Review

Grandioze Bardem draagt 'Biutiful' moeiteloos

Regie: Alejandro Gonzalez Inarittu. Met Javier Bardem. In 22 bioscopen.

Twee jaar terug zagen we de Spaanse acteur Javier Bardem ook in Barcelona in ’Vicky Cristina Barcelona’ van Woody Allen. Dat romantische beeld van zon, Ramblas en Gaudí vind je niet terug in ’Biutiful’. Het duurt zelfs even voor je de Catalaanse hoofdstad herkent in deze film.

In de wijk Barri del Raval, waar ronselaar en dealer Uxbal (Bardem) zijn louche zaakjes drijft, heb je lang het idee in Zuid-Amerika te zijn beland: verwaarloosde flats, rommelige kruidenierswinkeltjes, grijze lucht.

Bardem speelt Uxbal, geen groot misdadiger, meer iemand die doet wat hij kan om te overleven in de rimboe. Hij bemiddelt tussen aannemer en Chinese illegalen, werkt samen met Senegalese dealers, en gebruikt zijn helderziende gaven om de familieleden van pas gestorvenen gerust te stellen.

Intussen zorgt hij als een goede vader alleen voor zijn twee kinderen. Zijn jonge vrouw Marambra (Maricel Alvarez), een manisch-depressieve alcoholica, stormt af en toe het appartement binnen maar brengt dan meer onrust dan liefde mee.

Anders dan in ’Amores Perros’, ’21 Grams’ en ’Babel’, films die Inarritu maakte met scenarioschrijver Ariaga, concentreert de Mexicaanse regisseur zich in ’Biutiful’ op één mensenleven, maar dan wel een leven waarin diverse onderkanten van de samenleving bij elkaar komen.

Als Uxbal in het begin van de film bij de dokter belandt, gaat het echt mis. Hij lijdt aan prostaatkanker, uitgezaaid. Uxbal wil het niet weten – hoe kan hij afscheid nemen van zijn kinderen – maar Bardem laat de kanker onderhuids verder woekeren: vermoeidere trekken, afwezigere blik, gebogen lichaam.

Inarritu is een getalenteerd visueel artiest, dat zeker. Mooi mysterieus en ontroerend is de droomscène in het bos in de sneeuw waarin Uxbal, die net nu ook nog het graf van zijn tijdens Franco jong gestorven vader moet gaan ruimen, die vader ontmoet: een man vele jaren jonger dan hijzelf. Heftig en hectisch realistisch volgt daarop de razzia van de politie op de Afrikaanse dealers.

Javier Bardem is bovendien een grandioos acteur, mooi, wijs, warm, helder, een man waar je best tweeënhalf uur naar wil kijken. Hij draagt de film moeiteloos.

Dat Uxbals tragische neergang toch niet helemaal bevredigt, ligt ook niet aan hem maar meer aan zijn regisseur, die net als in ’Babel’ en ’21 grams’ veel erge dingen op elkaar stapelt maar in zijn boodschap toch wat karig is, meer sentimenteel dan scherp.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden