Grillige Gatti kleurt partituur van Ravel echt op z'n Gatti's in

Klassiek

Koninklijk Concertgebouworkest

Prokofjev, Stravinsky, Ravel

****

Hoe vergaat het Daniele Gatti eigenlijk? Ruim drie maanden is hij nu chef-dirigent van het Koninklijk Concertgebouworkest - in de klassieke wereld staat dat gelijk aan niets minder dan de benoeming van een nieuwe bondscoach. De eerste stofwolken na zijn met rumoer omgeven landing in Amsterdam zijn neergedaald, het 'normale' concertseizoen is in volle gang. Aan het eind van vorige week dirigeerde Gatti drie keer een 'normaal' programma, om het maar even zo te noemen; twee keer in Amsterdam en een keer in Londen.

En 'normaal' betekent in ieder geval geen Mahler - wiens muziek voortdurend onder een vergrootglas ligt in Amsterdam - geen opzienbarende wereldpremière, noch een grootse symfonie van Bruckner of iets vergelijkbaars. Amsterdam en Londen hoorden Prokofjevs Tweede vioolconcert, Stravinsky's balletmuziek 'Jeu de cartes' en de tweede suite uit Ravels 'Daphnis et Chloé', eveneens een ballet. In het Londense Barbican Centre genoot men zaterdag nog van een extra concert met delen uit Wagner-opera's, het Adagio uit Mahlers Tiende en Alban Bergs 'Drei Orchesterstücke'.

Dat programma hoorden we in Amsterdam al in oktober en de uitvoering daar was toen verbluffend vanwege de durf. De durf om een programma te eindigen met een 'moeilijk' stuk als dat van Berg, én de durf van Gatti om die ingewikkelde compositie uit het hoofd te dirigeren. Laaiende, gistende muziek die onder zijn handen omgetoverd werd tot het eerste de beste repertoirestuk.

Ravels 'Daphnis et Chloé' ís zo'n repertoirestuk, en ook hiermee weet Gatti donders goed raad. Bovendien kleurde hij de ruimtes tussen de notenbalken weer eens echt op z'n Gatti's in waardoor alles als nieuw ging glimmen. De lome sfeer van Ravel werd schitterend belicht, de zon kwam briljant op en het orkest speelde meesterlijk onder tijdelijke aanvoering van Marijn Mijnders - de concertmeesters waren kennelijk verhinderd.

Dat was ook al zo in die andere balletmuziek, 'Jeu de cartes', waar Ravels zwierige lijnen ingeruild werden voor Stravinsky's grillige rechtse hoeken. Hoewel het niet Stravinsky's allerbeste muziek is, maakten musici en dirigent er een sprankelend feestje van.

Het concert was begonnen met die prachtige violiste Lisa Batiashvili. Ze speelde dus Prokofjevs Tweede vioolconcert en zo heel vaak hoor je dat nou ook weer niet. De Georgische politoerde die fantastische melodie van het middendeel net zo lang op tot het de oren bijna verblindde. De noten gaven als het ware fel licht af. En wat een variatie in kleur, vibrato en streektechniek. Die superhoge noten waren spatzuiver en ze gloeiden dat het een aard had.

In het slotdeel moest Batiashvili meer dan ooit haar ogen open houden, want bij de grillige Gatti weet je het maar nooit. Bovendien was het de eerste keer dat ze met hem samenwerkte. Maar de eindstreep werd glorieus gehaald. Lisa Batiashvili is dit seizoen artist-in-residence bij het Koninklijk Concertgebouworkest. Ze komt de komende maanden terug met concerten van Tsjaikovski (januari) en Sjostakovitsj (maart).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden