General - now Secretary Kelly

Hij zei het weer: 'General - now Secretary Kelly.' Het is een epitheton geworden, een vaste toevoeging: de generaal, nu minister Kelly. De spreker is Donald Trump, vastgoedman, nu president, en hij wil ermee de voortreffelijkheid van zijn minister voor Binnenlandse Veiligheid onderstrepen.


Een generaal, dan zit je goed. Generalen zijn brokken van betrouwbaarheid. Er is ook nog generaal, nu minister Mattis - die doet Defensie.


Trump zegt dat vaker. Want zijn kabinet, hoewel nog niet compleet, is uitmuntend, het beste ooit. Ook dat zei hij nog eens donderdag, bij die op hol geslagen persconferentie.


De ochtend erna zond de president een tweet de wereld in:


Thank you for all of the nice statements on the Press Conference yesterday. Rush Limbaugh said one of greatest ever. Fake media not happy!


Dus: dank voor alle adhesiebetuigingen en Rush Limbaugh (een presentator van een populaire conservatieve radioshow) zei dat de persconferentie één van de beste ooit was. En de nepmedia zitten er maar mee.


Een tweet uit een parallelle wereld.


Een bijzondere persconferentie was het zeker. Voer voor psychologen. Ik zat er met open mond naar te kijken, via CBS, op mijn telefoon. Nu eens vloog er een hete lap in mijn gezicht, dan weer liep er een rilling over mijn rug en ik was niet ziek; het was het ongeloof een president in actie zien die nooit presidentieel zal zijn, maar altijd verongelijkt, defensief, en hengelend naar bewondering via een berg zelf opgeworpen superlatieven. Vóór hem zat een zaal vijandige verslaggevers van de nepmedia; over hun leugenachtige hoofden sprak hij het Amerikaanse volk direct toe. Daarna liet hij vragen toe. 'Ik ben op zoek naar een vriendelijke reporter,' zei hij. Toen kwam hij uit bij Jake Turx.


Hier zou mijn mond nog iets verder openvallen. Jake Turx - keppeltje met zijn naam erop, baard, krullen weggestopt achter zijn oren - is een jonge chassidische Jood uit Brooklyn en correspondent voor het orthodox-Joodse weekblad Ami Magazine. Het Witte Huis is als reporter nieuw voor hem.


Vriendelijk begint hij zijn vraag door op te merken dat niemand in zijn gemeenschap de president of zijn staf voor antisemitisch houdt, dat hij heeft begrepen dat de president Joodse kleinkinderen heeft en dus een 'zayde' voor ze is. 'Zayde'is een Jiddische koosnaam voor grootvader.


Trump knikt en zegt zacht: dank u. 'Maar,' vervolgt Turx, 'we zijn wel ongerust over het rijzend antisemitisme en hoe de regering daartegen wil optreden. Er zijn berichten over 48 bomdreigingen tegen Joodse centra over heel het land in de afgelopen weken...'


Trump onderbreekt hem. 'Dit is geen eerlijke vraag,' zegt hij. "Ga zitten, ik snap de rest wel van de vraag.' Turx is even verbluft, probeert nog iets toe te lichten, maar krijgt geen kans. 'Stil, stil, stil,' zegt Trump. 'Punt één: ik ben de minst antisemitische persoon die u ooit in uw leven zult tegenkomen en punt twee: ik ben de minst racistische persoon.' Hij vervolgt nog met te zeggen dat hij de vraag walgelijk vindt en weer typisch voor de oneerlijke media.


Turx is met stomheid geslagen. Een vraag naar beleid wordt afgekapt en omgebogen tot een persoonlijke belediging van de president.


Vastgoedman, nu president.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden