'Gezellig' klinkt bij Willeke natuurlijker dan bij Mathilde

DEN HAAG - “Is het hier een beetje gezellig?” Natuurlijk, de enorme Prins Willem Alexanderzaal in het Haagse Congresgebouw is dan wel half leeg, maar alle aanwezige armen zwaaien in ieder geval door de lucht. 'Het is koud zonder jou', dat kunnen we allemaal wel met Andre Hazes meezingen.

“Ik zou het hier bijna gezellig willen noemen”, zegt even later Henk van der Lubbe, zanger van De Dijk, tegen zijn publiek in de wat beter gevulde Statenhal. 'Gezellig'. Het lijkt wel alsof dit woord het enige bindmiddel is tussen de artiesten die dit eerste 'feest van de Nederlandse muziek' bevolken, hoewel het bij Willeke Alberti wat natuurlijker uit de mond rolt dan bij Mathilde Santing.

Anita Meijer en Gordon naast Hallo Venray, Imca Marina, 2 Unlimited en de Trockener Kecks. Meer dan tweehonderd artiesten uit de meest uiteenlopende stromingen van de Nederlandse muziek, verdeeld over zeven zalen.

Dat was de opzet van het tweedaagse Midwinter Muziek Festival, dat afgelopen vrijdag- en zaterdagavond in het Congresgebouw in Den Haag plaatsvond. Het idee voor dit muziekfestijn stamt nog uit de hoed van de inmiddels overleden Paul Acket, drijvende kracht achter het North Sea Jazzfestival, en de bedoeling is dat het uitgroeit tot een jaarlijks terugkerend festival voor een breed publiek.

Dwalen door het gigantische Congresgebouw. Van Lois Lane even omschakelen naar Hans Dorrestijn. Leuk, maar ook vermoeiend. Op de bezoeker die van zaal naar zaal trekt om van 'alles' iets mee te pikken heeft de gevarieerde programmering soms een verwarrende werking. Het ene moment is het meedeinen-geblazen in een oververhitte zaal, waar Hanny ('vanavond heb ik hoofdpijn') haar uitzinnige publiek onmiddellijk in de polonaise krijgt.

Het volgende moment speelt zich af tussen een serieus groepje liefhebbers in de Orangerie, waar 'aanstormend talent' uit de alternatieve popscene zich waar mag maken. Zoals de jongens van Crapjam uit Meppel. Naar eigen zeggen maken ze 'tijdloze gitaarpop'.

En dat ze op dit festival kunnen spelen vinden ze geweldig, maar aan Andre en Willeke hebben ze eigenlijk geen boodschap. “Hoewel onze nummers ook behoorlijke smartlappen zouden worden als je ze in het Nederlands zou vertalen”, zegt een van de bandleden.

Maar zij zijn niet echt representatief voor het 'brede publiek' dat op het festival is afgekomen. Want dat vooral de Nederlandstalige meedeiner en smartlap de laatste jaren enorm populair geworden zijn, wordt hier dubbel en dwars bevestigd. “Henkie, Henkie, Henkie!!!” Een beetje overrompeld lijkt Henk Wijngaard door deze 'hartverwarmende' ontvangst. Had neerlands bekendste zingende trucker een aantal jaren geleden kunnen bevroeden dat de zaal al afgebroken zou worden voor hij ook nog maar een couplet van 'De vlam in de pijp' heeft gezongen? Misschien ligt het aan het late tijdstip, en de hoeveelheid bier die al door de kelen is gegaan, maar het schijnt allemaal niet zoveel uit te maken. Als er maar meegezongen kan worden.

Een blik door de zaal leert dat het publiek meer 'gemiddeld' dan breed is, en hoofdzakelijk jong. Een paar oudere dames zitten een beetje beduusd, de tas op de knieen, tussen de feestende meute.

“Als het maar Hollands is, he?”, zegt een enthousiaste jongen uit Den Haag, die samen met z'n broer en nog een heel stel vrienden is gekomen. Koos Alberts, Andre Hazes, alles vindt hij even mooi. Lee Towers had er van hem ook mogen staan, daar krijgt-ie kippevel van. “En hier krijg je de kans om nog veel meer groepen te zien. Zoals De Dijk, daar zou ik niet zo gauw een cd van kopen, omdat ik het niet ken, maar zo hoor je er eens wat meer van.”

De platenmaatschappijen kunnen zich in de handen wrijven met zo'n bezoeker. En misschien lijkt het hele 'feest' daar uiteindelijk toch het meeste op: op een gunstige promotie-gelegenheid, in plaats van op een grote verbroedering der Nederlandse artiesten. Want wat doen de Trockener Kecks op het Midwinterfestival, als zanger Rick de leeuw zich ergert aan de opdringerige camera's, en het 'beschaafde' publiek, dat waarschijnlijk toch wat gemiddelder is dan bij een normaal 'Kecks'-optreden? Nogal cynisch geeft hij te verstaan dat hij blij is Andre, Willeke en Hanny nou eens 'live' gezien te hebben. “Dan weet je in het vervolg tenminste waar je het over hebt.”

De vraag of het festival uberhaupt levensvatbaar is blijft na deze eerste editie nog onbeantwoord. De financiering van het Midwinterfestival lag dit jaar grotendeels in handen van auteursrechtenorganisatie Buma, die tachtig jaar bestaat, volgend jaar moeten er andere sponsors gevonden worden. Dat voor de 'grote' artiesten in de Prins Willem Alexander-zaal, zoals Gerard Joling, Karin Bloemen en Andre Hazes, een extra kaartje gekocht moest worden, is in ieder geval niet zo'n slimme zet geweest. De zaal bleef, zelfs toen 'onze' Willeke 'Het Wijnfeest' zong, pijnlijk leeg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden