Glazen museumkoepel met vorstelijke allure

Het Britse koninklijk huis heeft er bijna dagwerk aan, zo regelmatig worden de laatste tijd de leden van de familie opgetrommeld om een prestigieus museaal project in de Engelse hoofdstad te openen. Na de uitbreiding van de National Gallery op Trafalgar Square, de heropening van de British Library in St.Pancras, de Tate Modern aan de Thames en de installering van de 'Hermitage on the Thames' in het heropende Somerset House, is de Britse vorstin vandaag aan de beurt om de deuren te openen van het geheel vernieuwde British Museum in het vanouds culturele Bloomsbury.

Voor een slordige 361 miljoen gulden heeft daar een stevige verbouwing plaatsgehad, die resulteerde in een compleet nieuw dak boven het centrale binnenplein. Daardoor is een geheel nieuw traject door het voorheen zo labyrint-achtige gebouw mogelijk geworden. Mede door de verhuizing van de beroemde leeszaal naar de nieuwe British Library is veel extra expositieruimte ontstaan.

Geen prestigieus project of er kleven wel een paar smetten aan. Zo maakte de Griekse ambassadeur al bij voorbaat aan hare majesteit bekend dat hij niet bij de opening en het daaropvolgende galadiner aanwezig zou zijn. Zijn land claimt immers de teruggave van de zogeheten Elgin Marbles, die tot in de negentiende eeuw onderdeel vormden van het Parthenon op de Acropolis in Athene. De Britse overheid piekert er niet over deze beelden terug te geven, ze verzekert keer op keer dat de Elgin Marbles tot in lengte der dagen een van de hoogtepunten van het British Museum zullen blijven. In ieder geval hebben de toeristen met de verbouwing nog het meeste baat: het vernieuwde museumtraject naar de opstelling van de favoriete kunstschatten, waartoe ook de vermaarde, uit het Nabije Oosten afkomstige Steen van Rosetta wordt gerekend, leidt er toe dat het publiek zich thans veel beter in het museum kan oriënteren.

Een wezenlijker punt van kritiek dat in de dagen voor de opening in de Britse pers werd geuit, betreft een fout die door de aannemer is veroorzaakt. Die heeft ooit de verkeerde steen voor de aanbouw gekozen. Kleur en materiaal van de Franse steen komen niet overeen met de Portland-steen die in de negentiende eeuw werd gekozen voor de colonnade in neo-classicistische stijl die de ingang markeert. Vooral de English Heritage, zeg maar de Britse Monumentenzorg, die een groot deel van het Engelse culturele erfgoed onder haar beheer heeft, trok van leer tegen deze ingreep.

Maar wat overheerst is de aanzienlijke bewondering voor de enorme koepel van glas en staal, 'ter grootte van Buckingham Palace', naar een ontwerp van de beroemde architect Norman Foster. Hij is dezelfde architect die al eerder een glazen koepel op de Berlijnse Rijksdag plaatste en ook het nu zo bekende Londense landmark, het Lloyds gebouw vlakbij de Thames, van een glazen dak annex atrium voorzag. De binnenplaats van het British Museum was tot voor kort een hoogst geheime plek, waar het publiek ondanks het tekort aan toegangsruimte altijd werd weggehouden. Het gebrek aan een adequate entree leidde er toe dat het wandeltraject door het museum op verschillende plaatsen de hele dag door gelijk de beruchte Londense file verstopt zat. Wie snel het museum wilde bezoeken om er alleen de hoogtepunten te zien, was vaak een half uur kwijt om ter plaatse te komen. Nu kan de bezoeker vanaf de centrale binnenruimte direct naar de gewenste plek lopen, of naar een van de talloze wisselexposities die hier zoals het een wereldmuseum betaamt tegelijkertijd worden gehouden.

Net als vergelijkbare musea in het buitenland, zoals het Centre Pompidou, het Louvre (waar de Amerikaanse architect I.M.Pei ook bij de restauratieplannen een glazen koepel in de vorm van een piramide opnam) en het Amsterdamse Van Gogh Museum, werd het British Museum ooit opgezet om een veel kleinere bezoekersstroom te herbergen. Het huidige museumgebouw stamt uit het midden van de negentiende eeuw, het ontwerp van de relatief onbekende architect Robert Smirke dateert uit 1850. Toen werd al gerekend op zo'n honderdduizend bezoekers op jaarbasis. Tegenwoordig liggen die cijfers vele malen hoger: maar liefst zes miljoen mensen bezoeken nu het museum. Die kunnen nu op een stijlvolle wijze worden ontvangen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden