Geschonden illusies

Toegegeven, het zijn duistere en soms deprimerende tijden waarin je eigen richtlijnen en illusies vervagen. Zo had ik me wijselijk buiten de aanvallen op activist annex publicist Abou Jahjah gehouden afgelopen zomer. Sommige schrijvers en columnisten vonden toen dat de VPRO hem geen podium had mogen bieden in het tv-programma 'Zomergasten'. Ik niet. Ik had met hem eens in Den Haag gedebatteerd en kwam er toen heus wel levend van af. Maar Jahjah is een wolf in schaapskleren, werd er tegen me geschamperd! En nu? Nu krijgt Jahjah als columnist de zak van de Vlaamse krant De Standaard, omdat hij de jongste terroristische aanslag in Israël heeft goedgekeurd. In mijn naïeve goedheid heb ik alweer verkeerd gegokt.


Zo ook was ik ineens positief gaan denken over het vermogen van een bepaald geloof, dat ik hier niet wil noemen om niemand bang te maken, om zijn dwalingen te corrigeren. Dit naar aanleiding van de beslissing van Marokko om per direct het importeren, maken en verkopen van boerka's en nikabs te verbieden. En dit voor een land dat via jihadisten of migranten een flink aandeel heeft in het internationale terrorisme, mooi n'est-ce pas? Maar terwijl Marokko de Verlichting lijkt te ontdekken, zitten we in Nederland met wandelende overblijfselen van het pre-islamitische tijdperk opgescheept, die graag hun eigen hersenen in boerka's en nikabs wikkelen.


En die comateuze ectoplasma's zitten allemaal in de Commissie Gelijke Behandeling die zichzelf nu pompeus tot College voor de Rechten van de Mens heeft omgedoopt. In feite komen ze bij dit clubje vooral op voor de rechten van godsdienstfanaten en extremisten zoals eergisteren bleek. Zo krijgt een solliciterende buschauffeur die vrouwen geen hand wilde geven van dit College voor Handschudweigeraars gelijk. Hij mag vanaf nu wegens zijn godsdienst vrouwen naar hartelust discrimineren.


Maar het kan nog altijd erger. Sinds de Grote Vrees van 8 november die Donald Trump de presidentsverkiezingen in de VS zag winnen, probeerde ik dagelijks mijn angst onder controle te krijgen. Zo had ik mezelf wijsgemaakt dat de man misschien niet zo gek was als men dacht en dat zijn allereerste handeling niet het indrukken van de atoomknop zou zijn.


Maar gisterochtend hoorde ik van zijn vermeende fratsen in Moskou: hij zou door Poetin gechanteerd worden omdat hij plasseks met hoeren had op het bed waar Obama had geslapen. Het stinkt natuurlijk naar goedkope en zelfs kinderlijke manipulatie. Maar alleen al het feit dat we hierover zijn gaan twijfelen, zegt helaas veel over Trump zelf. Omdat ik er niet uitkwam besloot ik de nieuwe Trouw-techniek van interviewen zonder echt antwoord toe te passen. Ik stelde Trump de vraag: 'Is dit het idee dat u hebt van vrouwen, prostituees op het Russische bed van Obama laten urineren?' Trump: 'Ik kus ze gewoon. Ik wacht niet eens. Ik grijp ze in hun poes. Je kunt alles doen.'


Volgende keer krijgt u van mij het dubbel Trouw-interview met Lodewijk XIV en Balthasar Gerards.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden