Greetje Bijma Trio belangrijke aanwinst jazz

Nog in Krefeld (7/9), Brussel (Botanique, 8/9), Gronau (9/9) en Groningen (Oosterpoort, 1/10).

Allereerst doel ik op het trioformaat, met piano en bas een voor Bijma bijzondere combinatie. In haar vorige groep draaide alles om haar bizarre, grensverleggende vocalen. Haar begeleiders kregen weliswaar ruimte voor een solo, maar waren toch ondergeschikt. In het huidige trio met Crispell en Dresser - samen de helft van het befaamde Anthony Braxton Quartet - is er daarentegen sprake van volledige gelijkwaardigheid.

Marilyn Crispell is een fantastische pianiste met een eigenzinnige, enigszins vanuit de Cecil-Taylorschool ontwikkelde stijl. Abrupte uitbarstingen lopen vloeiend over in bijna romantische akkoorden. Op zijn bas is Mark Dresser een meester. Hij beheerst het hele palet, heeft een trefzekere, opmerkelijk zuivere toonvorming en houdt zich in improvisaties verre van voor de hand liggende cliches. Een genot om naar te luisteren, zeker in dit gezelschap.

Een opvallend facet van het optreden was, dat er van de elf nummers van de cd slechts een paar werden uitgevoerd, waaronder Crispells ballade 'As I drive by', Dressers politiek geengageerde 'Bosnia', en een volledig afwijkende versie van Bijma's 'Glazed frost'. In dit laatste stuk bespeelde Crispell de snaren van de vleugel als een Japanse koto, terwijl Bijma een indrukwekkend staaltje gaf van oosterse zang. Verder werden er nieuwe composities en improvisaties gespeeld.

Nog een opmerkelijk detail: bij mijn weten heeft Bijma zich niet eerder gemanifesteerd als echte jazz-zangeres. In de Crispell-compositie 'As I drive by' moest ze wel. Al klonk ze in het liefdeslied nog wat onwennig en soms zelfs wat onzuiver, het was toch wel uitzonderlijk om invloeden te horen van Billie Holiday's onovertroffen dictie en Betty Carters scat-zang.

Dat de zes maanden zwangere Bijma zich deze avond wat inhield (de eerste set duurde nog geen 35 minuten, de tweede ruim 50), deed geen afbreuk aan het concert. Alleen al de blues - die het trio voor de pauze vertolkte - was de reis naar het BIM-huis meer dan waard. In deze trio-improvisatie schetste Dresser eerst de vage contouren van de bluesvorm met hoog op de snaren aangeslagen basnoten. Bijma - en even later Crispell - vulden het schema met net zulke rudimentaire noten. De onverwachte ontwikkeling die Bijma inzette, van blues naar gospel en weer terug, was een juweel van muzikaal inzicht, er was min of meer sprake van het hoogtepunt van de

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden