Gezocht: trollen en ander spannends

Ze zouden een paar weken op een boerderij in Noorwegen werken. Drie jonge jongens die op die manier hun vakantie wilden vullen, ergens in het hoge noorden van dat land, tussen de uitgestrekte, eeuwig zingende bossen.

Een verlaten plek, waar naast het boerenwerk niets te doen was en dus besloten de jongens de tweede dag al om maar 'ns een fikse avondwandeling te maken. In de stilte van het woud hoorden ze angstgeroep. Ze vonden een dier in een klem en bevrijdden het.

De volgende avond konden ze zich wel voor de kop slaan: helemaal vergeten om de val op te ruimen. Misschien zat er wel opnieuw een dier in. IJlings begaven ze zich op pad, maar de klem vonden ze niet terug. Wat erger was: de weg naar huis waren ze ook kwijt. Overal niets dan bomen en paden in allerlei richtingen. Omdat het intussen donker was geworden, besloten ze op een open plek een vuurtje te maken en daar op het ochtendgloren te wachten.

Nauwelijks hadden ze een vuur aangelegd, of daar stond een keurige heer in regenjas bij hen. De jongens moesten hun complete vreemde-woordenschat aanspreken om hem in allerlei talen uit te leggen wat er gebeurd was en de man antwoordde dat hij de weg wel wist, maar niet in het donker. Ook hij wilde bij het vuur blijven slapen en bij daglicht zou hij hun het juiste pad wijzen.

Tot hun stomme verbazing hoorden de drie 's ochtends in perfect Nederlands welk pad ze moesten nemen om bij de boerderij te komen, waarvan ze de vreemdeling niets hadden verteld. Ze draaiden zich naar hem om. Hij was in geen velden of wegen meer te bekennen. Eenmaal thuis, deden ze de boer en de boerin opgewonden verslag van wat hun was overkomen. En opnieuw waren ze met stomheid geslagen: “M'n huis uit!”, schreeuwde de boerin woedend. “Wij willen niets te maken hebben met mensen die met trollen omgaan!”

Dit verhaal uit zijn jeugd vertelde een van die drie Noorwegen-gangers vorig jaar in een radioprogramma over vakantiebelevenissen. Hij was toen niet de enige en zeker ook nu niet: er moeten veel mensen zijn die in hun vakantie onverklaarbare dingen meegemaakt hebben, maar die zelf te gek vinden om door te vertellen - of bang zijn gek te worden gevonden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden