Recensie

Gloednieuwe 'Hamlet' getuigt van inzicht in psychologisch drama

Lucie Chartin, als Ophélie. Beeld rv
Lucie Chartin, als Ophélie.Beeld rv

Opera
Hamlet
OPERA2DAY
★★★★☆

De zaal is nog niet open. Op het rode tapijt in de foyer escorteren treurende koperblazers de kist waarin Hamlet ligt, de vermoorde koning van Denemarken over wie Shakespeare woorden schreef die tot diep in de ziel doordringen. Ambroise Thomas ging op zijn manier met de tragedie aan de haal in 1868, en Hamlet werd Amlèt, op z'n Frans.

Die opera van Thomas werd 153 keer opgevoerd in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag. Bijna honderd jaar na dato vond OPERA- 2DAY, dat de schouwburg als zijn thuisbasis heeft, het tijd voor een revival: onder regie van artistiek leider Serge van Veggel brengt het gezelschap een gloednieuwe 'Hamlet'.

Om het behapbaar te houden kwam de balletmuziek uit de oorspronkelijke partituur te vervallen en klinken er enkele recitatieven minder. In plaats van een groot orkest zit het compacte New European Ensemble in de bak. Het werkt, niet alleen de muziek, de gehele enscenering getuigt van inzicht in dit psychologische drama.

De tekst loopt door onder de trailer.

Doodskist

OPERA2DAY maakt functioneel gebruik van beeldprojectie, op twee doeken, een vóór en een achter de handeling. Het achterste, hoe slim, staat uit het lood en geeft zo diepte en dynamiek aan het bühnebeeld. Centraal op de speelvloer bevindt zich de doodskist. Alles eromheen is zwart, wit en grijs, waarin het rood van de Deense vlag, het rood van het bloed afsteekt. Alles zakelijk en gestileerd, zelfs de voice-over.

Het mag een verademing heten dat de zangers zich niet met gekunsteld acteerwerk door een paar uur opera ploegen, maar bezield hun lot invoelbaar maken, ook als een scène even wat langdradig is. Ze lopen volstrekt natuurlijk in de pas met het ritme van de muziek.

Bij Quirijn de Lang is de rol van Hamlet junior in uitstekende handen, hij zingt en handelt zonder poespas. In de persoon van Lucie Chartin legt Ophélie met klare stem de nodige treurnis aan de dag. Dan is daar nog een pathetische Gertrude door Martina Prins, en Claudius kan rekenen op het gezonde bariton- geluid van Martijn Sanders.

Hoe de club met de noten omgaat noemde Van Veggel in deze krant 'historisch geïnspireerd', een rake uitspraak zonder pretenties. Zangers en instrumentalisten geven door een nostalgische klank de zaal het gevoel bij een ouderwetse première te zitten. Vroeger is naar nu gehaald, met ontspannen resultaat: het New European Ensemble en dirigent Hernán Schvartzman doen er alles aan om de partituur van a tot z te laten zingen.

Lees hier meer theaterrecensies.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden