Glazen bol

Wat moet je nu eigenlijk met zo'n nieuw jaar? Het is immers iets heel anders dan een nieuwe auto of een pas geboren kind. Met de nieuwe auto ga je rondrijden om te kijken of-ie net zo bevalt als je was beloofd en de verse baby dwingt je tot luiers omdoen en opvoeden. Maar wat wil het nieuwe jaar eigenlijk van je? Na twee dagen heb ik nog steeds geen flauw idee. Er zijn mensen die om het nieuwe jaar toch enige vorm te geven allerlei afspraken met zichzelf gemaakt hebben: ophouden met roken, minder energie verspillen, het huis opknappen. Goede voornemens maar ze dienen toch vooral om aan het begin van dat vormeloze nieuwe jaar wat houvast te hebben.

Je kunt je ook laten leiden door de agenda van 2014, de Winterspelen in Sotsji, het WK voetbal in Brazilië, het honderdvijftigjarig bestaan van de Heineken Brouwerij. Of door de aanbiedingen in de Voordeelagenda 2014, van de Nationale Postcodeloterij die mij ongevraagd werd toegestuurd. Iedere week iets leuks, de eerste week van februari de Fiets- en Wandelbeurs in de Rai, ergens rond de 20ste maart de Pannenkoekenboot, in augustus als je al gewend bent aan 2014 met 7 euro korting naar Bobbejaanland, en eind november als het er al weer bijna opzit naar Wijngaard El Placer in Lelystad.

Maar nieuwe jaren beginnen toch blanco, je hebt geen idee hoe het allemaal uitpakt. Er zit niet veel anders op dan het maar uit te zitten. Op een gegeven moment verdampt trouwens het hele idee dat je met een nieuw jaar bezig bent en dat er iets moet gebeuren; ergens begin februari zit 2014 zo stevig in het zadel dat 2013 echt geschiedenis is, een museumstuk, en dat je brieven en mailtjes zonder nadenken met 2014 dateert. Ik herinner me dat ik in 1961, toen ik zes was en net kon tellen, gefascineerd was door het verschijnsel dat als je dat jaar op z'n kop zette er weer 1961 stond. Wat een magie, ik besloot het altijd te onthouden.

2014 heeft niks in die orde. Het is een jaar als alle andere jaren. We gaan het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog herdenken maar het is verder geen kroonjaar van heel grote kunstenaars of je moet de dood van de dichter A. Marja (1964) of de geboorte van Eugene d'Albert (1864) in je agenda hebben genoteerd. Misschien herdenken we Richard Strauss even en met enige goede wil kun je het het Toulouse-Lautrec-jaar noemen.

Ikzelf word dit jaar zestig, tien keer zo oud als in 1961, en krijg seniorenkorting bij de NS. Dat is behoorlijk weerzinwekkend maar er valt niets aan te doen. Mijn eeuwige jeugd is nu wel voorbij. Ze hebben de AOW-leeftijd voor babyboomers opgerekt om ons het gevoel te geven dat we nog altijd meedoen, maar het moment dat je dat bedrag maandelijks krijgt bijgeschreven komt onverbiddelijk dichterbij. Dat is het enige wat vaststaat, je wordt ouder. De rest is ongewis. Maar goed ook. Als je weet dat het een saaie film wordt ga je niet naar de bioscoop. Dus maar weer onschuldig, onbevangen, onbevooroordeeld aan de slag, met beslagen glazen bol.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden