Gezeur over kleur is in Nederland misplaatst

Bijeenkomst voor werkloze 55-plussers in UtrechtBeeld anp

'Blank' Nederland is niet structureel racistisch, en het onophoudelijke debat hierover leidt de aandacht af van de veel ernstiger discriminatie van 50-plussers, betoogt Sjors van Beek.

Als witte meneer ben ik het onderhand wel beu, het gedram over 'het' racisme van blanke Nederlanders. Structureel, bewust, kwaadaardig racisme, als we Trouw-journalist Seada Nourhussen moeten geloven. In haar essay 'Witte mensen, maak eens plaats' wandelt ze de zoveelste etappe in haar persoonlijke racisme-kruistocht. Of ik er ook een mening over heb, vroeg de Trouw-redactie mij. En ja, die heb ik: de aantijging van structureel blank racisme in Nederland is ongefundeerd, bijna niet te weerleggen en misplaatst.

Ontkennen
Ongefundeerd, want er is geen enkel bewijs voor. Nourhussen haalt de volgende uitspraak aan: "Degene die denkt dat racisme inhoudt dat er expliciet geschreven of gezegd wordt: 'Zwarte mensen zijn van een minder soort', zal wellicht concluderen dat er weinig racisme voorkomt in Nederland". Inderdaad, dat houdt racisme voor mij in: iemand minder vinden en anders behandelen omdat hij een andere kleur heeft. Dat doe ik niet en ik wens er dus ook niet voortdurend van beschuldigd te worden.

Nourhussens betoog, net als dat van de fanatieke anti-Zwarte-Piet-activisten trouwens, komt steeds neer op één ding: wij zwarten voélen discriminatie en racisme, en dus ís het er ook. Ontkennen is alleen maar 'bewijs' dat de ander het niet wil (of kan) zien.

Kom met feiten
Het wordt hoog tijd dat de racismeroeptoeters eens met feiten komen. Toon me aan dat mensen vanwege kleur structureel worden buitengesloten in Nederland. Toon me ook aan dat alléén blanken racistisch zijn. Toon me aan dat zwarten nóóit denigrerende opmerkingen maken over witten. Oh wacht, in het essay lees ik dat zwarte vrouwen 'schoorvoetend toegaven dat ze witte Nederlanders niet vertrouwden'. Aha! Racistisch! Zie hoe vilein dit trucje is. Vandaar mijn tweede kritiekpunt: de beschuldiging van racisme valt amper te weerleggen. 'Racisme, vooral de latente vorm, valt moeilijk te bewijzen', aldus het essay. Dat zal best. Maar het omgekeerde is ook waar. Hoe kan ik aantonen dat ik niét racistisch ben? Door gewoon vriendelijk te doen tegen mijn gekleurde buren? Of ben ik dan weer betuttelend, neerbuigend, paternalistisch of neo-koloniaal? Je gewoon niet schuldig maken aan racisme geldt kennelijk niet als onschuld.

Nourhussens betoog is misplaatst. Omdat het focust op de verkeerde kwestie. Zeker bezondigen sommige individuele blanke Nederlanders zich aan racisme - net als sommige individuele gekleurde Nederlanders. Maar donkere mensen worden niet stelselmatig achtergesteld in Nederland. De klacht dat zij 'er niet tussen komen', is gewoonweg onwaar.

Hoezo achtergesteld?
Nourhussen zelf is het levende bewijs: zij heeft een schitterende baan bij een mooie krant. Dus hoezo, achtergesteld? Ik ken tientallen journalisten - onder wie ikzelf - die geen baan in loondienst kunnen bemachtigen. Zullen wij ook roepen: 'Dat is omdat we blank zijn'?

Nee, er is een andere vorm van structurele achterstelling en discriminatie die veel ernstiger is, veel aantoonbaarder ook, eentje die veel meer mensen treft en met veel treuriger gevolgen: leeftijdsdiscriminatie.

Vijftigplussers zijn tegenwoordig afgeschreven, ik kan het weten als 52-jarige die de afgelopen jaren zo'n 150 vergeefse sollicitaties heeft verzonden. Over díe schandvlek zou de strijd moeten gaan, dáár zouden opiniemakers als Seada Nourhussen hun energie eens in moeten steken. Dat lijkt me vele malen nuttiger en urgenter dan het onophoudelijke, jammerlijke gezeur over kleur.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden