Grimmige Harry Potter mist een beetje magie

Harry Potter and the Order of the Phoenix

Regie: David Yates. Met Daniel Radcliffe, Imelda Staunton.In 28 bioscopen. Nederlandse versie in 65 bioscopen.

De vorige Potter-film, ’Harry Potter en De Vuurbeker’, was de eerste in de reeks die de toch wat saaie voorspelbaarheid van een Zweinsteinjaar – wat er ook gebeurt onze Harry gaat toch wel over – wist te overstijgen. In de ’Vuurbeker’ maakte regisseur Mike Newell pubers van de jonge helden; onzekere scholieren die zich onbegrepen en ellendig voelen, juist als ze moeten schitteren op het schoolbal. Zeker hoofdrolspeler Daniel Radcliffe was goed; in schutterigheid een jongensversie van Hugh Grant die zichtbaar leed onder de verantwoordelijkheid van de uitverkorene. Mike Newell maakte een spannende puberfilm van het kostschoolboek: bizar in avonturen, maar wel nabij in emoties.

Iets van die betovering, die meer met drama dan met magie te maken had, gaat weer verloren in dit vijfde deel. ’De orde van de Feniks’ is grimmiger, griezeliger en in effecten ontzagwekkender, maar minder aangrijpend. Held Harry heeft het met het organiseren van rebellie (bijlessen ’verdediging tegen kwade machten’) te druk om lang bij zijn hormonen en gevoelens stil te staan.

De vreeswekkende Voldemort neemt zijn dagen en zijn dromen in beslag en maakt ook zijn vrienden erg zorgelijk; Hermione draagt een permanente frons en roodharige Ron schijnt in puberale passiviteit vervallen. We zien hem niet eens dicht in beeld als zijn vader door de kwade machten gegijzeld lijkt.

Het is alsof David Yates – die ook de laatste twee delen zal regisseren – bij zijn Potter-debuut te veel bezig was met de entourage. Zo komt de geroemde, eerste kus van Harry voor de niet-lezer nu wat uit de blote hemel vallen. Zoet is die zeker, maar hoezo Cho?

’Esprit’ en humor schuilen wel weer in de opper Britse bijrollen. Imelda Staunton is perfect als de in roze gehulde docente Dolores Umbridge die op Zweinstein de macht overneemt. Deze Engelse Rita ’regels-zijn-regels’ Verdonk, die in kordate glimlach ook eng op Hillary Clinton lijkt, voert een waar schrikbewind inclusief zeer letterlijke lijfstraffen. En ook Alan Rickman is weer geweldig: zijn arrogante Sneep steelt de film in luttele seconden speeltijd.

De laatste twintig minuten mag het filmpubliek dan zo’n mal 3D-brilletje op om Perkamentus zowat ín de bioscoopzaal te zien strijden met Voldemort. En als Hermione door beminnelijke reus Grawp het hof wordt gemaakt kruipt er zowaar wat King Kong in deze vijfde Harry Potter – laten we hopen dat dát doorzet in ’De Halfbloedprins’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden