Gezellig op de Wallen

Zaterdag ben ik naar de hoeren geweest. Niets bijzonders, want zaterdag kon iedereen naar de hoeren. Op de Wallen in Amsterdam werd voor het tweede opeenvolgende jaar een Open Dag georganiseerd. Het evenement werd aangekondigd als een gezellige buurtmiddag: er was een mooie folder met een foto van het interieur van de schuilkerk Ons’ Lieve Heer op Solder en een lijst van middenstanders die op deze dag iets bijzonders zouden aanbieden. Een kopje bloementhee in een bloemenwinkel, een cursus lijstvergulden in een lijstenmakerij, een rondleiding door een kunstenaarswoning. Maar naar de Wallen ga je vanwege de seksindustrie. Enkele hoerenkamers konden bezichtigd worden en men kon gratis of tegen gereduceerd tarief kennis maken met de peepshows, de sekstheaters en de stripteasebars, want de industrie wil ook aan klantenwerving doen.

Dus betrad ik, licht gespannen en in mijn hoofd het vermanende ’Hoerenlopen is niet normaal’-artikel van Karina Schaapman, dit wereldberoemde stadskwartier van de zonde. Het was mooi weer, en de Wallen waren gevuld met kwetterende voetgangers die alle talen van de wereld spraken. Mannen in groepjes, brallerig en gierend wijzend naar de meisjes achter de ramen, maar ook veel vrouwen, gedreven door nieuwsgierigheid en huiver. Zelf keek ik rond in een peeskamer van de sjofele soort. Scheve, witte tegels op de vloer, een getimmerd bed met een airco erboven direct achter de voordeur, een bidet aan het voeteneind, een gettoblaster verbonden aan een zwevend stopcontact dat aan het plafond hing, de kruk met versleten zitgedeelte, een wandasbak, de rode alarmknop naast de deur en een alarmknopje bij het hoofdeinde van het bed, spuitbussen met luchtverfrissers. Ik tekende uit de mond van een vrijwilliger die in de hulpverlening zat de zakelijke gegevens op. Voor een dagdeel van 11.00 en 19.00 uur te huur voor 70 euro, voor de avond en de nacht betaalt ze 110. De raamverhuurder levert voor die prijs ook schone lakens en handdoeken, maar de huurster zorgt als ’zelfstandige ondernemer’ zelf voor glijmiddelen, condooms en tissues. Het klonk als fiscaal aftrekbaar. Het ’instaptarief’ voor een hoerenbezoek ligt tussen de 35 en 50 euro. Wat je daarvoor krijgt? „Pijpen, neuken.” Hij liet ook een paar luxe kamers zien, veel donkerbruin en chique bedoeld behang, barokke schemerlampen en een koelkast, maar geen douche. Boven het bed een grote klok. „Ik heb alleen op een industrieterrein in Doetinchem mooiere kamers gezien”, zei de vrijwilliger, maar ook met die waarderende woorden liet de groezeligheid zich niet verdrijven.

Er is veel gelachen, die middag op de gezellige Wallen. De zon, de kermisachtige vrolijkheid, nergens zwart geld, dealers, pooiers, lover boys. Ik zag alleen maar die vrouw in dat sekstheater, met die doffe uitdrukking in haar gezicht, die met haar vagina een panatella rookte.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden