Recensie

Gimeno op dreef in Sjostakovitsj' Eerste

Beeld TRBEELD

Gustavo Gimeno
Sjostakovitsj Eerste symfonie
(Pentatone)

Een treiterig trompetje, dat een jennerig motiefje speelt, opent de Eerste symfonie van Dmitri Sjostakovitsj. Na deze symfonie uit 1925 zouden er nog veertien volgen. Maar de onbekommerde sfeer die uit zijn symfonische eersteling spreekt zou snel verdwijnen. Hier horen we nog de lichte, superritmische en sarcastische taal van Stravinsky en (vooral) Prokofjev, de zwaarte van Sjostakovitsj' latere symfonieën is totaal afwezig. Je hoort deze symfonie niet zo vaak, ook al sloeg het werk direct aan met uitvoeringen onder grootheden als Klemperer, Toscanini en Stokowski. 

Bij het Orchestre Philharmonique du Luxembourg staat Gustavo Gimeno op de bok. De carrière van deze voormalige slagwerker van het Concertgebouworkest gaat als een speer. Met zijn eigen Luxemburgse orkest, waar hij sinds 2015 chef is, heeft hij nu zijn eerste cd-opnamen gemaakt. Heel symbolisch zijn dat twee 'Eerste symfonieën' - de andere is die van Bruckner. Sjostakovitsj past Gimeno als een handschoen. 

De serieuze joligheid komt mooi en strak door. En wat zijn die Luxemburgse blazers goed. Gimeno is hoorbaar op de goede plek terechtgekomen, de chemie is er. Zeldzame extra's zijn er in de vorm van vroege opusnummers 1, 3 en 7.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden