Opinie

Godin Hera als vrouwelijke oerkracht op de skatehelling

,De vrouw is de schepper van het heelal. De vrouw is het fundament van de wereld.“ De illustrerende teksten van acteur Mathieu Güthschmidt, laten niets te raden: de vrouw is de bron van het leven. Maar waar is die vrouwelijke oerkracht in onze maatschappij toch gebleven?

Hoogste tijd voor heldinnen, dacht Danstheater AYA. Want gebombardeerd tot 'tits & ass', broedmachine of slovende moeder, heeft de vrouw haar plaats afgestaan aan David Beckham, Robbie Williams, 'macho-players' en zelfs God.

Artistiek leidster Wies Bloemen maakt vanaf 1996 dansproducties die nauw aansluiten bij de beleveniswereld van jongeren. Met een eigen theatertaal, waarin moderne dans is samengesmeed met tekst en dansstijlen 'van de straat' als breakdance en skatedance, neemt Bloemen voor jongeren belangrijke 'serieuze' thema's onder de loep: seksualiteit, dood, agressie en 'anders zijn'.

De formule van AYA is eenvoudig. Al 'zappend' langs achter elkaar gemonteerde scènes - een beetje à la de clips op MTV - worden verschillende facetten van de gekozen thematiek belicht. De vaart in de afwisseling tussen theater en heftige dans (soms spectaculair op een skatehelling die altijd deel uitmaakt van het decor), houdt de producties voor jongeren dynamisch en de spanningsboog gespannen. Waar ook MTV niet uitblinkt in subtiliteit, zo lijkt ook het procédé waarvan AYA zich bedient zich niet te lenen voor diepgravende(r) beschouwing.

Voor 'Hera' is ijverig geassocieerd, maar niet op het thema van krachtige vrouwelijke heldinnen dóórgeassocieerd. Alle mogelijke clichés over mannen en vrouwen worden met een nogal botte bijl in vele scènes te lijf gegaan. Een meisje dat met kind geschopt door haar vriend wordt verlaten, gesluierde vrouwen die “ik héb een stem“ roepen voordat ze door een bewaker worden weggesleurd, een verpleegster die soldaten aan het front verzorgt.

Echte ontroering ontstaat als acteur Güthschmidt in onmogelijke poses in totale afhankelijkheid aan zijn moeder 'plakt' en jammerlijk zijn zelfingenomen beklag doet over 'die biches' die hem altijd maar weer in de steek laten. Dan krijgt 'Hera' wél de dubbele bodem die de ingebakken automatismen binnen maatschappelijke sekseverhoudingen, en de absurditeit ervan, doeltreffend op scherp zet.

Laat in de voorstelling wordt danseres Andrea Beugger als de Griekse godin Hera op de skatehelling in opperste aanbidding door de rest van de cast rondgereden. Zij representeert knap de vrouwelijke 'oerkrachten' waar AYA in 'Hera' naar op zoek is gegaan. Meer nog dan bij de break- en skatedancecapriolen van dansers Chérif Zaouali en Shurandy Chan Jong Chu, zaten de jongeren in de zaal bij die scène op het puntje van hun stoel.

Toen de 'aanbidding' uitmondde in een prachtig opgebouwde groepsdans, liet een meisje uit het publiek een welgemeend luid “Vet cool!“ horen. 'Cool' is 'Hera' zeker, maar met iets meer thematische gelaagdheid zou het echt 'Vet cool' zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden