(Gratis) Chinees voor beginners

Chinees, de nieuwe wereldtaal, wie wil die niet leren? En met een gratis online cursus is er geen enkel excuus meer om er géén werk van te maken. Na een paar weken studeren moeten we de zinnetjes kunnen spreken. Toch?

Le's lu'n môôô.' Dat is geen Chinees, maar docent Xiaoyu Liu van de Peking University die met haar bevallige accent in het Engels van het ene naar het andere onderwerp springt ('Let's learn more', bedoelt ze). Na een keer of zeven online studeren - nu eens vijf minuten, dan weer een half uur of langer - zit ik op de helft van de zeven colleges lange cursus Chinees voor beginners. Op immer rustige toon brengt de prof de ingewikkeldste taal ter wereld terug tot hapklare brokken. De video's duren gemiddeld vijf tot tien minuten, vaak afgewisseld met een korte quiz. Vandaag leren we onze voorkeur voor dimsum, appels, kip en thee onder woorden te brengen. 'W¿ ch¿ ch¿ofàn' vertaal ik in de quiz aan het einde van de paragraaf braaf in 'ik wil gebakken rijst'. Volgende onderwerp: inkopen doen. Eigenlijk heb ik andere verplichtingen, maar kom, nog éventjes.

Die hapklare brokken zijn de grote charme van online cursussen, naast het feit dat ze gratis zijn. Zo kun je op verloren momenten telkens wat kennis tot je nemen, al dan niet dankzij de app op je telefoon of notebook. In de trein, thuis op de bank, wachtend in de voetbalkantine. Ik werd op het idee gebracht door mijn broer, werkzaam als docent op een universiteit. Hij volgt al een paar jaar voor de lol online cursussen. Bij het rondneuzen tussen de vakken van platforms Coursera, edX en Udacity bekroop ook mij een snoepwinkelgevoel. Sommige cursussen lijken speciaal afgestemd op publiek dat komt voor snelle, niet al te zware leerconsumptie, zoals het populaire 'A brief history of humankind' en 'Design: creating artefacts in society'. Maar ook het omgekeerde is voorhanden: niche-colleges zoals een lange, bloedserieuze reeks over Comic books and graphic novels. Mijn motivatie om Chinees te studeren (preciezer: het Mandarijn, de belangrijkste taal in China) is simpel: het is de nieuwe wereldtaal, die door meer dan een miljard mensen wordt gesproken. Tegelijkertijd is Chinees voor Nederlanders zo ontoegankelijk, dat je wordt ingewijd in een soort geheimtaal.

Schrijven doen we niet, want Chinese karakters - waarvan er zo'n 50.000 zijn - vormen een verhaal op zich. Erkend problematisch aan het Chinees is daarnaast het feit dat de intonatie de betekenis beïnvloedt: 'mag ik je vragen' wordt al gauw 'mag ik je kussen'. Luisteren en imiteren schijnt dan ook dé manier te zijn om het te leren. Door al dat napraten krijg ik inderdaad gevoel voor de opwaartse é, de neergaande ù, de vlakke ¿ en - moeizamer - de op en neer klank van de ¿. Maar intussen heb ik nauwelijks idee van wat ik zeg en waarom, want juf Liu laat de theorie grotendeels links liggen. En dat terwijl de Chinese grammatica relatief eenvoudig is. Er zijn geen lidwoorden, geen verbuigingen van werkwoorden en zelfstandig naamwoorden zijn geslachtsloos. Wel zijn er in het Pinyin, de vereenvoudigde vorm van het Mandarijn, 21 initialen en 39 uitgangen. Liu stelt ons aan het einde van een les gerust: "Wees niet bezorgd als je dit moeilijk vindt, we hebben gewoon meer oefening nodig." Sympathiek, dat 'we.'

De subtiele Chinese klanken fascineren me en ik slaag voor de meeste tussentijdse quizzen. Toch schiet het niet op. Als mensen me vanwege mijn enthousiasme vragen iets in het Chinees te zeggen, maak ik weinig indruk met een aarzelend gestamelde "..B¿..."ofwel acht (dient aandoenlijk voorzichtig te worden uitgesproken, als tegen een baby), "bu" (niet) en "xièxie"(dank je). Mijn conclusie: het aanleren van volstrekt vreemde talen vergt urenlang woordjes stampen en dan is de flexibiliteit die zo'n groot voordeel is van online studeren, ineens een nadeel. Als recreatieve student ga ik niet stampen, samenvatten en leren, want het moet wel leuk blijven. Waar ik de eerste weken vrolijk het ene na het andere fragment afwerk, komt er na een tijdje de klad in. Gaat dit wel lukken?

Gelukkig ben ik niet de enige problematische cursist. Van de duizenden mensen die zich inschrijven voor online cursussen, maakt gemiddeld maar 8 tot 10 procent ze af. Wie een hersenkrakende cursus volgt die ver van het eigen kennisgebied afligt, moet vooraf met zichzelf een strak ritme afspreken. Zonder stok achter de deur, zoals toepasbaarheid op het werk of, bij een taal, uitzicht op verblijf in het buitenland, wordt het moeilijk.

Ik verleg daarom mijn blik naar de recreatievere cursussen. Zij lenen zich beter voor grillig studiegedrag zoals het mijne. Zo is 'History of mankind' (gevolgd door 38.000 studenten) een uiterst vermakelijke, columnachtige collegereeks die door de docent zelf wordt getypeerd als 'karikaturaal, provocerend en oppervlakkig'. Geen aantekeningen, geen huiswerk, geen voorkennis nodig. In een paar dagen tijd verorber ik achter elkaar drie afleveringen als waren het snacks.

Af en toe krijg ik een vriendelijke reminder in de mailbox van Chinees voor beginners, maar ach, die cursus kan best even zonder mij.

undefined

Tips voor online studeren

1. Zoek een cursus uit met een leuke docent zonder al te rare accenten; dat leidt af. ('What wazz zie secret of zie succes of mankaind...') Een fijne gladde Britse stem heeft natuurlijk allure, maar belangrijker is of iemand de stof met schwung brengt. Raadpleeg hiervoor het introfilmpje van het betreffende college.

2. Sommige cursussen hebben een forum waarop tientallen geïnteresseerden met elkaar discussiëren over de leerstof. Zo'n forum geeft een meerwaarde die het nadeel compenseert dat je je medestudenten niet ziet. Vooral leuk als de leerstof ingewikkeld is of aanleiding geeft voor discussie. Soms is er ook een wekelijks online vragenuurtje met de docent.

3. Er zijn twee soorten cursussen: met deadlines voor huiswerk en zonder. De eerste soort houdt je beter bij de les. Maak een leerplan: op welke dagen of momenten ga je aan de slag, wanneer wil je de stof afhebben? Maak eventueel samenvattingen na elk college.

4. Doe het puur voor je eigen plezier of ontwikkeling, want voorlopig levert online studeren een certificaat met weinig maatschappelijke of wetenschappelijke waarde. Zelfs al doen er prestigieuze universiteiten mee, zoals Harvard, Princeton en Stanford. Er zijn ook Nederlandse universiteiten bij: UvA, TU Delft, Universiteit Leiden en Wageningen (WUR). www.coursera.org, www.udacity.com, www.edx.org.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden