Geen trek in een boycot na verkeerde keuze van Fifa

1. Argentinië 2. Nederland 3. Brazilië 4. Italië

Al vanaf het eerste begin probeerde Argentinië het WK in huis te halen. De wereldvoetbalfederatie (Fifa) vond altijd wel argumenten om het Zuid-Amerikaanse land te passeren. Maar ook in de voetballerij wint de aanhouder. Argentinië kreeg het WK van 1978 en al snel werd duidelijk dat de Fifa geen slechtere keus had kunnen maken. Twee jaar voor de start van het WK had het leger de macht gegrepen en onder het bewind van de dictatoriale generaal Videla waren tienduizenden mensen gedood, verdwenen en gemarteld.

Het juk van de militaire junta drukte ook zwaar op de schouders van de organisatoren van het WK. De leider van het organisatiecomité, generaal Actis, werd vermoord op weg naar zijn eerste persconferentie. De veiligheid van spelers en officials leek niet gewaarborgd. Ondanks de strenge bewaking ontplofte er een paar weken voor het WK een bom in het perscentrum van Buenos Aires. Een politieman werd gedood. Amnesty International stelde de schending van de mensenrechten aan de kaak. Topspelers als de Italiaan Rossi en de Duitse keeper Maier, zetten hun handtekening onder een petitie voor een actie tegen de junta.

In Nederland was er een stroming die meende dat Nederland het WK in Argentinië moest mijden. De cabaretiers Freek de Jonge en Bram Vermeulen gingen voorop in die strijd. Met hun voorstelling 'Bloed aan de paal' legden zij de vinger op de mensonterende toestanden in Argentinië. De actie van Neerlands Hoop in Bange Dagen werd met begrip ontvangen, maar tot een boycot kwam het niet. Het gros van de Nederlandse bevolking deed de actie af met de dooddoener 'sport en politiek moeten gescheiden blijven'. Dus zette Oranje koers richting Argentinië.

In de selectie, die onder leiding stond van Ernst Happel, ontbraken Cruijff en Van Hanegem. Cruijff, onder contract bij Puma, moest in Argentinië de drie strepen van Adidas vertegenwoordigen. Dat zat hem niet lekker en tevens had hij zijn vrouw Danny beloofd geen WK meer te spelen. Het zwembadincident in 1974 zou ten grondslag hebben gelegen aan die belofte. Van Hanegem vond dat hij te weinig vertrouwen kreeg van Happel, die meer zag in de kwaliteiten van Haan. Een dag voor het vertrek naar Mendoza zegde de Kromme af.

Oranje bereikte opnieuw de finale, maar de manier waarop was minder indrukwekkend dan in 1974. In de poule werd er alleen gewonnen van Iran (3-0). Tegen Peru bleef het 0-0, Schotland klopte Nederland met 3-2. Na een aantal wissels in het team ging het beter draaien. Oostenrijk werd afgedroogd met 5-1, tegen West-Duitsland werd tweemaal een achterstand weggewerkt (2-2) en tegen Italië schoten Brandts, die de bal eerst in eigen doel had gegleden, en Haan Oranje naar de tweede opeenvolgende finale (2-1). En opnieuw was het thuisland de tegenstander.

Het WK-scenario was op maat gesneden voor Argentinië en tevens kon de formatie van coach Menotti (El Flaco, de dunne) rekenen op de steun van de scheidsrechters. In het laatste pouleduel moest Argentinië met 4-0 winnen van Peru om Brazilië voorbij te streven. Het werd 6-0 en iedereen sprak schande van de arbitrage en de tegenstand van Peru. De finale tegen Nederland begon een kwartier te laat. Nadat de Argentijnen, tegen de regels in, langer in de kleedkamer waren gebleven, eisten zij dat het manchet om de arm van René van de Kerkhof moest verdwijnen. Scheidsrechter Gonella vond dat ook.

Voor 78 000 toeschouwers kwam Nederland in de eerste helft op achterstand door Kempes. Invaller Nanninga kopte acht minuten voor tijd de 1-1 in. Rensenbrink had de wereldtitel op zijn schoen, maar in de slotfase mikte het slangenmens de bal van dichtbij tegen de paal. In de verlenging kwamen de Argentijnen weer tot leven. Kempes en Bertoni maakten er 3-1 van. Het stadion veranderde in een vulkaan van vreugde. Videla reikte de beker uit en even leek hij een man van het volk. De Dwaze Moeders wisten wel beter.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden