Gevloek en getier langs de lijn

Voetbalouders moeten zich netter gedragen langs de lijn, vindt de Sire. „Gaan we met onze kinderen naar voetbal, is het weer niet goed.”

„Dek je man Goof, kijk achter je Goof, Goof ren naar voren, laat je man niet gaan Goof.”

Het is half twaalf zaterdagochtend. De E4 van Tos Actief speelt thuis tegen de E2 van Zeeburgia. De tienjarige Amsterdamse voetballertjes spelen op een half voetbalveld.

Pal naast het doel van Tos Actief staan vijf vaders van de thuisclub, aan de overkant staan naast het doel de ouders van de uitclub. Voor een buitenstaander is het niet duidelijk wie nou de trainers zijn. Alle volwassenen schreeuwen hun aanwijzingen naar de spelertjes. „Fanny, terug, je bent middenvelder, weet je nog”, schreeuwt een vader. „Let op de tweede paal”, roept een moeder die haar gezicht afwendt om de ’blunder’ van haar zoon niet te hoeven zien. Frans Romkema staat met zijn handen in zijn achterzakken naar zijn zoon Siebe te kijken. Hij staat te kleumen van de kou. Romkema heeft van de Sire-campagne gehoord, maar heeft zelf nog niet meegemaakt dat ouders een wedstrijd ernstig verstoren.

„Het zal misschien gebeuren, maar ik heb ouders nog nooit met een scheidsrechter, trainer of met andere ouders op de vuist zien gaan. Soms zie je wel ouders die hun kinderen verschrikkelijk onder druk zetten. Ze moeten presteren. Dat is natuurlijk slecht, want je ziet dat die kinderen daar onder gebukt gaan”, aldus Romkema.

Vroeger, toen Romkema zelf nog voetbalde, ging het heel anders. „Ik lijk wel een oude opa die over het verleden praat. Mijn vader bracht me niet naar school of naar voetbal, dat moest je alleen doen. Daar werd je zelfstandig van. Nu zitten de ouders er bovenop en volgen alles wat hun kinderen doen. Dat is niet altijd gezond.”

Toch blijkt uit onderzoek dat maar liefst 91 procent van de ouders zich stoort aan het gevloek en getier van andere ouders langs de lijn. Maar tegelijkertijd denkt 40 procent van de ondervraagde ouders dat hun eigen gedrag voorbeeldig is. Ouders, zo stellen de makers van de campagne van Sire, hebben veel te hoge verwachtingen van hun kinderen. Op school moeten ze meteen tot de hoogbegaafden gerekend worden en op het voetbalveld moeten ze het schoppen tot het nog te ontdekken talent van Ajax, PSV of Feyenoord. „Terwijl het toch gaat om het plezier van het spelen en de nodige lichaamsbeweging van de kinderen”, stellen de makers van de Sire-campagne.

Bij de rust staat het 2-1 voor koploper Zeeburgia. Na een beker limonade wordt snel aan de tweede helft begonnen, anders koelen de kinderen te veel af. De ouders zijn van doel gewisseld. De coach van Zeeburgia, een fanatieke kleine vrouw, schreeuwt de kinderen naar voren. Ondanks de vele schoten op het doel van Tos Actief wil de bal er niet in. De moeder van Chevillo, een absoluut sterspelertje van Zeeburgia, houdt zich op de achtergrond. Ze staat achterover geleund tegen het hek te kijken. „Op het voetbalveld moet hij zijn eigen weg vinden”, zegt ze. „Thuis moet hij doen wat ik zeg.” Maar stilletjes hoopt ze dat er ooit een scout van een grote club komt kijken. „Dat hoopt Chevillo ook.”

Ondanks het overwicht van Zeeburgia, weet Tos Actief er nog een gelijkspel uit te halen: 2-2. Na de wedstrijd mogen de jongens nog even penaltyschieten. „Dan kunnen ze hun agressie afreageren”, verklaart vader Abel Praamstra. „Bij Tos Actief heeft het bestuur de touwtjes goed in handen”, vertelt Praamstra. „Als ouders te ver gaan, dan worden ze bij het bestuur op het matje geroepen. Daarom gaat het hier zo goed en zijn er wachtlijsten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden