God is er niet om het debat dood te slaan

(Trouw)

Uw vraag aan het lezerspubliek van Trouw luidt: ’Mag God wel of juist geen argument zijn in het publieke debat?’ Het lijkt mij dat het standpunt van Kuitert nogal arrogant is. God is een argument in het publieke debat op het moment dat iemand zich erop beroept. Het enige wat dan nog kan is het doodzwijgen van iemand die zich erop beroept. Dat doodzwijgen zou ik als arrogantie willen betitelen. Als Kuitert zijn stelling consequent hanteert, moet hij vanaf nu zijn mond houden en zijn schrijverij beperken tot de mooie herfstkleuren of voorjaarsgroen afhankelijk van het seizoen.

Henk Kraaijenbrink Borne

Laat God er alsjeblieft buiten! Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ik met mijn ouders op een camping in Cochem stond. Er was een boterham uit het vuistje gegeten en mijn vader was gewend na de maaltijd een stukje uit de Bijbel te lezen en hardop te danken. Dus dat moest doorgaan in de vakantie, dat moest van het geloof, met als argument het woord van Paulus dat wij ons voor het geloof in Christus niet moeten schamen.

Daar zaten we dus: alle kinderen en mijn moeder op de grond voor de tent rondom mijn hardop lezende vader. Naast ons zaten een paar punkers die het tafereel met verbazing gadesloegen en iets mompelden van: ’zeker een priester.’

Het was de diepste overtuiging van mijn vader en dat zal het van iedere overtuigde christen zijn, maar het geloof heeft demonstratieve acties of uitingen niet nodig.

Ineke Remijnse Edam

Wanneer God wordt gebruikt om een dogma te bevestigen, lijkt het mij overbodig om God te gebruiken in het publieke debat. Religie kan ook gebruikt worden als inspiratiebron. Dit kan een debat verrijken.

Er bestaan atheïstische of seculiere dogma’s, die moeilijk onderhandelbaar zijn. Deze uitgangspunten kunnen goed overeenkomen met godsdienstige principes. Wanneer respect voor mensenrechten, minderheden, democratie en solidariteit een gegeven zijn voor godsdienstigen én niet-godsdienstigen is er niets aan de hand!

Jan Atze Nicolai Leeuwarden

De vraag naar God als argument in het publieke debat, kan je in een aangepaste versie ook aan bemanningen van drie oceaanstomers voorleggen: is de oceaan een argument in jullie werkoverleg?

Antwoord 1: nee, alleen toen we een lek hadden, waardoor de oceaan ons schip binnenkwam en we moesten maken dat we wegkwamen.

Antwoord 2: nee, alleen toen we een lek hadden en merkten dat de dubbele wand in ons schip onze redding was. Wonderlijk gevoel: de oceaan aan boord, en toch niet zinken.

Antwoord 3: nee, alleen toen we zo lang geen lek hadden dat we van onze dubbele wand af wilden. Al die lege ruimte, wat moet je ermee, maar ondertussen vaar je er wel mee. En de oceaan houden we er wel onder.

Jan Tiemens Apeldoorn

Hoe dacht Kuitert God de toegang te ontzeggen? Mogen gelovige mensen niet meer meedoen? Of alleen als ze niks over God zeggen? Kan lastig te handhaven zijn. Trouwens, gaat hij er eigenlijk wel over?

Kuitert kan proberen de gelovigen te overtuigen dat ze God thuislaten. Het is mensenwerk. De gelovige mens hoort dit aan en glimlacht. Ach, overweegt hij, een mens zonder God. En hij denkt aan zijn geloof en aan wat in de naam van God is gedaan. Dat overtuigen kon wel eens even duren. Voorlopig is God er, of hij het nu leuk vindt of niet.

Frans van Brenk Den Haag

Als je geloof een leidraad is in je leven geldt dat dus ook in discussies waar het aankomt op het verdedigen van een stelling. Het belangrijkste gebod in de Bijbel is de naastenliefde. Als de mensen zich laten leiden door dit gebod was er geen kredietcrisis geweest omdat die is veroorzaakt door de hebzucht van de mens. Het gaat om het handelen, maar het geloof mag niet gebruikt worden als argument in een discussie. Je kunt anderen immers geen mening opleggen die zij niet delen omdat zij niet in God geloven. Dat zou elke discussie doodslaan.

Dus geloven mag, het geloof een (hoofd)rol laten spelen in je leven mag ook, maar gun anderen, die niet geloven hun vrijheid om er een andere mening op na te houden die niet is geënt op de Bijbel.

Rinus van der Molen Purmerend

Elk antwoord op de vraag of God als argument in het debat mag worden gebruikt hangt af van een vraag: hoe zwaar de goddelijke openbaring voor een deelnemer aan een debat weegt.

Heeft deze schriftelijk doorgegeven openbaring voor iemand een allesoverheersende betekenis, dan laat het antwoord zich raden en is bij een mening in een politieke sfeer en religieuze sfeer, die los van elkaar staan, niet acceptabel. Is dat de manier waarop men zijn zegje doet? Niet vanuit een houding alsof men de waarheid in pacht heeft, maar vanuit een bescheiden houding van wie zich gewonnen geeft aan een openbaring. Bij de ondertitel van Kuiterts laatst verschenen boek (’Godsdienst als troublemaker in het publieke domein’) zou ik willen opmerken, dat men het ’harmoniemodel’ niet tot elke prijs dient na te streven. Soms is verschil van mening niet te vermijden, hoe krachtig men dit ook probeert. Maar bijbeluitspraken wijzen ook op die mogelijkheid, zoals ’dat men in de wereld is, maar niet van de wereld’, dat volgelingen van Christus ’in de wereld verdrukking zullen hebben’, dat gehoorzaamheid aan God prioriteit heeft boven gehoorzaamheid aan menselijk gezag. Men dient in dit soort situaties wel zeker van zijn zaak te zijn.

J.H. van den Berg Zuidwolde

Het publieke debat is een eerlijke uitwisseling van redelijke argumenten, waarna de deelnemers hun conclusies trekken. Is God een argument zoals ieder argument dat is? Maar als met de vraag wordt bedoeld dat een deelnemer de uitkomst van de uitwisseling wenst te beslissen door te verwijzen naar de wil van God, kan God geen argument heten.

Willem Breedveld stelt de vraag: voeren we een publiek debat of erkennen we een spreekbuis van de Grote Baas? Een publiek debat veronderstelt gelijkwaardigheid tussen de deelnemers, al zal de een beter debatteren dan de ander. Wie God erbij haalt, mag de openbaring, of het kerkelijke gezag, rustig als beslissend beschouwen. Maar in het debat is dat een uitgangspunt dat de andere deelnemers evengoed kunnen omarmen als naar de prullenbak verwijzen.

Aangezien onder verwijzing naar God duizend en één opvattingen naar voren geschoven worden, lijkt het mij beter Hem niet anders dan via de vorming van inzichtelijke argumenten in het publieke debat de eer te geven die Hem toekomt.

Ron Reijsbergen Nootdorp

Laat God geen deel uit gaan maken van het publieke debat. Dan belanden we in het moeras!

God staat immers altijd aan onze kant, soms snikkend, dan weer schreeuwend van verontwaardiging maar wil altijd gelijk hebben. In naam van God zijn er miljoenen om zeep geholpen en evenzoveel ongelukkig gemaakt, Bob Dylan zong het in 1963 al.

Laat God zijn waar hij hoort, in de hemel. Wij hebben het hier op aarde al moeilijk genoeg om elkaar voldoende ruimte gunnen.

Maak het niet moeilijker dat het al is.

Henk Sieben Rekken

Wie Kuitert nog een groot theoloog vindt, is een sufferd.

Henk Helmantel Westeremden

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden