Groene kunst

De aanschaf van een kunstplant vereist veel moed en een karakter dat bestand is tegen druk van buiten. Ik hoor mijn moeder en mijn groenvingerige zus al, terwijl ze hun hoofd tussen de bladeren steken en snuiven: hij is niet echt.

Probleem is dat een kunstplant die het hoogste bereikt heeft niet van echt te onderscheiden is. Wat we bij een kunsthart of een kunstbeen prijzen is voor de kunstplant juist fataal. Hij is ondanks zijn naam geen kunst, verre van dat zelfs. Bij de wolken van Van Ruysdael of Van Goghs zonnebloemen laten we het wel uit ons hoofd om te zeggen dat ze 'niet echt' zijn, dat is immers juist wat ze tot iets groots maakt, maar voor de kunstplant ligt het heel anders. Het helpt ook niet om er dan maar wat onechter uit te zien, door mensenhanden gemaakt, want dan is het opeens een goedkoop, half mislukt exemplaar, te groen, te plastic.

Het kopen zelf is misschien nog wel het moeilijkste moment. Bereid je goed voor. Zorg dat je uitgeslapen bent en tegenslag aankunt. Laat je niet door smadelijke lachers uit het veld slaan. Op de website heb je gelezen dat het misschien een goede oplossing is voor kantoor, of in een donkere hoekje van het huis waar nooit licht komt. Maar moet je dat ook bij wijze van excuus aan de kassa zeggen: is voor mijn kantoor, of: voor onder de trap? Misschien toch liever doen of je neus bloedt. Meneer, uw neus bloedt. Nee, kindje, dat is nepbloed.

De vraag die de kunstplant oproept, ja uitschreeuwt, is: waarom? Echte planten zijn immers niet alleen echter maar ook goedkoper. Een kunstplant hoef je geen water te geven, ja, dat is zeker zo, maar dat wijst ook op ondeugden als luiheid en gemakzucht. Je moet echt een heel goede reden hebben om een kunstplant te kopen, anders word je nagewezen. Mijn heel goede reden is dat ik er niet vaak genoeg ben om 'm water te geven maar leg dat maar eens uit. Om die reden is het kopen van een kunstplant door een stel, man en vrouw bijvoorbeeld, al helemaal geen optie: wat voor mensen zijn dat in vredesnaam? Allebei nooit thuis? Runnen ze soms beiden dat liefdeloze kantoor?

Het beste lijkt me nog om er als vrijgezel op af te gaan, en dan liefst als man alleen. Dat roept de minste vragen op, al kost het je wel een goede indruk van: hij doet het prima, echt heel gezellig in zijn huis. Maar een man alleen kan het zich min of meer permitteren een wat sfeerloos huis te hebben, altijd onderweg te zijn en niet om de Keukenhof of het Bloemencorso te geven.

Het beste is natuurlijk om voor de aanschaf van een kunstplant naar een gespecialiseerde winkel voor kunstplanten te gaan, maar waar vind je zoiets: in de Gouden Gids onder Kunstplanten? Nepbloemen? Mij lukte het niet. Dat maakt het gevoel dat je bezig bent met iets onmaatschappelijks, alleen nog maar groter. Intussen kun je kunstplanten ook elders krijgen, bij Ikea bijvoorbeeld en ik zag er ook een in de Lidl. De echt dappere man kan het daar proberen. Maar dan moet je wel de caissière weten te trotseren die met een knipoog zegt: niet te veel water geven meneer.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden