Gent heeft opera terug Klokke Roelant en doorgeknipt lint markeren herrijzenis uit stof en verval

GENT - Opera zelf was eigenlijk de enige grote afwezige bij de heropening van het Gentse operagebouw donderdagavond. Na de officiele handelingen stond Mahlers Tweede Symfonie op het affiche. Een keuze met symbolische betekenis verklaarde Marc Clemeur, intendant van de Vlaamse Opera in zijn openingsrede.

Er was een operagezelschap gestorven zei Clemeur, daarmee doelend op de voormalige Koninklijke Opera van Gent. Er was een operagebouw bijna gestorven; vijf jaar lang stond het zwaar verwaarloosde gebouw er als een relikwie uit vervlogen tijd bij. Mahlers 'Auferstehungs'-symfonie moest een ode zijn aan het herrezen gebouw: 'architectuur is muziek verstard tot steen', besloot Clemeur toepasselijk met Schopenhauer.

Het kostte wel 45 miljoen gulden om het huis uit zijn stof te laten herrijzen. Dat is de eerste fase; er moet nog 20 miljoen gulden geinvesteerd worden in de arbeidsintensieve restauratie van de schitterende foyer-zalen.

Clemeur is in de wereld een uniek intendant, omdat zijn operagezelschap met deze heropening twee historische opera-theaters kan gaan bespelen; het Antwerpse huis dateert uit het begin van deze eeuw maar oogt negentiende eeuws, het Gentse huis is van 1840. Het pand aan het Kouter in de middeleeuwse binnenstad is het oudste bestaande operahuis van Belgie.

Luxe

Niet zonder trots vermeldde Clemeur eerder op de middag dat de Vlaamse Opera het enige operagezelschap ter wereld is dat over een dergelijke luxe beschikt. De Vlaamse Opera begint daarmee ook aan een avontuurlijke periode, want bewezen moet worden dat beide huizen bespeeld kunnen worden vanuit een centrale organisatie-structuur; de technische organisatie incluis.

De minister-president van de Vlaamse deelregering, Luc Van den Brande kwam 's middags om het lint door te knippen, maar zong eerst met de aanwezigen het lied 'Klokke Roeland' mee, een soort plaatselijk volkslied. Tijdens de rondleiding probeerde Van den Brande een stoel uit. Clemeur zei hem dat hij op een proefmodel met goed resultaat een hele 'Parsifal' had uitgezeten.

De vernieuwde zaal in Gent is dieprood, de warme pluche-kleur die in zoveel historische zalen gebruikt werd. De schilderingen op het plafond (waaraan een prachtige luchter hangt) zijn met nauwkeurige precisie gerestaureerd. Aan de naam van toneelschrijver Shakspeare ontbreekt nog steeds de 'e'. Lager in de zaal zijn de namen van o. a. Bellini, Weber en Boieldieu te lezen. Van bovenaf ziet de zaal er ruim uit; op het tweede balkon is het voor mensen met lange benen behelpen.

Alvorens Mahler kon klinken, moesten in de federatie Belgie uiteraard de Waalse en Vlaamse volksliederen gespeeld worden. Chef-dirigent Stefan Soltesz stond donderdagavond aan het hoofd van het orkest en koor van de Vlaamse Opera, versterkt door het City of Birmingham Symphony Orchestra Chorus; zo'n 170 zangers in totaal. De Gentse opera-diva Hilda De Groote was ziek en werd vervangen door de Nederlandse Annegeer Stumphius, die samen met de Noorse alt Anne Gjevang voor de solistische bijdragen zorgde. Buiten op het Kouter in een grote tent konden zo'n duizend Gentenaars het concert volgen op een groot video-scherm.

Gedreven

Soltesz dirigeerde een gedreven Mahler, waarin drama de overhand had. Het eerste deel klonk opzwepend, 'wuchtig' om met Mahler te spreken. Het strijkerskorps van de Vlaamse Opera speelde met prachtige gloed in het eerste deel en met heerlijke 'Schmalz' in het tweede. In dat deel klonk de ingenieuze tegenmelodie van de celli werkelijk schitterend. In het laatste deel werd wat overmoedig met de materie omgegaan, wat meermalen leidde tot ontsporingen en zwakke intonaties.

De samengestelde koren hielden het intense pianissimo van het 'Auferstehen' te kort vast. Soltesz dirigeerde in dit deel nogal zakelijk, wat voorkwam dat er sprake was van heuse vervoering aan het slot. Stumphius maakte zich fraai los uit de koorklank en Gjevang herstelde zich met 'O Glaube' na een wat tegenvallend, kortademig 'Urlicht'.

In concertopstelling klinkt de zaal nogal droog. Of de akoestiek in opera-opstelling net zo goed zal zijn als in het zuster-gebouw te Antwerpen horen we op 23 september; dan opent de Opera van Gent echt zijn deuren met niets minder dan 'Otello' van Verdi.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden