Geen tuin maar een veldslag

Op het dwangmatige af breng ik iedere snipper papier naar het speciale kratje in de schuur. Van elk drukwerkje lees ik tenminste een paar regels uit respect voor de boom die ervoor geveld is.

Spinnen vang ik in de stofdoek, om ze weer naar buiten te kunnen wapperen, alleen op de slaapkamer moet er één achter de gordijnen blijven wonen om muggen te vangen. Padden die 's morgens suffig in de drinkbak van de hond zitten, draag ik naar de sloot. Vóór de bollenrooimachine op het land komt, verhuis of markeer ik nesten van patrijs, eend of kwikstaart, inclusief het koekoeksei dat door de ontaarde moeder bij kleine vogels wordt ondergebracht. Wat vond ik het dus sneu toen ik vorige week de laatste bloempot met dode sprieten omkeerde, en er een heuse mierenmetropool in gehuisvest bleek. In plaats van te vluchten greep elke mier een ei en trachtte het tussen de andere te verstoppen. Ik heb de pot aan de mieren gelaten en er een schep suiker bij gestrooid als tegemoetkoming.

Voor 21 juni moet je de moed niet opgeven als vaste planten niet uitlopen of als dahlia's of eucomisbollen het vertikken. Vaak trok ik Lavendel of Lavatera uit de grond terwijl er toch nog leven in de wortels bleek te zitten. Zelfgestekte Buxus is vaak op de composthoop beland omdat ik dacht dat er niets van terechtkwam. Op de tuinclub leerde ik echter dat je er een vol jaar niet aan moet komen voor je het gewortelde resultaat trots aan den volke kunt tonen. Rond deze tijd is het meer dan duidelijk welke plekken er kaal blijven in de tuin en dus blootstaan aan een invasie van onkruid. Kale grond verdampt kostbaar vocht, regen slaat de grond dicht en voedingsstoffen spoelen uit. Regenwormen vinden geen blaadje of takje om de grond in te trekken, te consumeren en weer uit te scheiden in de vorm van wormenmest en zij verhuizen naar de buurman om daar de grond luchtig en vruchtbaar te maken. Alle reden om onbegroeide plekken te mulchen, dus te bedekken met takjes, afgemaaid gras en/of snoeisel. Er kan ook compost gebruikt worden en zelf heb ik cacaodoppen gestrooid, nadat er eerst flink gewied is. Cacaodoppen verminderen onkruidgroei, draineren overvloedige regen en ontmoedigen slakken. Bovendien bevatten ze voedingsstoffen. Ze worden ook als zijnde milieuvriendelijk aangeprezen maar ik neem niet aan dat ze te paard of op de fiets aangevoerd worden. In ieder geval hoef ik de tuin zelden water te geven, de grond krijgt weinig kans om uit te drogen.

In plaats van een poetsvrouw heb ik af en toe een tuinman die volgens ecologische richtlijnen te werk gaat. Hij ziet erop toe dat de ene plant niet woekert ten koste van een andere en voorkomt dat ik bedrijfsblind word. Omdat ik spinnen en padden red en veel te zoetsappig ben om plantengroepen in toom te houden, heb ik een orgie van bloeiend zevenblad, vingerhoedskruid, toorts en teunisbloem aangericht. Hertshooi en wilde bertram tieren welig. Een neefje van knoflook - Allium sativum ssp. ophioscorodon - is ontsnapt uit de moestuin en kronkelt overal bovenuit als een leger groene paperclips. Het is hier geen tuin, maar een veldslag, zei mijn tuinman en ontdekte de eerste bloeiende tuincyclaampjes - Cyclamen hederifolium - tussen en woud van wilgenroosjes. Of onze relatie stand zal houden betwijfel ik, mijn ecologische tuinprins werpt de slakken niet over, maar in de sloot. Met rode wangen zit ik 's avonds plaatjes te plakken in een prachtig gemaakt boekje: 'Het omheinde land, de geschiedenis van het Leidse stadspark'. Uitgave gemeente Leiden. Bij het door Gaston Bekkers geschreven boek Geen tuin maar een veldslag zijn de plaatjes los bijgeleverd. Waar staat de stijfsel?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden