Glamourprins Rufus kan zich alles permitteren

Rufus Wainwright. Gezien op 3/6 in Koninklijk Theater Carré, Amsterdam.

Een halve seconde. Zo lang duurt normaal gesproken grofweg de stilte die valt tussen het optrekken van pianospelende vingertoppen en het opstijgen van applaus. Met die praktijkregel wordt gebroken tijdens de soloshow van singer-songwriter Rufus Wainwright. Namens de virtuoze Canadese glamourprins verzoekt een boodschapper vooraf expliciet: gaarne een uur lang geen respons.

In een stil, verduisterd Carré sluipt Wainwright, gehuld in een zwart gewaad met meterslange sleep, richting de zwarte vleugel. Hij brengt de handen naar het ivoor en steekt van wal. Geen contact. Wat volgt is een bijna aaneengesmolten uitvoering van een tiental nummers van ’All Days Are Night: Songs for Lulu’, Wainwrights laatste plaat. Aangenaam indringend klinkt zijn nasale, haast snerpende stem in combinatie met het ingenieuze, vrije pianospel.

Het voelt vreemd om de handen niet op elkaar te (mogen) zetten na een dramatische laatste noot, die Wainwright geregeld als operateske uitsmijter inzet. Alleen een gedempte zoom van het luchtventilatiesysteem van het Koninklijk Theater is hoorbaar, als de zanger/pianist zich met een slokje water klaarmaakt om door te gaan met zijn dramatische multimediaperformance – een video van zwart geschminkte mensenogen speelt op de achtergrond.

Een pauze wordt ingelast ter voorbereiding van een andersoortig tweede deel van de show. Dat blijkt niet genoeg om comfortabel mee te gaan in de draai van 180 graden die Wainwright in petto heeft. Weg is de mysterieuze verpakking, weg is de duisternis. Het vampierenpak is ingewisseld voor een vrolijk, oranjekleurig maatpak – ’zojuist van Viktor en Rolf gekregen’ – en op het podium staan nu warempel waxinelichtjes verspreid. Gezellig. Joelen mag.

De gebroken show is een bewuste conceptkeuze, maar het contrast wordt wel erg op de spits gedreven. Wainwright is niet meer het serieuze artistieke wonder, maar de luchtige artiest met zelfspot. Hij heeft wat communicatie in te halen, lijkt het, en als een professioneel komiek grapt hij het tweede uur aan elkaar. In Frankrijk krijgt hij onvoldoende persaandacht, maar bij zijn optreden in Athene zal hij binnenkort transformeren in een Griekse god, oreert hij tussen ’oude bekenden’ door.

Dat hij af en toe een muzikale fout maakt, of zelfs vastloopt, deert niet. Wie rimpelloos spel wil horen kan maar beter thuis naar de cd luisteren, adviseert de musicus. Met een vingertje in de lucht wijst hij ludiek op een dikke misser tijdens het nummer ’Vibrate’. Hij kan het zich dubbel en dwars permitteren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden