Gimelstob op eigen kracht terug in de top-100

Justin Gimelstob werd opgeleid om grote toernooien te winnen. Er werd met dollars en wildcards gesmeten. Niets was te gek, alles kón. Maar ook met Gimelstob kleunde de Amerikaanse tennisbond mis.

Gimelstob verloor gisteren op Wimbledon in drie sets van Lleyton Hewitt. Zijn landgenoten Andy Roddick (tegen Bracciali) en Taylor Dent (tegen Berdych) plaatsten zich wel voor de vierde ronde van het Grand Slam-toernoo in Zuidwest-Londen, waar een in Amerikaans opzicht rampzalig verlopen Roland Garros misschien een heel klein beetje kan worden rechtgezet.

De Amerikaanse tennisbond USTA is al jaren naarstig op zoek naar een nieuwe gouden generatie, naar de opvolgers van Sampras, Courier, Chang en Agassi. Of naar talentvolle meiden die, als de Williams-zusjes voor een filmcarrière kiezen, straks Seles, Davenport en Capriati kunnen doen vergeten. Maar zelfs met alle United Dollars of America wil het maar niet lukken.

Gimelstob (28) staat model voor alle mislukkingen. Het voormalige supertalent uit New Jersey verzamelde in zijn jeugdjaren geen dinky toys, maar bekers. En zijn collectie was vrijwel compleet. Hij won alles wat er te winnen viel.

Tien jaar geleden maakte hij zijn debuut op de US Open, waar acht spelers uit de eigen kweekvijver met een wildcard een steuntje in de rug krijgen. Zijn eerste optreden op Flushing Meadow, tegen de Duitser Prinosil, leverde een zege in vijf sets op. Gimelstob verloor in de tweede ronde van Richard Krajicek.

De weg naar boven was echter ingezet. Gimelstob steeg in 1995 ruim vierhonderd plaatsen op de wereldranglijst. Tot 1999 (80ste) bleef hij progressie boeken. Vervolgens begon de vrije val. Als alles je wordt aangereikt, alles komt aangevlogen, dan ga je wel eens meezweven. En met je benen van de grond en het hoofd in de wolken is het lastig trainen. Zo gaat het steeds weer. Zo wordt oneindig veel geld over de balk gegooid en talent met het badwater weggespoeld.

Het duurde ' even' voordat Gimelstob begreep dat een beetje zelfwerkzaamheid ook raadzaam was. Pakweg vier jaar. Sindsdien is hij aan het ploeteren. Sindsdien gaat niets meer vanzelf en krijgt hij niets meer cadeau.

Gimelstob ging terug naar af, het station dat hij door staatssteun nagenoeg had kunnen overslaan. Justin in de Jungle, het klonk mooi, maar het was afzien. Hij leerde er vechten. Hij leerde er blij te zijn met kleine succesjes en dito cheques.

Ooit stond hij zomaar ineens in de top-100. Het ging nagenoeg vanzelf. Nu moet hij het op eigen kracht doen, én wil het sinds 2001 maar niet lukken. ,, Ik was er dichtbij, toen brak ik m'n voet en moest vanaf de 250ste plaats opnieuw beginnen. Daarbij kreeg ik steeds meer problemen met m'n rug.'' In de kwalificaties voor Wimbledon kreeg hij opnieuw last. Hij ging in Londen op zoek naar een dokter die hem zijn veertiende cortisoneninjectie van het jaar wilde toedienen. Hij gaf in de derde ronde van de voorronde op, maar kreeg als lucky loser toch een plaats in het hoofdschema.

Vervolgens versloeg hij twee Chilenen (Garcia en Massu), maar tegen de als derde geplaatste Hewitt moest hij buigen: 7-6 6-4 7-5. Door zijn twee zeges keert hij terug in de top-100. Op eigen kracht. ,, Daar ben ik nog het meest trots op'', zei hij gisteren.

Met al het geld van de wereld slaagt de Amerikaanse tennisbond er maar niet in, naast Andy Roddick, goede opvolgers van de gouden generatie af te leveren. Ze worden zo in de watten gelegd dat ze er week van worden. Op Wimbledon rekende Gimelstob af met zo'n verleden. Hij hoeft geen cadeau's meer, hij kan het nu zelf.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden