Gezichtsverlies voor EU in textielconflict

Eurocommissaris Mandelson van handel wil het overschot aan Chineestextiel binnenlaten. Hij moet wel, om de Europese Unie verdergezichtsverlies te besparen.

De Europese Unie wilde haar kledingproducenten beschermen tegenconcurrentie uit China. Maar door de ban op de invoer van Chinees textielzitten de kledingverkopers nu zonder voorraad, want elke Europeaan kooptdat spul. De EU heeft zich diep in de nesten gewerkt.

Uitgerekend Peter Mandelson, als Brit opgegroeid in het hardeAngelsaksische zakenleven, sprak deze week van een 'morele plicht' voor deChinezen om het textielconflict op te lossen. Moreel? De aloudeovereenkomst tussen de EU en China was juist een puur zakelijk contract,en dat werd altijd een sterk punt gevonden. Niet praten maar doen, was deboodschap. De EU opende haar grenzen voor tien categorieën kleding, vanbroeken en truien tot blouses en ondergoed. Zo ging ook de Chinese marktverder open en kreeg de vrije wereldmarkt een flinke impuls.

Die impuls is er gekomen, in elk geval voor China. Vanaf juni koerstehet ene na het andere schip naar de EU, bomvol Chinees textiel, bestelddoor bijna elke kledingketen die de EU rijk is. Die roepen om het hardstdat ze geen extra orders plaatsten toen ze wisten dat er importbeperkingenaan kwamen. Of dat nu wel of niet zo is, de berg van naar schatting 77miljoen stuks kledingstukken spreekt boekdelen: Chinees textiel is inEuropa niet aan te slepen.

Maar als de belangstelling zo groot is, waarom dan plotsimportbeperkingen, twee maanden na het opengaan van de markt? De redenklinkt vanzelfsprekend. Als de import zo hard stijgt, lijdt de Europesekledingindustrie pijn. De cijfers melden 'onevenredige marktverstoring',en dat is een door de Wereldhandelsorganisatie WTO erkend excuus voor hetopwerpen van handelsbelemmeringen.

Maar op dit argument valt wel wat af te dingen. Desgevraagd lieten talvan Noord-Europese producenten sinds het vrijkomen van de markt wetentotaal niet te schrikken van de Chinese importen. Het akkoord is namelijkal tien jaar geleden gesloten, ze zagen de boten van mijlenver aankomen.Een groot deel van de kledingmarkt wordt al tijden door delage-lonenindustrie bevoorraad, wat vele Europese bedrijven inspireerde toteen 'kwaliteitsslag' naar meer hoogwaardige en originele collecties.

Zo bezien is de Europese Commissie, die onderhandelt namens delidstaten, gezwicht voor de lobby van het 'achterlijke' deel van dekledingindustrie, dat in Frankrijk, Spanje en Italië nog steeds probeertde Aziatische massaproductie te evenaren. Dat is al jaren ijdele hoop, maarde lobby was zwaar genoeg om de Europese Commissie op het verkeerde beente zetten.

Mandelson probeert nu de schade te beperken. Dat overschot aan textiel,dat moet worden binnengelaten. Pijnlijk, maar hij kan het spul moeilijkterugsturen naar China. Maar bovenal, zo zei hij gisteren, wil hij devrije-handelsovereenkomst met China redden. Want daar wordt de EU per saldoniet minder van.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden