Goetzke op zoek naar talent en ’drive’

Als vandaag in zijn vaderland het tennisseizoen met de Australian Open echt van start gaat, is Rohan Goetzke ver weg druk bezig. Maar wel op weg naar Melbourne.

Sinds 1 januari is de 45-jarige Australiër technisch directeur van de tennisbond KNLTB. Goetzke probeert het bureauwerk echter te combineren met het werk op de baan, het trainen van de toekomst van Oranje. De Nederlandse deelname Down Under is dit jaar minimaal. Er wordt echter hard aan gewerkt.

Tot februari 2003 was hij twaalf jaar coach van Richard Krajicek, daarna werkte hij nog een tijdje met de Kroaat Mario Ancic. Sinds de herfst van 2005 is hij het leven vanuit de koffer, het reizen van toernooi naar toernooi, van toprestaurant naar sterrenhotel, langzaam ontwend. ,,Ik moet nu zelf ’s morgens m’n sinaasappeltjes persen. Op dit moment vindt mijn vrouw het heerlijk dat ik weer thuis ben. Althans, tot nu toe’’

De KNLTB wist de toptrainer en -coach in oktober 2005 te strikken voor Jong Oranje. Na vijftien maanden werd hij de opvolger van technisch directeur Hans Felius die een aanbod uit het bedrijfsleven kreeg. ,,Ik had niet verwacht dat ze bij mij uit zouden komen’’, zo reageerde Goetzke op zijn promotie die hij dankbaar aanvaardde. Maar wel met de garantie dat zijn rackets niet werkloos achter in de kofferbak zouden blijven liggen. ,,Ik wil drie dagen per week op de baan staan.’’

Hij begon ruim vijftien jaar geleden zijn loopbaan in Nederland met de talentjes van toen: Krajicek en Jan Siemerink. Nu werkt hij in Almere met Hollands hoop van nu. ,,Ik hou ervan met jonge spelers te werken. We hebben een groep met potentie’’, zei hij na een eerste uitgebreide kennismaking met de groep.

Maar er was werk aan de winkel. ,,Ze kunnen de bal uitstekend raken, maar ze ervaren nu dat het profcircuit anders is. Ze moeten nu ook mentaal tonen dat ze er klaar voor zijn. Ik hoor nog te vaak ’ja maar’. Dat is een excuus. Het is niet goed je te verschuilen achter iets.’’

De smoezen zijn misschien gemoderniseerd, maar excuses zijn van alle tijden. Jan Siemerink herinnert zich nog dat Goetzke het vroeger junior stuff noemde: ,,Piepen, mekkeren, zeuren en klagen als een verwende baby.’’

,,Voor al die tennissers uit het voormalige Oostblok Voor hen is tennis dé manier om aan de armoede te ontsnappen. In Nederland heb je te maken met hetzelfde probleem als in Australië: jongeren hebben zoveel opties. Er zijn zoveel leuke andere sporten, er zijn nog zoveel andere spannende dingen te doen. Maar voor al die Russinnetjes, de China Girls, voor Aussies en de Nederlanders geldt hetzelfde: er is maar één manier omhoog. Als je besluit er echt voor te gaan moet je keihard werken.’’

Die boodschap geeft Goetzke zijn spelers en speelsters mee. Na de gouden generatie van Krajicek, Siemerink, Haarhuis en Eltingh, en ná Schalken, werd het een beetje te stil. Spelers als Verkerk, Sluiter, Van Scheppingen en Wessels kwamen wel omhoog, maar bleven (ook door blessures) niet zo lang.

,,Het is een kwestie van talent. Maar ook van de drive, van gedrevenheid en vastbeslotenheid. Zelfs een groot land als Amerika kende relatief magere jaren. De basis, de structuur en dankzij het Grand Slam is er geld, maar desondanks werd het na Sampras, Agassi, Chang en Courier wat minder.’’

Ook in zijn vaderland is er bloedarmoede in het tennis. ,,Australië is een echt sportland en met tennis leken de successen veertig, vijftig jaar bijna vanzelf te komen. Dat maakt mensen lui. Vroeger koos je tussen cricket, football en tennis. Maar met sporten als hockey, soccer, rugby en basketbal valt er steeds meer te kiezen. Het rare is: bij al die andere sporten zijn de Aussies wel succesvol.’’

,,Na Hewitt is er, sinds Rafter ermee ophield, een gapend gat naar de nummer twee. Nu is het een kwestie van opruimen en keihard werken. Het proces is in gang gezet, de structuur is veranderd. Het gaat alleen niet zo snel. En daar komt bij dat er niet zo veel geduld is.’’

,,Nederland was ook verwend met de gouden generatie. Maar je moet het succesvolle systeem van toen niet willen kopiëren. Tijden zijn veranderd. Er wordt overal in de wereld getennist, in heel veel landen wordt heel veel geld in de sport gepompt. Maar er zijn ook dingen wel hetzelfde gebleven: het gaat om talent en om de drive.’’

Goetzke werkt samen met de coaches om het Nederlandse tennis weer een paar spelers in de tophonderd te bezorgen. Achter het bureau en op de baan. Elke dag, keihard. Na zijn zelf geperste sinaasappeltjes. Opdat Oranje de komende jaren in Melbourne weer wat beter is vertegenwoordigd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden