Gloria Wekker, waarom dit wij-zij-denken?

Sinds jaar en dag houd ik me bezig met het thema diversiteit en ik was dan ook benieuwd naar het interview met de voorzitter van de commissie Diversiteit van de UvA, Gloria Wekker (Trouw, 21 oktober). Ik verwachtte een inspirerend stuk over omgaan met superdiversiteit en pluralisme, wereldburgerschap in combinatie met wetenschap maar kwam bedrogen uit.

Niets van dat al! Mevrouw Gloria Wekker, die vindt dat de UvA moet 'dekoloniseren', wordt in de gelegenheid gesteld om een staaltje wij-zij-denken neer te zetten waar je koud van wordt. Een collegezaal met alleen witte studenten is 'pedagogisch onverantwoord' zegt ze. En in een adem door: "In een monoculturele omgeving hoor je maar één stem, één blik op de wereld en op de wetenschap". Over stereotypering gesproken. Los nog van het feit dat deze bewering volkomen onjuist is. Verderop wordt gesuggereerd dat door te weinig diversiteit religie gescheiden wordt van wetenschap en dat seksuele voorkeur er niet toe doet. Een andere klap op de vuurpijl is deze bewering : "we zien talent op een bepaalde manier; getalenteerde studenten zijn bijvoorbeeld mondig en hebben een grote woordenschat."

Op de planeet van mevrouw Gloria Wekker wordt wetenschap dus gecombineerd met religie (de wereld wordt weer plat en wij komen van Adam en Eva), doet seksuele voorkeur er wel toe (discrimineren!) en zijn studenten onmondig met een kleine woordenschat (dus: het recht van de sterkste). Het is moeilijk om na lezing niet pessimistisch of cynisch te worden. Hoe is het mogelijk dat op universiteiten dit soort nonsens, gebaseerd op het allang achterhaalde concept van het cultuur-relativisme, gepredikt wordt.

En mevrouw Wekker, denk nou niet dat dit commentaar geschreven is door een 'witte' mijnheer. Mijn wieg stond 65 jaar geleden op Java. U zou mij 'gekleurd' noemen. En ja, ik ben nog werkzaam, op hogescholen onder meer. Daar werk ik aan verbinding op basis van wederkerigheid, voorbij aan de hardnekkigheid van het zwart-wit-denken. Ooit heb ik gastcolleges mogen geven op universiteiten in India. Collegezalen vol 'mono-culturaliteit' zoals u dat zou noemen. Ik heb daar duizenden verschillende stemmen gehoord, duizenden verschillende zienswijzen en blikken op de wereld leren kennen en verschillende visies op wetenschap gehoord. Oja, in India zijn er veel goeroes maar gelukkig niet op de universiteit!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden