Gouden toekomst eindigt bij oud ijzer

John Bos moest door hartkwaal stoppen bij Feyenoord 'Ik wilde voetballen, mijn droom viel uiteen'

DEN HAAG - Hij voetbalde bij Feyenoord in een elftal met Jordy Clasie, Leroy Fer, Jeffrey Bruma en Kelvin Leerdam. De jongere Stefan de Vrij en Bruno Martins Indi kwamen eraan. Ze waren pubers die de wereld aankonden. De anderen haalden Jong Oranje. Sommigen van hen rammelen nu nadrukkelijk aan de poort van het Nederlands elftal van Van Gaal.

Voor John Bos liep het anders. Door een hartkwaal moest hij stoppen. Hij belandde in het oud ijzer en concurreert in de straten van Den Haag en omstreken met Bulgaren, Litouwers en Polen. Als Oranje vanavond Estland treft, is het maar de vraag of John zal kijken.

Hij was 15 jaar. John weet het nog goed. In de zomer van 2006 kwam hij over van amateurclub Haaglandia en sloot aan bij de B1 van Feyenoord. De hele zomer had hij zich strikt gehouden aan het trainingsschema dat hij had gekregen. Hardlopen en oefeningen doen. Het was spannend.

De sfeer in de kleedkamer was anders dan hij in Den Haag gewend was, harder ook. Jongens als Clasie, Fer, Leerdam, Bruma en Jerson Cabral kenden elkaar al langer. John was de nieuwkomer. "Ik kwam uit Den Haag, van een amateurclub. Ik werd getest", zegt hij nu. Ook het niveau was anders. "Die jongens konden zo goed voetballen. Ik was de enige die zich aan het trainingsschema had gehouden, maar daar merkte je helemaal niets van."

John hield zich staande. In Den Haag had hij vanaf zijn vierde geworsteld. Hij was niet de beste voetballer, wel lang en sterk. Op trainingen gooide hij de beuk erin. Met Haagse bluf diende hij de anderen van repliek en speelde zich als voorstopper in het elftal. Hij verdreef Bruma naar de reservebank.

Nu is hij 23 jaar. Voetballen doet hij niet meer. John vertelt zijn verhaal zittend op een barkruk in het bruin café van zijn zus. Het is een koude donderdag, te koud om in zijn loods met oud ijzer te zitten, en dus houdt hij kantoor in het Haagse Zeeheldenkwartier. Naast hem zit zijn vader. Een oud-worstelaar. Brede schouders, het blonde haar in een staart gebonden. Hij zuigt aan een sigaartje, luister naar zijn zoon en vult af en toe aan.

De B1 van Feyenoord won dat seizoen bijna alles. In april 2007 werd de ploeg landskampioen. Twee maanden later werd de supercup gewonnen. John zag het vanaf de zijkant gebeuren. Hij was halverwege het seizoen afgehaakt.

"Ik was tijdens de warming-up van een training flauwgevallen. Mijn hart ging langzaam kloppen en toen werd het zwart. De huisarts ontdekte niks en ik dacht: 'het gaat wel weer over'. Wel moest ik van de trainer en de fysiotherapeut aangeven als ik hetzelfde gevoel zou hebben." Dat gebeurde later in een duel met Willem II. John werd gewisseld.

Hij onderging onderzoeken en tests. Een verdikte hartspier was de oorzaak. Het ging om een millimeter. Van de club kreeg hij te horen dat hij moest stoppen met voetballen. Topsport was te gevaarlijk. "Ik was jong, wilde alleen maar voetballen, sporten. Niets anders. Mijn droom viel uiteen", zegt John.

"Toch besefte hij toen niet goed wat er gebeurde", zegt zijn vader. "Ik wel. Tot die tijd had ik geen training of wedstrijd gemist. Er ontstond een bepaald beeld, een kans dat John het ging maken als profvoetballer. Toen hij moest stoppen was ik doodziek. Dat ben ik ook heel lang geweest. Zelfs amateurwedstrijden kon ik niet meer zien."

Bruma nam Johns plaats in de verdediging weer in en verdiende dat seizoen een contract bij Chelsea. Zijn ploeggenoten voetbalden door en wonnen veel. De meesten van hen spelen nu betaald voetbal.

John ging werken in het bedrijf van een oom en haalde in zijn timmermansdiploma. Na drie jaar timmeren begon hij zijn eigen bedrijf. John haalt oud ijzer op bij wie hem maar belt, verricht sloopwerkzaamheden en ontruimt panden. Goede materialen verkoopt hij door.

Het is een onzeker bestaan. "Ik heb niet zoals die jongens een paar ton op de bank staan. Ja, ik heb een ton ijzer", zegt hij lachend. De concurrentie is groot. "Als ik te lang wacht iets op te halen, dan is de kans groot dat Bulgaren of Litouwers het hebben weggegrist."

De jonge Hagenees heeft de teleurstelling verwerkt. "Je moet toch door, hè." Zijn vader helpt met het bedrijf. "Ik ben trots op hem", zegt senior. "Hoe hij toch weer doorgaat en zijn bedrijf heeft opgezet, dat vind ik knap."

John kijkt terug zonder wroeging of spijt. Met Feyenoord ging hij op trainingskamp en speelde tegen Real Madrid. Tijdens een toernooi in Tiel kwam hij uit tegen Ajax. "Langs de kant stonden vijf- of zesduizend man. Het was geweldig."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden