Gelijkspel met de waarde van verlies

GENEMUIDEN - Het resultaat van de doelpuntloze wedstrijd tussen SC Genemuiden en ACV was een gelijkspel met de waarde van een nederlaag. De beide belagers van Urk zagen de afstand tot de koploper met twee punten vergroot.

LOEK LAURMAN

Vooral voor Genemuiden weegt het verlies van die twee punten zwaar. De kansen om nog mee te doen in de strijd om de bovenste plaats waren in de voorgaande weken al danig geslonken. Veertien dagen geleden een ongelukkige nederlaag in Harderwijk tegen VVOG (3-2), vorige week een onverdiende in Urk (2-1). Tegen ACV ging het dus min of meer om de laatste kans, maar dat was uit het wedstrijdbeeld niet af te leiden. Tegen Urk maakte Genemuiden nog indruk met naar voren gericht spel. Toen vormden Gert Beens, Edwin Duim en Gert Eenkhoorn een dominerend trio op het middenveld, dat regelmatig steun kreeg van Ben Kin als inschuivende libero.

Van dat sterke blok was nu weinig terug te vinden. De spelers waren er wel, maar hun rol was een geheel andere. Gert Beens, na een langdurige blessure nog niet sterk genoeg beoordeeld, was tot diep in de tweede helft bankzitter, terwijl Edwin Duim in de verdediging speelde om de fysiek sterke Bert Meertens op te vangen. Eenmaal aan het schuiven, verplaatste Gerard Marsman met Theo Lassche en Gerben van Dijk ook nog eens twee defensieve spelers naar het middenveld. Gezien de beperkte kwaliteit van zijn selectie kon de trainer van Genemuiden ook weinig anders. Hij is veroordeeld tot de wekelijkse afweging van eigen kwaliteiten en die van de tegenstander. Met als gevolg dat zijn elftal nu eens een offensieve indruk maakt, dan weer een defensieve. Maar voor Gerard Marsman is dat niet meer een indruk. Met de opmerking: “ACV slaagde er beter in om ons te ontregelen dan Urk”, zocht hij de verklaring voor de wisselende stijl in elk geval niet in de eigen formatie.

Ondanks de twee verliespunten, reageerde ACV enigszins opgelucht op het gelijkspel. De Drenten waren niet zonder zorgen naar Genemuiden afgereisd, want ook bij hen was het passen en meten met de samenstelling van het elftal.

Maar waar zijn collega zich liet leiden door zorgen van tactische aard, hoefde trainer Ron Jans zich slechts te buigen over de vraag wie er wel beschikbaar waren. Vijf basisspelers waren om uiteenlopende redenen afwezig, waaronder Bert Scholing en Arnold van der Broek, de beide centrale verdedigers.

Heroptreden

De defensieve nood leidde tot een heroptreden van Peter Kuntz, de man die gedurende een tiental jaren het gezicht van ACV bepaalde. Als slot op de deur achter zijn verdediging kende mister ACV, die in het derde elftal zijn conditie op peil houdt, weinig problemen. Maar de veteraan was er natuurlijk niet op uit om met veel ruimte in zijn rug te spelen. Zo hielden beide ploegen het veld lang. ACV, om het eigen tekort te camoufleren, Genemuiden, beducht voor de snelheid van enkele ACV-ers (van Vugt, Moltmaker, Heslinga). Derhalve weinig kansen over en weer. Voor Genemuiden had lichtgewicht Pascal Cohen de beste kans. Hij werkte tien minuten voor tijd een bal die hij voor het intikken leek te hebben, toch nog over de doellat. Voor ACV raakte Marcel Heslinga de buitenkant van de doelpaal en dwong Mark van Vugt Gert Abma tot de beste keepersactie van de middag. Het waren die momenten, die Rons Jans verleidden tot de cryptische opmerking: “Ik wil niet zeggen dat we het hebben laten liggen, maar er had voor ons meer in gezeten.”

Weinig hoogtepunten dus voor beide doelen. Het stille spektakel speelde zich af op het ruime middenveld. Daar moest Gert Eenkhoorn (Genemuiden) zijn tegenstander Johan Pitstra overlopen en had Mark van Vugt (ACV) tegenover Gerben van Dijk dezelfde opdracht. De uitslag van de wedstrijd geeft aan dat zij daar niet in geslaagd zijn.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden