Gilo blijft gewoon door bouwen

Israël heeft een bouwstop ingesteld voor nederzettingen, maar dat geldt niet voor Oost-Jeruzalem. Ook al is de hele wereld daar tegen.

Afgelopen week, in een poging de gespannen verhouding met de Amerikaanse president Obama op te klaren, kondigde premier Netanjahoe een stop van tien maanden aan op nieuwbouw in nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. De stop, zo zei hij ook nu weer, geldt alleen niet voor Oost-Jeruzalem.

Dat Oost-Jeruzalem bij Israël hoort, spreekt ook vanzelf voor de Israëliërs. Zij dachten dat het probleem hier decennia geleden al was opgelost. Maar zeven buitenwijken, die in de afgelopen 42 jaar werden gebouwd voor Joodse inwoners van Oost-Jeruzalem, zijn sinds een paar weken toch opeens inzet van de strijd rond de bouwstop.

Omdat ze voorbij de zogenoemde groene lijn liggen van 1967, die Israël scheidt van de Westelijke Jordaanoever, zijn het volgens de internationale gemeenschap nederzettingen in bezet Palestijns gebied. Maar omdat Israël, in juni 1967, formeel het grondgebied van deze gemeenschappen annexeerde en de gemeentegrenzen van Jeruzalem aanpaste (zie kader) valt er over hun status volgens Israëliërs net zo min te onderhandelen als over delen van Tel Aviv of Haifa.

Het deel van Jeruzalem dat de laatste tijd in krantenkoppen opduikt is Gilo, een buurt voor de lagere middenklasse op een bergkam tussen Israëlisch West-Jeruzalem en de steden Bethlehem en Beit Jalta op de Westelijke Jordaanoever.

Het aantal inwoners in Gilo groeide sinds de jaren zeventig tot ongeveer 40.000. Afgelopen maand, toen de Planning Commissie in Jeruzalem aankondigde 900 bouwvergunningen te verstrekken voor Gilo, keurden de VS, de EU en de VN dit in scherpe bewoordingen af. Nog meer bouwen in Gilo zou een obstakel opwerpen voor nieuwe vredesbesprekingen tussen Israël en de Palestijnen.

Israëliërs zijn zich ervan bewust dat de internationale gemeenschap hun annexatie van Oost-Jeruzalem niet erkent. Maar dat heeft ze er nooit van weerhouden hier meer te bouwen. Bijna 40 procent van de 480.000 Joodse inwoners woont nu over de groene lijn, in het gebied dat volgens de rest van de wereld bezet is en dat volgens de Palestijnen bij hun toekomstige hoofdstad hoort.

„De wereld kan Gilo noemen wat het wil, ik zal daar zeker een appartement kopen als ik dat zou kunnen”, zegt Jinon (33) een computerprogrammeur en vader van twee kinderen. Hij huurt nu een appartement met twee slaapkamers voor 500 euro per maand. De gemiddelde koopprijs van 180.000 euro kan hij niet opbrengen. „Ik zou er geen twee keer over nadenken”, voegt hij er aan toe. „Het is niet realistisch om te denken dat Israël zich ook maar uit één enkele wijk over de groene lijn zal terugtrekken.”

Maar Sjaron Ben-Simhon (35), griffier bij rechtbank en moeder van twee kinderen die altijd in Gilo heeft gewoond, denkt dat de afwijzing door de wereld van de uitbreidingsplannen een schaduw werpt over de bewoners. „We zijn niet bang dat we uiteindelijk ons huis uit moeten, zoals de nederzettingen in Gaza, dat is ondenkbaar. Maar als Gilo niet mag groeien, zal het krimpen en de neergang inzetten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden