Gielen en Godlieb lopen wel voor wat ze waard zijn

ZAANDAM - Bij de samenstelling van het lopersveld gingen de organisatoren van de Dam tot Damloop dit jaar uit van een andere filosofie. Beter drie goede Kenianen dan dertig minder goede, was het uitgangspunt voor de tiende editie van de wedstrijd tussen Amsterdam en Zaandam.

Het idee om een selectievere keuze te maken uit het grote aanbod Kenianen kwam van Jos Hermens, atletenmakelaar en (dus) betrokken bij de organisatie van de jaarlijkse race over 16,1 kilometer. In het verleden was iedere Keniaan, mits gehuld in trainingspak en loopschoenen, van harte welkom. Hermens vond het een wijs plan om de aandacht te verleggen naar de toppers uit het Afrikaanse land. Het budget van zo'n 100 000 gulden bood hem wat dat betreft voldoende speelruimte. Met de hardlopers Josphat Machuka, Richard Chelimo en Cosmas N'Deti slaagde de opzet van Hermens, die tevens de Zuidafrikaan topper Willie Mtolo wist te contracteren.

Op papier zag het deelnemersveld er derhalve goed uit, maar op de weg lieten de grote namen het volledig afweten. Zij waren kennelijk slechts aangetrokken om de jubileumloop van een aantrekkelijk affiche te voorzien. In tegenstelling tot het startgeld, paste de wedstrijd natuurlijk niet in hun schema. Mtolo (tiende) en Chelimo (20ste) haalden tenminste voor de eerste recranten het finishdoek, maar de prestaties van Machuka, de winnaar van vorig jaar, en N'Deti bleven onder de maat. Dubbel zuur voor Hermens was dat de Kenianen uit de stal van zijn Duitse concurrent Wagner, Omwoyo en Lopuyet, wel liepen voor wat ze waard waren. Charles Omwoyo pakte net als in 1992 de winst (tijd: 45.50) en achter zijn landgenoot Thomas Osano (45.52) werd Simon Lopuyet (45.58) derde.

'Eretitel'

Ruim twee minuten na de onderlinge Keniase eindspurt vochten Marco Gielen en René Godlieb een sprintduel uit. De 'eretitel' beste Nederlander ging naar Gielen, die als achtste finishte in 48.05 en Godlieb één plaats en vijf seconden voorbleef. Gezien het (op papier) sterke veld en de afwezigheid van een groot aantal toppers (Tonnie Dirks, John Vermeulen en Bert van Vlaanderen) had niemand in Amsterdam en Zaandam rekening gehouden met één, laat staan met twee Nederlanders bij de eerste tien. Ook van de wel aanwezige Marti ten Kate konden namelijk geen wonderen worden verwacht. De nummer twee uit 1991 en nummer tien uit 1993 kampte met de naweeën van een verkoudheid en speelde inderdaad geen enkele rol van betekenis. Het kon gewoon niet anders dat de Nederlanders op grote afstand werden gelopen. Zoals tijdens de Europese kampioenschappen, toen Ten Kate (28ste), Michel de Maat (41ste), Gerard Kappert (51ste) en Vermeule (56ste) als kansloze figuranten meeliepen op de marathon.

Gielen en Godlieb mengden zich echter verrassend tussen de Afrikaanse elite en profileerden zich, zij het voorzichtig, als de nieuwe lichting marathonlopers. De 24-jarige Gielen richt zich vooralsnog op de baan en vooral op de cross. De Dam tot Damloop was eigenlijk niet meer (en niet minder) dan een tussendoortje. “Dit is een mooie wedstrijd en er is altijd veel publiciteit”, meende de gemeente-ambtenaar uit Belfeld, waar hij 32 uur per week in de plantsoenendienst werkt. Die twee facetten blijken voor de Limburger niet de drijfveer om de reis naar Amsterdam te maken. “Ook een beetje om de financiën”, erkende Gielen, die vorig jaar in Zaandam als zestiende finishte.

Atlanta

Gielen heeft dit seizoen bewust voor de cross gekozen. Op het geaccidenteerde terrein hoopt de pupil van Carel van Nisselroy de snelheid te ontwikkelen die hem op de baan van pas komt. Zijn doel is de tien kilometer op de Spelen in Atlanta. Na het Olympische jaar 1996 houdt hij de baan waarschijnlijk voor gezien. “Het is zo saai, alleen maar die rondjes en altijd weinig publiek”, aldus Gielen, die met negen keer in de week relatief weinig traint. Saai was de Dam tot Damloop zeker niet, rondjes zaten er niet in het parkoers en toeschouwers waren er volop. Gielen genoot en als een adelaar, met de armen gespreid, passeerde hij de eindstreep in de drukke Zaandamse Peperstraat. “Dat was blijdschap, dan probeer je iets leuks te doen.”

De marathon-aspiraties staan bij Gielen vooralsnog op een laag pitje, maar gisteren liet hij vast zijn mogelijkheden op de weg zien. In 1997 denkt hij zijn marathondebuut te maken. “Misschien dat ik volgend jaar samen met Godlieb wat haaswerk ga doen, om ervaring op te doen”, mijmerde de atleet van Scopias Tegelen. Voor de 27-jarige Godlieb is de stap naar de marathon dichterbij. Op 9 oktober hoopt de baanatleet uit Weesp het dertig kilometer vol te houden in Eindhoven en zijn eerste hele marathon staat gepland in het voorjaar van 1995. De Amsterdamse tv-zender AT 5 volgde de sympathieke Godlieb gisteren tijdens de Dam tot Damloop. “Ik wilde eerste Nederlander worden en op honderd meter na lukte dat.”

Godlieb kon zijn geluk niet op na de negende plaats. Geheel tegen zijn gewoonte in, ging de pupil van Bob Boverman hard weg. Alle berekeningen waren terzijde geschoven, in volvaart knalde Godlieb de IJ-tunnel in. “Na zes kilometer zag ik helemaal scheel”, herinnerde hij zich, “maar ik was niet de enige.” De snelle start werd uiteraard gevolgd door een terugslag, maar desondanks passeerde Godlieb, bijna de hele wedstrijd vergezeld door Gielen, een groot aantal lopers. “Ik kreeg vleugels toen ik Mtolo en Chelimo inhaalde. Zij krijgen zoveel geld en ik bleef ze voor.” Aan de vooravond van de Dam tot Damloop merkte Godlieb al dat hij 'scherp' was. “Normaal kijk ik altijd op de lijst wie er mee doen. Nu dacht ik: dat zie ik wel tijdens de wedstrijd.” Maar aan een plaats bij de eerste tien dacht hij nooit. “Dan moet je wel zo goed zijn”, hield hij zichzelf voor.

Tweede positie

Na zijn negende plaats in de Dam tot Damloop neemt Godlieb de tweede positie in in het KNAU Run Circuit. Hij moet alleen de Keniaan Lopuyet voor zich dulden. Derde in dat klassement is Armand van der Smissen, ook een atleet die zich de laatste tijd onderscheidt op de weg en die als 23ste in Zaandam arriveerde. In tegenstelling tot Godlieb en de gisteren afwezige Luc Krotwaar heeft de Brabander echter geen ambities voor de marathon. Ook bij de vrouwen werd de tiende editie van de Dam tot Damloop gedomineerd door Kenianen. De nummers een, twee en drie van de startlijst werden ook de nummers een, twee en drie van de uitslagenlijst. Hellen Kimaiyo werd eerste in 52.28, gevolgd door haar landgenote Tecla Loroupe (52.43) en Joyce Chepchumba (53.55). Beste Nederlandse was Carla Beurskens, die als zevende binnenkwam in 55.50.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden