God speelt roulette

Wie regelmatig de bladen en tijdschriften leest die zich met levensbeschouwing bezighouden, ontdekt dat God volgens sommigen dan wel dood mag zijn, maar dat daar in het publieke discours weinig van te merken valt. Een bloemlezing:

Filosofie magazine: ,,Recente ontwikkelingen wijzen er op dat God, nu de mensen hem niet meer alle dagen nodig hebben, zelf zijn weg naar het casino heeft gevonden, en dat hij bij de minste of geringste gelegenheid een balletje op de roulettetafel werpt.''

(Huub van Baar over natuurwetenschappen en de moderne chaostheorie).

Zeitzeichen, evangelisch: ,,Mogelijk breekt na decennia van Godsvasten zo iets als honger naar God in onze cultuur door...Het interessante daarbij is dat deze ontwikkeling, net als de rest van de spirituele megatrend, niet uit de kerken ontstaat, maar uit de seculariteit.''

(Paul Zulehner, theoloog en godsdienstsocioloog aan de universiteit van Wenen).

Centraal Weekblad: ,,Ik geloof dat God ons naar Nederland geroepen heeft, legaal en illegaal, om partners te zijn in de ene zending van God; om elkaar bij te staan in onze gemeenschappelijke roeping: dat is om plaatsen van healing te scheppen in de gebrokenheid van onze samenleving.''

(Tom Marfo, pastor van de Afrikaanse pinksterkerk in de Bijlmer, tijdens de recente, twaalfde assemblee van de Raad van Europese Kerken, KEK).

Woord & Dienst: ,,Kerkelijke beleidsplannen lijken verdacht veel op veredelde marketingplannen die het product God in de markt willen herlanceren. (...) Ze maken van gelovigen platte consumenten, wiens religieuze behoeften bevredigd moeten worden. (...) Producten overleven de hype niet. God wel.''

(Veerle Rooze, bedrijfskundige en theoloog).

Christianity Today, evangelicaal: ,,God de Almachtige ligt op zijn knieën voor de kerkdeur en smeekt ons om de supertanker van onverschilligheid tegenover het onderwerp aids in de Derde Wereld van koers te laten veranderen.''

(Bono, zanger van de Ierse rock band U2).

The Tablet, rk: ,,God beleeft een wat schrale tijd in Hollywood. Hij moet toestaan dat men een carricatuur van hem maakt. Kijk naar de in een flodderig pak gestoken, beverige Ralph Richardson in The Time Bandits, naar George Burns in Oh God en Richard Pryor In God we trust. Om maar te zwijgen over de dwaas kijkende baardmans (Terry Gilliam) in Monty Python and the Life of Brian. De duivel mag dan, in het perspectief van de eeuwigheid gezien, niet de beste papieren hebben, maar hij krijgt wel de beste films.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden