Geen wellnescentrum kan op tegen een katholieke retraite

Yogalessen, een cursus mindfullness, een weekend wellnescentrum - het is ongetwijfeld ontspannend, schrijft het Katholiek Nieuwsblad. Maar of deze 'antistresstherapieën'op kunnen tegen een retraite in een klooster, waagt KN te betwijfelen. Want naar een klooster ga je niet alleen om te ontspannen maar ook 'om je band met God te versterken, Hem dichtbij te ervaren en opnieuw te ontdekken dat Hij er is, die onvoorwaardelijk veel van u houdt, ongeacht uw slechte eigenschappen, nare gedachtes, verkeerde keuzes en onvolmaaktheden'.

De redactie van KN weet het zeker: een bezinningsmoment in het klooster laat u zien wat de écht waardevolle dingen in het leven zijn. 'En die zijn natuurlijk veel zinniger, dieper, waardevoller en duurzamer dan de glitter en glamour die reclamespots zo mooi in beeld weten te brengen.' Het klinkt als de ronkende advertentietekst van een groen en duurzaam maar niettemin uiterst comfortabel huisjespark in een ongerept deel van Nederland, maar dat is het niet.

Bereid u voor op een verblijf zonder televisie, internet, mobieltje, krant of muziek, schik u in het rooster van tafel dekken, afruimen en afwassen en na een paar dagen voelt u zich een ander mens. Volgens KN dan.

Tot welke adressen kunnen we ons dan wel wenden om er eindelijk achter te komen wat 'de waardevolle dingen' in het leven zijn? Dat staat in de gids '100 x abdijen, kloosters & bezinningscentra', geschreven door Harald van Gils, onlangs uitgekomen bij uitgeverij Lannoo (15,99 euro) en die groots wordt gepromoot door KN.

Zelf geeft Van Gils overigens de voorkeur aan een bezoek aan het nieuwe klooster Koningsoord van de trappistinnen bij Arnhem en de abdij van Zevenkerken. Maar zijn Geheimtip is Chevetogne. Geheimtip 2: Let u vooral op de byzantijnse liturgie.

Je hoeft maar langs een Joodse school te lopen om te zien hoe Joodse kinderen moeten worden verschanst achter hoge muren en bewakingscamera's. Jaarlijks kost de beveiliging van Joodse kinderen die willen leren ruim 250.000 euro. Een groot deel daarvan betalen Joodse ouders uit eigen zak. Esther Voet, hoofdredacteur van het Nieuw Israelitisch Weekblad, rekent voor dat de vrijwillige ouderbijdrage van ouders die hun kind naar een openbare basisschool sturen rond de 45 euro ligt - daar worden sinterklaascadeautjes, schoolreisjes en andere gezellige dingen van betaald. De ouderbijdrage van mensen die hun kinderen naar een Joodse school sturen ligt tussen de 1150 en 1200 euro per kind. Daar wordt weinig gezelligs van betaald, het gaat vooral op aan beveiliging. In Amsterdam wordt het probleem inmiddels erkend. Burgermeester Van der Laan voert gesprekken met de stadsdeelraad Zuid over het onderwerp.

Onder het kopje 'Struisvogelpolitiek' pleit Voet ervoor dat de politici in Den Haag eindelijk de feiten onder ogen zien en het geweld tegen Joden niet afdoen als 'een Amsterdams probleem'. De regering probeert de uitzonderingspositie waarin de Joodse gemeenschap zit, te ontkennen, schrijft zij. 'Uiteraard zijn wij niet de enige groepering in dit land die wordt gediscrimineerd. Maar de incidenten die plaatsvinden rond onze gemeenschap zijn ernstiger en structureler dan bij enige andere minderheidsgroepering.' Volgens Voet is het een simpel rekensommetje: Zweden geeft 440.000 euro uit aan de beveiliging van 20.000 Joden. De Nederlandse gemeenschap, die minstens zoveel dreigementen en incidenten voor de kiezen krijgt, telt minstens het dubbele aantal en tot nu toe komt Den Haag financieel amper over de brug.

'Heer, dank u voor de moslims. Amen.' Het zou een nieuw gebed moeten zijn, schrijft Marten de Vries, missionair predikant in het Rijmondgebied, in het tweewekelijkse blad De Reformatie. De kop boven zijn artikel luidt 'Zeven stellingen plus toelichting ter bevordering van een christelijke attitude tegenover onze nieuwe buren'. De Vries herinnert zich uit leesdiensten van vroeger dat ouderlingen geregeld formuliergebeden voorlazen, achter uit het kerkboek. Daarin stond ook een gebed voor de zending onder 'Joden, Mohammedanen en heidenen'. Nu moslims bijkans elke krant halen, zijn we dat standaardgebed kwijt, merkt De Vries op. 'We hebben gesmeekt dat zij zouden worden bereikt met het evangelie maar gingen niet naar hen toe. (...) De Heer maakte het ons gemakkelijk: Hij zette hen bij ons voor de deur.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden