'God is veel mooier dan bier'

De stichting NaarHouse doet normaal gesproken house-, hardcore- en dancefeesten aan. Daar waarschuwt ze voor de 'gevaren' van die muziek en prijst ze Jezus als alternatief aan. Nu breidt NaarHouse het werkterrein uit naar Nederlandse badplaatsen.

Op de kletsnatte straatstenen in het dorpshart van Midsland (Terschelling) zit Wim de Visser geknield, het boomlange lijf dubbelgevouwen. Rondom hem staat een groep jongens aandachtig te luisteren. "God wil dat je hem kiest", zegt De Visser druk gebarend. "En God is mooi, weten jullie dat? Vele malen mooier dan bier en alle geile mooie dingen die jullie vannacht tegenkomen."

De Visser (29) is actief voor evangelisatiestichting NaarHouse die naar Terschelling is afgereisd om er jonge eilandgasten te bekeren. In de regen delen de evangelisten lolly's in vrolijke kleuren uit, met een wit briefje eraan, voorzien van een bijbeltekst. NaarHouse doet normaal gesproken house-, hardcore- en dancefeesten aan, waar ze waarschuwt voor de 'gevaren' van die muziek, en Jezus als alternatief aanprijst. Nu breidt ze het werkterrein uit naar populaire Nederlandse badplaatsen. In het Zeeuwse Renesse komt NaarHouse al langer, dit jaar doet de stichting voor het eerst Terschelling aan. "Wij hebben God leren kennen, dus we weten hoe tof hij is", zegt bestuurslid Dirk-Jan Boerman (31).

Maar waarom dit Waddeneiland? "Jongeren zijn hier voor drank, drugs en seks", weet Boerman. "Dat is tegen Gods wil. Als je met jan en alleman naar bed gaat, beschadigt dat je emoties. Niet dat ik daar uit eigen ervaring over kan spreken, maar ik denk wel dat het zo werkt." Verder zijn ze hier omdat er gewoon veel potentiële bekeerlingen zijn. "Die hemel, die mot vol!" valt collega-evangelist Gerrit Nap (45) hem in Zuid-Hollandse tongval bij.

De lolly's zijn snel op. Maar verder stuiten de evangelisten op meer baldadigheid dan bekeringsbereidheid. Sommige jongeren zijn verbluft over het gemak waarmee ze voor zondaren worden uitgemaakt, of beduusd over de onwrikbare geloofsstellingen van de evangelisten. De meesten nemen het niet serieus. "Hoe is het? Ik heb Jezus net nog gesproken! Goeie kerel!"

De jongeren binden graag verbaal de strijd aan. Dat was precies Wim de Visser bang voor was. Eerder die avond had hij nog vurig gebeden. "Ik bid u zo, papa. Geef dat we niet in eindeloze discussies verzanden. Papa, doe het dan, alstublieft. Eigenlijk zie ik het helemaal niet zitten, Heer. Helpt u toch."

Vanuit een discotheek in het dorp klinken dan al de beats waarop de vakantiegangers de nacht door dansen. Over de groene akkerlanden voeren die tot het huis waar de evangelisten zich geestelijk voorbereiden op wat ze hun 'actie' noemen. Ze zingen zich moed in bij de gitaar: 'Satan, hij beeft, want hij weet, Jezus leeft'.

Op straat valt op dat de jongeren scherpe vragen stellen - gezien de liters bier die ze al hebben gehad. "Houdt God ook van homo's?", vraagt Edwin van Gerner (19). Als het antwoord niet zonder meer 'ja' is, haakt hij af. "Ieder zijn mening, hoor. Maar ik vind het een beetje lullig dat ze homo's uitsluiten." Een paar vrienden komen bij hem staan, als ook Wim de Visser nadert. "Jongens, heb ik jullie verteld dat God er is? Weten jullie dat Jezus in je hart wil komen?"

Het wordt de jongens nu te veel. "Maar Jezus houdt van je", probeert De Visser nog. Het mag niet baten.

Jesse Kortenschijl (16) is ook in gesprek geraakt met De Visser. Hij vraagt zich af waarom hij in 'jullie God' zou moeten geloven, en niet in een van de vele andere goden. De Visser: "Onze God staat voor liefde, hè. Zeg nu zelf, waar is er meer oorlog, in christelijke landen of in islamitische landen?"

Een enkele keer verloopt een gesprek niet ongemakkelijk. Zoals wanneer Dirk-Jan Boerman een meisje uit Soest aanspreekt. Joan, stelt ze zich voor. "Ik vind het moeilijk om mijn mening te vormen over God enzo", zegt ze bescheiden. Ze is wel eens in een kerk geweest. "Het was er gezellig, maar ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet geloven." Boerman grijpt zijn kans: "Mag ik met je bidden?" Met in zijn hand de lege lollybak wendt hij zich midden op straat naar de hemel. "Here, ik kan niet bewijzen dat u bestaat. Maar Joan is op zoek naar u. Wilt u uzelf laten zien aan haar. Amen." Joan vindt het mooi. "Want zelf heb je dat zeker zo ervaren?" Als Boerman dat beaamt zegt ze: "Het zal wel een gevoel zijn." Boerman hoeft alleen nog maar te knikken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden