Gelukkig werden wij opgevangen

Ik maakte als tiener de Tweede Wereldoorlog mee in Arnhem. Tot september 1944 merkten we maar weinig van die oorlog. We hadden dankzij een aantal boeren in de omgeving redelijk goed en genoeg te eten.

Toen kwam 17 september 1944. De geallieerden leverden een heroïsche strijd om de Arnhemse Rijnbrug. Na zeven dagen moest men die strijd opgeven die als de 'Slag om Arnhem' de geschiedenis is ingegaan. We kregen van de Duitsers het bevel dat op 24 september de stad en de omliggende gemeenten geheel ontruimd moesten zijn. Ongeveer 150.000 vluchtelingen trokken richting Ede en naar dorpen in de Achterhoek en rond Apeldoorn. De meeste bewoners daar zetten hun deuren wijd open.

Mijn ouders en ik vonden onderdak bij kennissen in Beekbergen. Gezinnen werden verdubbeld; het weinige voedsel deelden ze met de evacués. Tussen velen is een hechte band ontstaan. Natuurlijk waren er ook minpunten. In gemeenten waar veel evacués waren, werd men verplicht evacués in huis te nemen. Sommige villabewoners vonden dat onprettig, maar ze legden zich erbij neer. De evacués uit Arnhem en omgeving konden past na tien maanden of langer naar hun woning terugkeren, als die er nog stond.

Nu schreeuwen inwoners van sommige dorpen in Nederland moord en brand omdat er politieke vluchtelingen in hun dorp of in de nabijheid van hun huis worden gehuisvest.

Ze willen ze niet. Gelukkig zijn wij, Arnhemse vluchtelingen in 1944, niet zo behandeld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden