'Geintje' mislukt in zicht finish

De tijden dat Nederlandse ploegen elkaar in de haren vlogen in hun jacht naar Toursuccessen lijkt definitief voorbij. Gisteren hoefden Koos Moerenhout (Farm Frites) en Erik Dekker (Rabobank) elkaar maar even aan te kijken om te weten dat het met de samenwerking wel goed zat. De opzet slaagde net niet. Moerenhout hield het niet vol, Dekker strandde 450 meter voor de streep in Vitré, waar de Duitser Marcel Wüst de massasprint won.

Wüst liet zijn landgenoot Zabel, de Italiaan Zanini en de Belg Steels achter zich en had daarmee eindelijk zijn ritzege in de Tour op zak. ,,Ik ben twaalf jaar prof, het werd wel eens tijd'', verzuchtte de Festina-sprinter die zeven talen spreekt. ,,Als je Kölnisch tenminste meerekent.'' Wüst won in 1997 een rit in de Giro, maar is pas een echte sprintgrootheid in Spanje, waar hij in de Vuelta al twaalf keer de snelste was.

In de Tour was Wüst pas één keer van de partij. In 1992 viel hij uit. De zege in de vijfde etappe deed hem goed, maar stilde de honger naar meer niet. ,,Ik wil winnen op de Champs-Elysées, dat is de mooiste plek voor een sprinter.''

Erik Dekker maakt het niet veel uit waar hij een rit wint. Gisteren deed hij, na zondag al vol de aanval gekozen te hebben, een hernieuwde poging het eerste dagsucces voor Rabobank binnen te halen.

Opnieuw bleef het resultaat beperkt tot de prijs voor de strijdlustigste renner, waarmee hij nu twee keer een bonus van 3500 gulden heeft verdiend. Een commissie van zeven wijze mannen, onder wie Bernard Hinault en Bernard Thévenet, wijst dagelijks de meest actieve renner aan ,,Leuk, meer niet'', zei Dekker over de troostprijs.

Wranger dan zondag was immers de plaats waar de vluchtpoging strandde; in het zicht van de finish. ,,Dit is heel erg'', klonk het haast vertwijfeld uit de mond van Dekker, die even later toch maar met een grap en een grol zijn dag beschreef.

Dekker had voor de start even met zijn voormalig ploeggenoot Koos Moerenhout gebabbeld. ,,Zullen we vandaag eens iets proberen?'' Het was eigenlijk als een geintje bedoeld. Maar toen Dekker na ruim 50 kilometer de jacht inzette op de ontsnapte Duitser Jens Voigt en de Belg Sébastien Demarbaix, keek hij plots in het gelaat van Moerenhout, de Farm Frites-renner. Die knikte en daar gingen ze, met de Spanjaard Mateos in hun spoor.

,,We kennen elkaar goed. Ik vind dat we hier als Nederlandse ploegen beter met dan tegen elkaar kunnen rijden'', zei Moerenhout later. Het was in het verleden wel eens anders, toen de ploegen van Peter Post en Jan Raas elkaar voortdurend aftroefden en vooral bezig waren elkaars kansen op succes te verknoeien.

De aanwezigheid van Voigt, in het algemeen klassement op 1.36 van leider Laurent Jalabert, hield het peloton alert. Dekker vroeg nog of de Duitser zich niet wilde laten terugzakken, maar kreeg uiteraard geen gehoor. Hij bleef uiteindelijk zelfs alleen met Voigt over, maar het tweetal was niet bestand tegen de jacht van de Festina's en de Telekoms. De rit was 450 meter te lang.

,,Life sucks'', verzuchtte Dekker. Zondag was hij lang in de aanval, maar verloor hij uiteindelijk, door kramp geplaagd, 15 minuten op het jagende peloton. Ditmaal moest Moerenhout het peloton laten gaan nadat hij was achterhaald.

Het duurde daarom even eer de twee elkaar na de finish terugzagen. De begroeting was allerhartelijkst. ,,Sorry, Erik, het ging niet meer'', excuseerde Moerenhout zich. ,,Geeft niks, Koos, morgen gaan we weer'', zei Dekker. ,,Geintje.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden