Gonzalez schenkt Colombiaans wielrennen één mooie dag

VALENCE - Radio Caracol zweeg al een tijdje; als een uit de lucht gehaalde piratenzender. RCN zocht je ook al vergeefs op de wereldontvanger. Het Colombiaanse wielrennen is in een peilloos diep dal gegleden, en dat heeft onmiskenbaar zijn invloed op de gewetensvolle wijze waarop de radioverslaggevers uit het Latijns-Amerikaanse land in de Tour de France hun werk plegen te doen.

JOHAN WOLDENDORP

Er zijn er nog maar een paar en die schreeuwen niet langer in een niet aflatend hoog tempo op aanstekelijke wijze de hele wereld bij elkaar. Het WK in Colombia leek vorig jaar al een plechtige requiem-mis. Wenend stonden de fans aan de baar van de laatste corredor. De eens zo bloeiende sport was ten dode opgeschreven, en niemand geloofde in reïncarnatie. Ook de gisteren weer met vijf renners (Minali, Sciandri, Baldinger, Spruch en Kozlitin) uitgedunde deelnemerslijst van de Ronde van Frankrijk straalt de teloorgang van het wielrennen in het Andesland uit.

De condors, ze vliegen niet meer. De conditie van Rincon was te zwak voor een plaats in de Once-ploeg, Buenahora viel in de Nederlandse etappe uit en Alvaro Mejia (die enige die ook kon tijdrijden) schijnt koffieplanter te zijn geworden. De vier die nog wel een optreden op het podium van 's werelds grootste wielershow mogen verzorgen, doen dat kleurloos en in de volstrekte anonimiteit. Ze maken voorzichtige danspasjes op de achtergrond, het liefst buiten het licht van de schijnwerpers. Eén van hen drong zich in Valence toch even naar voren: José-Jaime (Chepe) Gonzalez Pico. Hij was gesloopt op de laatste col (Limouches) en bleef daarom maar achterin een kopgroepje van acht hangen, dat de zegen van gele truidrager Riis had gekregen. Hij was er ook niet bij toen Fincato, Elli en Roux (de Franse TVM'er zocht en vond aansluiting bij de twee vluchters) drie kilometer voor de finish de aanval kozen. De Colombiaan raapte nog wat moed bij elkaar, sloop met de rest naar de drie uitbrekers toe en deed onder de vlag van de laatste kilometer wat Roux in gedachten had: demarreren en hopen dat van de rest de één op de ander wacht. Dat gebeurde prompt. Gonzales verdiende met zijn elfde overwinning (de tweede dit seizoen) niet de stijlprijs - waggelend en slingerend vervolgde hij the one and lonely road - maar nam wel een mooi voorschotje op zijn dertigste verjaardag, aanstaande maandag.

“Goed voor het Colombiaanse wielrennen,” sprak hij obligaat, na iets minder obligaat op het podium zijn ritoverwinning te hebben gevierd. Maar één Gonzales Pico is daarvoor niet voldoende. Een hele school condors waarschijnlijk niet eens meer. Met de grote renners (Herrera, Parra, Mejia) zijn ook de voornaamste sponsors verdwenen. Wat er nog over is - Postobon, Selle Italia-Glacial, Loteria de Medellin - beperkt zijn commerciële en sportieve actieradius tot binnen de landsgrenzen. De contactdraden met het buitenland - trainingsmethoden, tactiek, contacten, de hardheid van de koers - zijn doorgeknipt. De condors trekken niet meer naar vreemde landen. Er zijn geen helden meer, dus verflauwt ook de interesse van het publiek.

Nieuwe wielerlanden

Andere nieuwe wielerlanden hebben hun plaats ingenomen: Duitsland en Denemarken. Langs de route hebben de Denen met hun spandoeken en vlaggen de Nederlanders verdrongen. In Duitsland roepen de prestaties van Jan Ullrich enthousiaste reacties op. De gele trui van Riis en de groene van Zabel hebben bovendien op de marketingafdeling van hoofdsponsor Telekom tot extra stafvergaderingen geleid. Ploegleider Walter Godefroot verwacht dat het telecommunicatiebedrijf zijn bijdrage voor het komende seizoen niet met twee-derde zal terugdraaien, zoals eerst aangekondigd, maar het volle pond (zeven miljoen) blijft betalen. “Wat er de afgelopen dagen op dat front gebeurd is?” herhaalt Godefroot de vraag. “Dat ik een telefoontje heb gehad van marketingdirecteur Kindervater, waarin hij beloofde de groep bij elkaar te zullen houden en mij de volledige steun toezegde bij het zoeken naar een co-sponsor. Ik mag dat opvatten als het signaal dat ik met nieuwe contracten naar de renners kan lopen.”

In voetbaltermen gesproken, heeft een gouden wissel Godefroot een stevig zetje in de rug gegeven. De Belg was helemaal niet van plan om Ullrich op te nemen in zijn Tourploeg. Zijn stek was al vergeven aan de Deen Meinert. “Ik vond dat Jan in het voorseizoen niet goed genoeg reed. In de Ronde van Zwitserland heb ik hem een laatste kans gegeven. Ik zag hem daar van dag tot dag beter worden. Daarom voelde ik me verplicht hem toch mee te nemen naar de Tour.”

“In tijdritten kan hij met de besten mee,” zegt Godefroot over de nummer drie van het WK tijdrijden in Colombia. “In het middelgebergte kan hij met de besten mee,” zegt Godefroot over de wereldkampioen amateurs in 1993. “Wat hij boven 2000 meter presteert, verrast ook mij in hoge mate.” De Belg vergelijkt de huidige luxe situatie in zijn ploeg met de relatie Delgado-Indurain, een kleine tien jaar geleden in de Spaanse equipe Echavarri. Delgado was op leeftijd én op zijn hoogtepunt, Indurain de coming man. Riis en Ullrich lijken bij Telekom in een soortgelijke positie te verkeren.

Strijdlustig verkondigden de concurrenten van de Deense gele truidrager dat zijn ploeg er onderdoor zou gaan, zodra het heet zou worden in de Tour. “We zien wel,” glimlacht Godefroot op een stralende dag. “Wat we hebben, kunnen ze ons niet meer afnemen.” Moeiteloos en indrukwekkend tegelijk controleerde de Telekom-trein gisteren het peloton. Olano en Rominger zochten een keer elkaars gezelschap, wat onmiddellijk tot een tegenreactie van Banesto (Indurain) leidde. “De hellingen waren niet zwaar genoeg om grote verschillen te creëren,” vertelde beider ploegleider Patrick Lefevere. “Combines heb ik gisteren in ieder geval niet kunnen ontdekken.” Waarna hij met een zorgelijk gezicht de gehavende rechterkant van zijn Zwitserse kopman - schaafwonden aan knie, dijbeen en heup - bestudeerde; het gevolg van een val in de finale van de wedstrijd.

Het wordt de dag van de speldeprikken, voorspelde (of hoopte) de organiserende krant L'Equipe gisterochtend. In figuurlijke zin bleven ze uit, letterlijk raakten ze vooral de volgauto's voor de rennerskaravaan. Actievoerders hadden op de afdaling van de Bataille kopspijkers op de weg gelegd, maar die richtten geen slagveld aan onder de mensen voor wie ze waarschijnlijk waren bedoeld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden