Klein verslag

Geen Willem die een Willy doet

Koning Willem-Alexander werd geïnterviewd door Wilfried de Jong. Beeld ANP

U hoeft met mij geen medelijden te hebben, zei de koning tegen zijn invoelende interviewer, ik heb een interessant leven. Iets in de houding van Wilfried de Jong moet hem de indruk hebben gegeven dat je alleen met deernis naar de koning kon kijken, en die indruk moest gecorrigeerd.

Ik had me juist heel erg ingeleefd in de interviewer; diep geconcentreerd deed hij zijn werk, probeerde zijn gastheer op zijn gemak te stellen met gewone warme menselijkheid en alledaagse gebaren. “Mag ik het even pakken”, vroeg hij wijzend naar een fotolijstje op een salontafeltje dat volstond met foto’s in lijstjes. Dat mocht. En je wist: hier werd ijs gebroken, iets beetpakken uit het interieur van een ander is bijna een fysieke streling.

Hij had zich goed gekleed, de interviewer, casual chic, zijn zwarte lakschoenen vonkten. Veel stijver was het kostuum van de man tegenover hem, die juist had ingestemd met een persoonlijk interview. Passender was een hagelwit overhemd geweest, openstaande board, onder een lamswollen trui misschien, met V-hals. En jeans.

Maar ja, dat deerniswekkende ambt. O nee, geen deernis. Hij mocht dit land toch op een hele mooie manier vertegenwoordigen, ontmoette interessante mensen. 

En nu ontving hij zijn interviewer in de Grote Hal van Villa Eikenhorst en legde hem uit dat hij met zijn gezin in een kleiner appartement op de bovenverdieping woonde, waarop de ijsbrekende interviewer zei: ‘maar wat jammer, want dan mis je de tuin’. ‘Ja maar nee straks verhuizen we en dan wonen we wel beneden met openslaande deuren naar de tuin’ - nou ja, zoals gewone conversaties gaan.

Het eigenlijke gesprek vond plaats in de bibliotheek, waar de koning zijn minder persoonlijke boeken bewaarde - gidsen, naslagwerken. Ook dat was jammer, bij een persoonlijk interview, want de stukgelezen romans boven zouden veel meer hebben kunnen zeggen over de vorst, die overigens wel vertelde tijdens een doorwaakte nacht op de Eikenhorst de hele Havelaar te hebben gelezen.

Tekst loopt door onder afbeelding. 

Beeld ANP

Grondige voorbereiding

Hij kent dus slapeloze nachten, deze koning, en je kon je die wel voorstellen vooral nu hij nog met grote bewogenheid sprak over het verlies van zijn broer, die lange tijd in coma lag.

Zoals plaatjes kunnen helpen bij een moeilijk gesprek, zo deden hier filmfragmenten hun werk, die deels door de koning, deels door de VPRO waren samengesteld, al wist je niet wie welk fragment had aangedragen.

Wel verried de opzet een grondige voorbereiding, met een vriendelijk tastende vragensteller die niet uit was op hinderlagen of omsingelingen. Ze zaten op banken, de rug van de koning rustte tegen een kussen, die van de interviewer rustte niet. Hij zat voorover, alert, de houding van een man die iets komt halen.

Wat hij niet kreeg was een koning die een plat Haags accent nadeed. Die premie van onsterfelijkheid werd hem onthouden, Willem die Willy doet. Hij was er dichtbij, Wilfried bedoel ik, toen hij viste naar een imitatie van Van Kooten en De Bie, maar de koning ging niet op de uitdaging in, zoveel ijs kon niet gebroken worden.

Dus bleef ik thuis achter met twee vragen. Kan de koning om LuckyTV lachen? En hoe interessant is mijn eigen leven eigenlijk?

Lees ook: 'Willem-Alexander had in het interview precies in de gaten waar de grenzen lagen'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden