Gelukkig kocht hij geen flat in Bracknell

RONALD ROVERS

Voor 2009 had niemand van Peter Strickland gehoord. Nou ja, hij wist in 1997 de korte film 'Bubblegum' het Filmfestival van Berlijn binnen te loodsen, over een 'crypto-Elvis rockabilly' en een bejaarde fan die gespeeld werd door een van Andy Warhols oorspronkelijke drag queens. En in 2003 had hij een singletje uitgebracht met het getjirp van de molkrekel. Exemplaren daarvan liggen naar eigen zeggen nog steeds onder z'n bed. Maar de andere korte films die hij sinds 1992 had gemaakt, leverden niks op. Geen winst, geen erkenning.

Dat veranderde allemaal door een erfenis van 30.000 pond van een overleden oom. Strickland vroeg zich af of hij van het geld een flat in Bracknell moest kopen of een film in Transsylvanië moest gaan maken. Hij koos voor het laatste en in 2009 verscheen het tragische wraakverhaal 'Katalin Varga', dat hem eindelijk zijn succes bracht. In Oost-Europa bleek het niet alleen goedkoper om een film te maken, het gebied had volgens Strickland ook de sprookjesachtige atmosfeer waar hij naar op zoek was. Ook zijn laatste film, 'The Duke of Burgundy', is in Hongarije opgenomen en zelf woont de regisseur, door een Engelse krant onlangs 'een van de belangrijkste Britse filmmakers van zijn generatie' genoemd, al tien jaar in Boedapest.

Strickland is een van de meest eigenzinnige Europese filmmakers van het moment. Na zijn Hongaarse debuut verscheen 'Berberian Sound Studio', een bejubelde hommage aan de Italiaanse moordmysteries uit de jaren zestig en zeventig vol horror en erotiek, de giallo-films. Toen stond zangeres Björk plotseling voor de deur en Strickland besloot haar concertfilm 'Biophilia Live' te regisseren, ook iets wat niemand had verwacht. Ondertussen was hij bezig aan het nu verschenen 'The Duke of Burgundy', dat teruggrijpt op de soft-erotiek uit de jaren zeventig, vooral de films van de vorig jaar overleden Spaanse filmmaker Jess Franco. En inmiddels heeft Strickland 'The Len Continuum' voltooid, een donkerkomisch muzikaal hoorspel over de neergang van een mislukt acteur dat nog iets langer dan een dag gratis op de BBC-website te beluisteren valt.

Ondanks zijn voorliefde voor de uithoeken van het medium maakt Strickland zelf geen horror of erotische films. Hij gebruikt die genres om er een eigen stijl mee te creëren, drama's die dankzij hun dromerige sferen losgezongen lijken uit onze alledaagse werkelijkheid en die door Stricklands regie een heel eigen visuele elegantie en dramatische finesse krijgen.

Tegelijk heeft de filmmaker in interviews verklaard dat zijn volgende film geen enkele referentie naar andere makers of stijlen mag bevatten. Dat lijkt een onmogelijke opgave, zeker voor iemand die zo van film houdt, maar Strickland heeft kijkers sinds 2009 elke keer weten te verrassen. Dat zal nu weer gebeuren.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden