Geluk lacht Van Calker nu toe

'Wonderbob' bezorgt gevestigde orde kriebels

Weggehoond en afgeschreven. Dat was Edwin van Calker nadat hij het tijdens de Olympische Winterspelen onverantwoord vond met zijn bemanning het dodenkanaal van Whistler in te duiken. In de machowereld van het bobsleeën staat een weigering gelijk aan lafheid, verstand telt er amper.

Met een bewonderenswaardige nuchterheid en vastberadenheid is Van Calker onder de karrevracht kritiek en hoon uitgekropen. Deze week begint hij het bobsleeseizoen als vierde van de wereld en wordt elke beweging van hem door de concurrentie met argusogen gevolgd.

Misschien is het een voordeel dat Van Calker (33) in de beslissende fase van zijn carrière de emotionele achtbaan van de topsport aan beide uitersten minutieus heeft verkend. Hij is zich bewust van de betrekkelijkheid van succes, en die van falen. In het dagelijks leven komt hij nog nauwelijks iemand tegen die "mijn hoofd associeert met wat toen is gebeurd. Het leven gaat door, mensen vergeten snel".

Tijdens de presentatie van zijn team en slee stelde Van Calker vorige maand nuchter vast dat hij na het drama in Whistler niet op nul is begonnen, maar op min tien. En dat het hem aan geluk niet heeft ontbroken op de aanvankelijk moeizame weg terug. "Voor hetzelfde geld hadden we hier niet gestaan."

Een manager zag in de ploeg Van Calker vanwege de bizarre voorgeschiedenis een interessant fenomeen. Hij vond een sponsor die daarin meeging. Een Tsjechische trainer bleek een schot in de roos en een min of meer toevallig aangeboden slee van de hoogste kwaliteit heeft de concurrentie onrustig gemaakt.

Vanaf deze week moet de Nederlandse piloot op de olympische banen van Lake Placid, Salt Lake City en Whistler bevestigen dat hij daadwerkelijk de olympische medaillekandidaat is waarvoor hij zichzelf houdt. Een medaille komend jaar op de WK van St. Moritz is een serieus doel. "Na onze vierde plaats op de WK kwam iedereen op ons af: 'wat zijn jullie aan het doen? Dit is waanzinnig'."

Het begon allemaal met de sponsor. Het budget van de rondreizende kermisattractie met twee- en viermanssleeën loopt in de tonnen. Een hoge kostenpost is daarbij de Tsjechische Ivo Danilevic, in 2007 Europees kampioen in de tweemansbob, die het hele winterseizoen meereist. En natuurlijk de 'wonderbob' van Oostenrijkse makelij waarvoor de Russen bij wijze van spreken een blanco cheque wilden tekenen.

Het jaar na het mislukte olympische avontuur wilde met coach Todd Hays weinig lukken. Zijn opvolger Danilevic bleek vorig jaar goud waard. Van Calker: "Tom de la Hunty, onze coach tot Vancouver, kon mij naar negentig procent brengen. Met Danilevic, die recent nog op het hoogste niveau heeft gesleed, kan ik die laatste procenten eruit halen. Het gaat daarbij om details in de baan. Iemand die lang niet heeft gesleed, verliest daarvoor de feeling. Het materiaal is veranderd, alles is sneller en fijngevoeliger. Waar hij echt goed in is, is in het aanvoelen van de slee. Om het lef en vertrouwen te hebben om die te laten gaan. Dat geeft hij mij."

Voor het zover was moest Van Calker vorig jaar eerst even slikken. "We begonnen in Altenberg, zijn thuisbaan. 'Edwin, we schuiven jouw hele plan aan de kant, we gaan het op mijn manier doen', was zijn voorstel. Ik twijfelde, daar moest ik over nadenken, maar uiteindelijk heb ik me aan hem overgegeven. En het vertrouwen kwam snel. Nu is er een wisselwerking. Voor de ene baan werkt mijn plan beter, voor een andere dat van hem. Zo versterken we elkaar."

Voor de viermansslee die Van Calker vorig jaar bij de WK tot vlak bij het podium bracht, is improvisatie in de stuurmanskunst een noodzaak. "Voor elke baan moet ik anders sturen, dat was een enorme uitdaging. Met een fout ga je zo onderuit. Dat overkwam ons zelfs in de eerste trainingsrun voor de WK. Maar als je het ding laat gaan, gaat het erg hard." Dat bleek bij die WK, waar die malle Hollanders de gevestigde orde de zenuwen bezorgden. "In de tweede run hadden wij de tweede tijd en de hoogste topsnelheid. We maakten vergelijkbare snelheden als Amerika I op hun thuisbaan, terwijl ik nog verre van foutloos aan het sturen was. Rusland I hielden we achter ons. Slechts met starten lagen wij achter."

Dat opende de ogen in de traditionele toplanden. "Ze zien dat wij gevaarlijk zijn. Danilevic vroeg of ik de slee wilde verkopen. De Russen hadden bij hem geïnformeerd wat we ervoor wilden hebben. Die onderhandelingen ga ik niet aan, we zouden gek zijn. Wij willen er medailles mee gaan winnen."

Van Calker spreekt over 'een kleine wereld' en de 'gunfactor' na de vraag hoe deze torpedo in Nederlandse handen is gekomen. Vraag Duitsers, Amerikanen of Russen niet om materiaal, "ze geven je setje nummer 10 waarmee je op veilige afstand blijft. Daarom hebben de kleinere landen elkaar nodig, en dan heb je soms geluk."

De Oostenrijkse bobber Wolfgang Stampfer bouwt zelf zijn sledes. "Hij had in de viermans altijd de snelste slee in de baan. Hij moest wel, hij was fysiek zwak. Als anderen aan het trainen waren, zat hij in zijn garage te knutselen, te kijken waar hij nog een halve kilometer per uur kon winnen. We hebben gewoon geluk gehad dat we van hem zo'n slee mochten gebruiken."

Stuurman is niet meer bang voor olympische baan van Whistler
Voor Edwin van Calker kan het wereldbekerseizoen donderdag op geen betere plaats beginnen. In Lake Placid werd hij vorig jaar verrassend vierde tijdens de wereldkampioenschappen. In zijn olympische rampjaar 2010 eindigde hij er al eens als zesde in een Wereldbeker.

"Omdat wij als land zonder baan voor het seizoen weinig mogelijkheden hebben om afdalingen te maken, bieden de Amerikanen ons die kans al jaren. De banen van Lake Placid en Park City kennen we daarom goed, dat betaalt zich uit."

In het laatste weekeinde van november zal Van Calker voor het eerst na zijn terugtrekken van de Olympische Spelen met de viermansbob de baan van Whistler afdalen. Dat deed hij vorig jaar al eens met de tweemansbob. Hij heeft er geen angst voor. De gevaarlijke bocht waar de Georgische rodelaar Nodar Kumaritashvili de dood vond, is sterk aangepast.

Na de stroom ongelukken in Whistler zijn de oorspronkelijke bouwplannen van de olympische baan van Sotsji aangepast. "Sotsji zou oorsponkelijk ook heel uitdagend worden, maar het is uiteindelijk een ander verhaal dan Vancouver. Vorig jaar is er tijdens een testweek niemand onderuit gegaan, dat is bijna een unicum. Het IOC heeft wel ingezien dat het anders moest. In Whistler werden de starts verlegd omdat de snelheden te hoog lagen. Dat is absoluut geen reclame voor de sport geweest."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden