zijn geheugen laat hem gedurende het gesprek zelden in de steek. Moeiteloos lepelt hij sappige anekdotes op uit een rijk verleden. De bescheiden toon verdwijnt echter nooit. De backhand van Stich, de zwoeger in Sanchez-Vicario, de service van Rusedski, het concentratievermogen van Seles en de forehand van Pierce; ze hebben ook hem gevormd.

Groeneveld is 35 jaar en heeft inmiddels een indrukwekkende staat van dienst opgebouwd. Weinig is van zijn werkwijze bekend. Omringd door een sluier van mysterie wandelde hij tot voor kort door de catacomben. Vriendelijk lachend, maar huiverig om met de buitenwacht te praten. ,,Pas nu heb ik voldoende ervaring om mezelf naar buiten toe te presenteren. Ik weet inmiddels wie ik ben, hoe ik werk en wat ik doe. Ik heb geen achtergrond als speler. Ik heb me moeten waarmaken. Het tenniswereldje is klein. Eén foute stap en je naam is verpest.''

Zijn reputatie is als de spreekwoordelijke komeet omhooggeschoten. Toen Groeneveld vorig jaar zijn samenwerking met Greg Rusedski beëindigde, stonden nieuwe werkgevers in de rij. Hij kreeg aanbiedingen van Safin, Haas en Kiefer. Hij koos voor de laatste. De kopman van het Duitse Davis Cup-team, de komende tegenstander van Oranje, kende in 1999 een zeer succesvol jaar waarin hij de toptien binnenstormde. Zwakke enkels deden hem ver terugvallen, tot plaats 55.

Groeneveld werkte vaak samen met toppers die in een dipje verkeerden. Mary Pierce wendde zich vier jaar geleden in desperate toestand tot haar voormalige mentor. Niemand anders kan me helpen, smeekte ze. Niet veel later stond ze in de finale van de Australian Open.

Groeneveld glimlacht. In 1996 spoorde hij Michael Stich aan zich toch in te schrijven voor Roland Garros. De Duitser had even daarvoor op gravel verloren van een nobody als Gaudenzi. Zelfvertrouwen ontbrak. Groeneveld kwam, zag en overwon. Stich haalde voor de eerste en enige keer in zijn carrière de finale van Parijs.

,,Ik probeer altijd een sterke band met mijn speler te creëren. Het is heel moeilijk om dichtbij hun persoon te komen. Laat staan om hun gedachten te kennen. Misschien werkt mijn leeftijd in mijn voordeel. Ik investeer er in ieder geval veel in. Pas als ze je vertrouwen, staan ze open voor adviezen.''

Het geven en nemen staat in een relatie tussen speler en coach constant onder druk. Respect heeft hij moeten verdienen, iedere keer opnieuw. Door schade en schande is de voormalig sparringpartner van Monica Seles wijs geworden.

,,Toen Stich mij vertelde dat hij uit gewoonte niet voor tienen 's ochtends trainde, antwoordde ik meteen: wie is er nou verantwoordelijk voor het schema? Hij gaf mij gelijk. In het verleden was ik minder direct geweest, met Arantxa Sanchez-Vicario bijvoorbeeld. Keer op keer veranderde haar moeder mijn plannen. Pas na een tijdje stelde ik Arantxa voor de keus: of we doen het op mijn manier of niet. Ze stemde in, maar toen was het eigenlijk al te laat.''

,,Ik wil niet op basis van dwang werken. Zij betalen mij. Zij huren mijn advies in. Het hoort niet dat ik dat zou moeten opdringen.'' Het blijft een hobby. Voortgestuwd door een liefde die uitgerekend jaren her in Ahoy' is begonnen, reist Groeneveld de wereld rond. Op de promenade rond het centre court kochten zijn ouders ooit zijn eerste racket.

,,Ik doe alles voor een speler. Alles. Maar ik ben geen ballenjongen. Dat ze me betalen, betekent niet dat ik er altijd ben. Ik verwacht wel een bepaald respect. Soms verdwijnt dat.''

,,Er bestaat te veel adoratie voor tennisspelers, terwijl het ook maar gewoon mensen zijn. Ze willen alleen niet dat iedereen dat weet. Ze leven een groot deel van het jaar te midden van hun concurrenten. Ook daarom willen ze uitstralen dat ze onaantastbaar zijn.'' In de kleedkamer worden de eerste punten gescoord, met behulp van Groeneveld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden