Review

Gestolen uit zijn wagentje, toen moeder even niet keek

Verdwenen kinderen, dat is gevonden eten voor thrillerschrijvers. Het onderwerp is echter even aanlokkelijk als gevaarlijk, want niets werkt zozeer op de traanklieren en het gemoed. Een stap in de verkeerde richting en je bevindt je op het territorium van de smartlap. Maar de twee auteurs over wie ik schrijf maken zulke fouten niet, daar zijn ze te goed voor. De eerste is een gerenommeerde oude rot in het vak, de tweede een debutante.

In 'The guilty Heart' van Julie Par-sons is de achtjarige Owen al tien jaar weg. Zijn vader zou op hem passen, maar die kroop liever bij de buurvrouw in bed. Geen wonder dat het huwelijk op de klippen liep. Vader Nick heeft sindsdien, om zijn schuldige hart tot zwijgen te brengen, over de wereld gezworven, maar nadat hij iemand van vroeger heeft ontmoet die wel heel anders is geworden dan ze toentertijd leek, wil hij terug naar huis, naar zijn vrouw, van wie hij nog steeds houdt. Zij neemt hem onwillig op. Hij probeert te doen wat de politie niet lukte: zijn zoon vinden, levend of dood. Hij begrijpt ook wel dat de laatste optie de meest aannemelijke is. En het lukt hem een bizar en pervers complot te ontwarren.

Het boek is evenzeer een psychologische studie als een spannende thriller. Julie Parsons geeft blijk van inzicht in de motieven van mensen, hoe gecompliceerd ook, en van een grote compassie met het menselijk tekort. Daarom is dit een boek dat de naam 'literaire thriller' nu eens wel verdient.

In Kathleen George's 'Roof' is het verdwenen kind een baby en is de roof van zeer recente datum. Justin wordt op klaarlichte dag gestolen uit zijn wandelwagentje bij de supermarkt, terwijl zijn moeder even niet oplette. Maar Marina Benedict, een werkloze actrice die in scheiding ligt en allang verlangt naar een kind, heeft het jongetje bewonderd en is zeer verbaasd als ze hem terugvindt in de bus, met een vreemde man en zonder wagentje. Ze volgt het paar en moet dat bijna met de dood bekopen, want het kind is geroofd door een stelletje zwendelaars dat voor weinig terugdeinst. Uiteindelijk weet ze, zwaargewond, te onsnappen en staat ze de politie bij in het speurwerk. En wederom begeeft ze zich in gevaar: ze lijkt wel zo'n meisje in een horrorfilm dat, als ze het onthoofde lijk van haar vriendin vindt, alle kamers van het lugubere huis gaat onderzoeken in plaats van luid krijsend weg te rennen. Maar het leuke is dat ze dat zelf weet: dit boek besteedt, evenals 'The guilty Heart', minstens zoveel aandacht aan de psychologie van de figuren als aan het speurwerk. Omdat het laatste toch niet wordt verwaarloosd komt dat de spanning ten goede. Die krijgt iets menselijks, die blijft niet zielloos, zoals in te veel actie-thrillers. Beide romans worden van harte aanbevolen, ook aan hen die geen verstokte thriller-lezers zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden