Gerulaitis markante sportman Groot tennistalent met (te) frivole levensstijl Vitas Gerulaitis 1954-1994

Van onze sportredactie Vorige week woensdag was hij nog actief in het 35 plus-toernooi in Seattle. Niet helemaal fit, want een dag later moest hij zich met een pijnlijke rug terugtrekken. Het werd de laatste activiteit van Vitas Gerulaitis in het professionele tenniscircuit. Zondag overleed de Amerikaan op 40-jarige leeftijd. De Newyorkse politie vond het lichaam van Gerulaitis gisteren in een appartement van een vriend op Long Island. Over de doodsoorzaak werden geen mededelingen gedaan. De politie trof geen aanwijzingen aan die op een misdrijf zouden duiden.

Vitas Gerulaitis werd op 26 juli 1954 geboren in Brooklyn, New York. Zijn ouders waren immigranten uit Litouwen, waar zijn vader het tot nationaal tenniskampioen schopte. In de Verenigde Staten verdiende Vitas senior zijn brood met het coachen van plaatselijke talenten. De liefde voor de tennissport vond hij terug in zijn kinderen Ruta en Vitas. Ruta maakte jaren deel uit van de professionele vrouwentour. In 1980 reikte zij met de 31ste plaats tot de hoogste klassering op de wereldranglijst.

In die periode beleefde Vitas zijn beste tijd als tennisser. Drie jaar eerder won hij in Melbourne zijn enige Grand Slam-titel. In New York (1979) en Parijs (1980) haalde hij de finale, iets dat hem in Londen niet lukte. Een van de meest memorabele partijen speelde Gerulaitis echter wel op het centre-court van Wimbledon. In 1977 verloor hij na een geweldig gevecht in de halve finales met 8-6 in de vijfde set van Björn Borg. Gerulaitis schreef 27 titels op zijn naam, hielp in 1979 de Verenigde Staten aan de Davis Cup en verdiende in zijn loopbaan 2 778 778 dollar. Zijn hoogste klassering op de mondiale ranglijst was de derde plaats, op 27 september 1978.

Volgens kenners heeft Gerulaitis nooit het hoogste rendement gehaald uit zijn tennistalenten. Zijn meer dan frivole levensstijl was daar zonder twijfel debet aan. Gerulaitis was een graag en vaak geziene gast in discotheken in New York. Met zijn blonde krullen behoorde Gerulaitis tot het meubilair van Studio'54, een disco op Manhattan waar het in de jaren zeventig allemaal gebeurde. Zijn strapatzen buiten de tennisbaan werden breed uitgemeten. Snelle wagens en mooie vrouwen, Gerulaitis bezat ze in alle soorten en maten.

Maar het leven van de bon-vivant had ook een keerzijde. In 1983 moest Gerulaitis zich voor de rechtbank verantwoorden voor zijn aandeel in een cocaine-deal. Hij erkende dat hij in de jaren zeventig niet vies was van een snuifje cocaine En, gaf Gerulaitis toe, dat kwam zijn tenniscarrière niet ten goede. Over zijn druggebruik deden in de tenniswereld veel anekdotes de ronde. Zo had hij van alle spelers de grootste polsbanden om. Die zou hij evenwel niet gebruiken voor het wegwissen van zweetdruppels, maar voor het opsnuiven van cocaine.

Mede door zijn grote interesse in de geneugten van het leven, stond de sportieve loopbaan van Gerulaitis vaak onder druk. In 1981 overwoog hij serieus zijn tennisracket voorgoed op te bergen. Hij zette geen grote uitslagen neer en verdween uit de top twintig van de wereld. Uiteindelijk besloot Gerulaitis zijn tennisleven een vervolg te geven. “Omdat ik buiten het tennis niet veel anders kan.” In 1985 zette hij een punt achter zijn loopbaan. In dat jaar speelde Gerulaitis in Rotterdam een van zijn laatste toernooien als prof. Hij verloor destijds in de eerste ronde van een toen nog onbekende Duitser. Vier maanden later veroverde Boris Becker zijn eerste Wimbledon-titel.

Net als Jimmy Connors en John McEnroe wierp Gerulaitis zich op als televisie-commentator. Tijdens de US Open eerder deze maand analyseerde hij partijen voor CBS. Een van zijn collega's was Fred Stolle, een ex-coach van Gerulaitis, die de laatste jaren zijn drugsprobleem had overwonnen. “Na de dood van zijn vader, een paar jaar geleden, leefde Vitas volwassener en met meer verantwoordelijkheidsgevoel”, wist Stolle. Na Arthur Ashe verloor de tennissport in Gerulaitis opnieuw een markante persoonlijkheid.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden