Geweldig, mieters was Parijs in die tijd

Ze hadden wel een beetje gelijk, al die kunstenaars die begin jaren vijftig naar Parijs trokken. Er was in Nederland weinig tot niets te beleven. Moe van de oorlog was er vooral behoefte aan dagelijkse rust. Als je daar geen behoefte aan had dan kon je het maar beter elders zoeken.

En dat deden velen dan ook. Fotografen, schilders, dichters, schrijvers enzovoort gingen naar de Franse hoofdstad, per trein, per auto of liftend. Parijs bruiste in die tijd - althans als we het met de blik van de jaren vijftig bekijken. 's Nachts ging het leven gewoon door. Drank, filosoferen, de volgende ochtend bij een vreemde wakker worden, slapen aan de Seine, het kon allemaal in dit Parijs dat de oorlogstrauma's juist probeerde te verwerken door zoveel mogelijk plezier te maken.

Tal van bekende fotografen zochten hun heil in dit Parijs en schoten er hun plaatjes. In het Stedelijk Museum van Schiedam, dat wegens een ingrijpende verbouwing tijdelijk in de Korenbeurs (van Jan des Bouvrie) is gevestigd, is veel van de sfeer van destijds terug te vinden. Fotografen als Emmy Andriesse, Sem Presser, Paul Huf, Cas Oorthuys, Ed van der Elsken, Nico Jesse hebben er hun foto's hangen. En het is te begrijpen, zoals aan deze meer dan 200 afbeeldingen te zien is, dat de stad kunstenaars zo inspireerde. Een beeldhouwer als Zadkine die daar, met pijp in de mond, bezig was in zijn atelier aan 100bis rue d'Assas, een jeugdige Remco Campert, met een dromerige dame tegen hem neergevlijd, een jongensachtige Vinkenoog met keurige suède schoenen en omslagen in zijn broek. Of beelden van het dagelijks leven, de clochards bij de Seine, mensen op het achterbalkon van de bus, of graffiti op de muren met 'Abat Hitler'. Of de verkeersdrukte om de Arc de Triomphe - de autootjes kriskras door elkaar lijken angstvallig afstand van elkaar te houden, of de spetterende Moulin Rouge met zijn frivole danseressen.

'Parijs was mieters', zoals de tentoonstelling heet. Het langzamerhand in onbruik geraakte woord gebruikte J.J. Voskuil (van 'Het Bureau') in zijn boek 'Bij nader inzien' (1963) over Klaas en Paul die in 1947 liftend naar Parijs waren getogen:

Klaas keek om zich heen en begon te glunderen. Van alle klanten kwamen auto's aanrijden, soms in drie of vier rijen, over het kruispunt waar ze waren afgezet, in een verwarde chaos van geluiden, voor hoge, grauwe gevels vol reclames. Overal om hen heen liepen mensen, tussen de auto's reden grote groene bussen, een straat aan de overkant liep schuin omhoog. ,,Vind je het niet mieters!'' schreeuwde Paul tegen het rumoer in.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden